Dergiler / OPUS Toplum Araştırmaları Dergisi / 2021 / Cilt: 17 Sayı: 33

Türkiye’de Kuşaklararası Çatışma Algısı

Perception of Intergenerational Conflict in Turkey

Sayfa
67–94
Yayın Tarihi
2021-01-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu analizin sonuçları, diğer faktörler kontrol edildikten sonra, cinsiyet, yaş grubu, yaşamsal mekan (kır-kent), mali durum, medeni durum, istihdam durumu, eğitim düzeyi, aile büyüğüne bakım sağlama, hanedeki çocuk sayısı, düzenli yüz yüze etkileşim gibi faktörlerin nesiller arası çatışmanın algılanması üzerine bir etkisi olduğunu göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kuşaklararası ilişkiler çalışmalarının genellikle ilişkinin dayanışma boyutuna odaklanması, ve kuşaklararası çatışma kavramının olumsuz çağrışım yaratması, ilişkinin içsel bir parçası olan kuşaklararası çatışmanın bir araştırma alanı olarak ihmal edilmesine sebep olmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:EQLS 2016 veri setini kullanarak, sosyodemografik faktörlerin, işlevsel ve ilişkisel dayanışma göstergelerinin kuşaklar arası çatışma algısını şekillendirmedeki etkisini incelemek için lojistik regresyon da dahil olmak üzere bir dizi analiz gerçekleştirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu analizin sonuçları, diğer faktörler kontrol edildikten sonra, cinsiyet, yaş grubu, yaşamsal mekan (kır-kent), mali durum, medeni durum, istihdam durumu, eğitim düzeyi, aile büyüğüne bakım sağlama, hanedeki çocuk sayısı, düzenli yüz yüze etkileşim gibi faktörlerin nesiller arası çatışmanın algılanması üzerine bir etkisi olduğunu göstermektedir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:2016 Verileri
⚙️Değişkenler:Kuşaklararası çatışma · Türkiye · Makro düzeyde analiz

Özet

Kuşaklararası ilişkiler çalışmalarının genellikle ilişkinin dayanışma boyutuna odaklanması, ve kuşaklararası çatışma kavramının olumsuz çağrışım yaratması, ilişkinin içsel bir parçası olan kuşaklararası çatışmanın bir araştırma alanı olarak ihmal edilmesine sebep olmuştur. Literatürdeki bu boşluktan yola çıkan bu çalışmanın amacı Türk toplumundaki kuşaklararası çatışmanın belirleyicilerini araştırmaktır. EQLS 2016 veri setini kullanarak, sosyodemografik faktörlerin, işlevsel ve ilişkisel dayanışma göstergelerinin kuşaklar arası çatışma algısını şekillendirmedeki etkisini incelemek için lojistik regresyon da dahil olmak üzere bir dizi analiz gerçekleştirilmiştir. Bu analizin sonuçları, diğer faktörler kontrol edildikten sonra, cinsiyet, yaş grubu, yaşamsal mekan (kır-kent), mali durum, medeni durum, istihdam durumu, eğitim düzeyi, aile büyüğüne bakım sağlama, hanedeki çocuk sayısı, düzenli yüz yüze etkileşim gibi faktörlerin nesiller arası çatışmanın algılanması üzerine bir etkisi olduğunu göstermektedir. Sonuçlar, erkek, genç (64 yaş ve altı), daha yüksek gelir ve eğitim düzeyine sahip, boşanmış, kentsel bölgede yaşayan, bekar ebeveyn, yaşlı aile üyesine bakmakla yükümlü, 4 ve daha fazla çocuk sahibi olan bireylerle karşılaştırıldığında, kadın, yaşlı (65 yaş ve üzeri), kırsal kesimde yaşayan, dezavantajlı sosyo-ekonomik geçmişe sahip, dul, aile işinde çalışan bireylerin Türk toplumunda kuşaklar arası çatışma vardır deme olasılığının daha yüksek olduğunu göstermiştir.

Abstract

Intergenerational conflict has long been neglected as an intrinsic part of intergenerational relationships since the focus was mainly on the solidarity aspect. Addressing this gap in the literature, we attempted to explore the determinants of intergenerational conflict in Turkish society. Using the EQLS 2016 , we conducted a series of analyses, including logistic regression to examine the impact of sociodemographic factors, functional and associational solidarity indicators in shaping the perception of intergenerational conflict. The results of the present analysis indicate that after controlling for the other factors, gender, age cohort, financial adequacy, marital status, employment status, educational attainment level, responsibility of caring for older family member, number of children, regular face-to face interaction have an impact on acknowledging intergenerational conflict. The results show that compared to those who are: male, younger (64 and younger), having higher income and educational attainment level, divorced, single parent, caring for elderly family member, having 4 and more children, people who are: female, older (65 and older), living in rural surrounding, coming from rural and disadvantaged socio-economic background, widowed, working at family business have higher likelihood of acknowledging intergenerational conflict in Turkey.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

OCAKLI, B. Ö., YALÇIN, B. (2021). Türkiye’de Kuşaklararası Çatışma Algısı. OPUS Toplum Araştırmaları Dergisi, Cilt: 17 Sayı: 33, 67–94. https://ajindex.com/articles/896079

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Abu Aleon, T., Weinstock, M., Manago, A.M., and Greenfield, P.M. (2019). Social change and ıntergenerational value differences in a bedouin community in Israel. Journal of Cross-Cultural Psychology, 50(5), 708-727.
  2. Adıbelli, D., Türkoğlu, N., and Kılıç, D. (2013). Öğrenci hemşirelerin yaşlılığa ilişkin görüşleri ve yaşlılığa karşı tutumları [Attitudes and opinions of nursing students towards old age]. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Elektronik Dergisi, 6(1), 1‐8. Bengtson, V.L. and Achenbaum, W.A. (Eds) (1993). The changing contract across generations. New York: Aldine de Gruyter. Bengtson, V.L., Giarrusso, R., Mabry, B., and Silverstein, M. (2002). Solidarity, conflict and ambivalence: Complimentary or competing perspectives on intergenerational relationships? Journal of Marriage and the Family, 64, 568-576.
  3. Bengtson, V. and Kuypers, J. (1971). Generational difference and the developmental stake. International Journal of Aging and Human Development, 2, 249–260. doi:10.2190/AG.2.4.b Bengtson, V. L., and Roberts, R. E. (1991). Intergenerational solidarity in aging families: An example of formal theory construction. Journal of Marriage and the Family, 53, 856-870.
  4. Brandt, M., Haberkern, K., and Szdlik, M. (2009). Intergenerational help and care in Europe. European Sociological Review, 25, 585-601.
  5. Bengtson, V.L., and Schrader, S.S. (1982).
  6. Parent-child relations. Mangen, D., and Peterson, W. (Eds.), Handbook of Research Instruments in Social Gerontology. (2, 115-185). Minneapolis: University of Minnesota Press.
  7. Birditt, K.S., Miller, L.M., Fingerman, K.L. ve Lefkowitz, E.S. (2009) Tensions in the parent and adult child relationship: Links to solidarity and ambivalence. Psychol Aging. 24(2), 287-295. doi:10.1037/a0015196 Cangöz, B. (2008). Yaşlılık sadece kayıp mı? Bir ayrıcalık mı? [Is old age a lost or a privilege?] Türk Geriatri Dergisi, 11(3), 143‐150. ChenFeng, J., Knudson-Martin, C., and Nelson, T. (2015). Intergenerational tension, connectedness, and separateness in the lived experience of first and second generation Chinese American Christians. Journal of Contemporary Family Therapy, 41, 205–220. doi:10.1007/s10591-015-9335-9.
  8. Chung, R. H. G. (2001). Gender, ethnicity, and acculturation in intergenerational conflict of Asian American college students. Cultural Diversity and Ethnic Minority Psychology, 7(4), 376–386. https://doi.org/10.1037/1099-9809.7.4.376
  9. Clarke, E., Preston M, Raksin J, and Bengtson VL. (1999) Types of conflict and