Söz konusu şarkıların biçim ve içerik bakımından incelenmesi sonucu ortaya çıkan veriler doğrultusunda basit, akılda kalıcı sözlerle adayların kişisel özelliklerine, milli, dini ve kültürel değerlere sıklıkla vurgu yapıldığı anlaşılmıştır
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Kitle iletişim araçlarının çoğalması ile birlikte siyasal propaganda teknikleri de çeşitlenmiş, mecraya uygun içerik üretimi önem kazanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmada, 30 Mart 2014 tarihinde yapılan yerel seçimlerde siyasi partilerin ve adayların seçim şarkılarında seçmene ne tür mesajlar ilettikleri incelenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Söz konusu şarkıların biçim ve içerik bakımından incelenmesi sonucu ortaya çıkan veriler doğrultusunda basit, akılda kalıcı sözlerle adayların kişisel özelliklerine, milli, dini ve kültürel değerlere sıklıkla vurgu yapıldığı anlaşılmıştır
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2014 Verileri
⚙️Değişkenler:Seçimler · Müzik · Siyasal Kampanyalar
Özet
Kitle iletişim araçlarının çoğalması ile birlikte siyasal propaganda teknikleri de çeşitlenmiş, mecraya uygun içerik üretimi önem kazanmıştır. Bu bağlamda seçim kampanyalarında kullanılan şarkılar da bu tanıtım teknikleri içinde yer almaktadır. Çalışmada, 30 Mart 2014 tarihinde yapılan yerel seçimlerde siyasi partilerin ve adayların seçim şarkılarında seçmene ne tür mesajlar ilettikleri incelenmiştir. Söz konusu şarkıların biçim ve içerik bakımından incelenmesi sonucu ortaya çıkan veriler doğrultusunda basit, akılda kalıcı sözlerle adayların kişisel özelliklerine, milli, dini ve kültürel değerlere sıklıkla vurgu yapıldığı anlaşılmıştır
ÖNÜRMEN, O., TEMEL, F. (2014). POPÜLERLEŞEN SİYASET, SİYASALLAŞAN MÜZİK: 30 MART 2014 YEREL SEÇİM ŞARKILARI ÜZERİNE BİR ÇALIŞMA. İletişim ve Diplomasi, Sayı: 3 - Özel Sayı, 49–64. https://ajindex.com/articles/895773
Nobel Yay. BALCI, Ş. (2007). Türkiye’de Negatif Siyasal Reklamlar: 1995, 1999 ve 2002 Genel Seçimleri Üzerine Bir Analiz. Selçuk İletişim Dergisi, 138. BAUDRİLLARD, J. (1991). Sessiz Yığınların Gölgesinde ya da Toplumsalın Sonu. İstanbul:
Doğubatı Yay. BON, G. L. (1997). Kitleler Psikolojisi. İstanbul:
Political Advertising, Handbook Of Political Communication Research. New Jersey: Taylor & Francis E-Library Edition.
KILIÇASLAN E. (2008) Siyasal İletişim: İdeoloji ve Medya İlişkisi. İstanbul:
Kriter Yay. Özkan, N. (2002). Türkiye ve Dünyadan Örneklerle Seçim Kazandıran Kampanyalar. İstan- bul: MediaCat Yayınları. UZTUĞ F. & ÖZGÜN Y. (Ed) (2012). SANDIKÇIOĞLU B. Tarihsel Gelişim Süreci içinde Siyasal İletişim. Siyasal İletişim (s. 17). Eskişehir: Anadolu Ünv. Yay. ÜSTE, R. B., YÜKSEL, B., & ÇALIŞKAN, S. (2007). 2007 Genel Seçimlerinde Siyasal Pazar- lama Tekniklerinin Kullanımı ve İzmir İli Örneği. SDÜ Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 213-232.
TAN, A. (2002). İlke ve Uygulamalarıyla Politik Pazarlama. İstanbul:
Papatya Yay. TOKGÖZ, O. (2008). Siyasal İletişimi Anlamak. Ankara:
İmge Yay. YAYLAGÜL, L. (2006). Kitle İletişim Kuramları Egemen ve Eleştirel Yaklaşımlar. Ankara: Dipnot Yay.