Araştırma sonucunda; lider-üye etkileşiminin kalitesi oldukça yüksek bulunmuş, liderlerin sıklıkla kullandıkları çatışma yönetim stili problem çözme olarak belirlenmiş ve lider-üye etkileşimi ile belirlenen çatışma yönetim stili arasında istatistiksel olarak anlamlı ve pozitif yönde bir ilişki bulunmuştur.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı, lider-üye etkileşiminin kalitesini ve örgüt içerisindeki çatışmayı yönetmede liderler tarafından sıklıkla kullanılan çatışma yönetim stilini belirlemek ve lider-üye etkileşimi ile lider tarafından sıklıkla kullanılan çatışma yönetim stili arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişkinin var olup olmadığını ortaya koymaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmanın amacı, lider-üye etkileşiminin kalitesini ve örgüt içerisindeki çatışmayı yönetmede liderler tarafından sıklıkla kullanılan çatışma yönetim stilini belirlemek ve lider-üye etkileşimi ile lider tarafından sıklıkla kullanılan çatışma yönetim stili arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişkinin var olup olmadığını ortaya koymaktır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma sonucunda; lider-üye etkileşiminin kalitesi oldukça yüksek bulunmuş, liderlerin sıklıkla kullandıkları çatışma yönetim stili problem çözme olarak belirlenmiş ve lider-üye etkileşimi ile belirlenen çatışma yönetim stili arasında istatistiksel olarak anlamlı ve pozitif yönde bir ilişki bulunmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Çatışma Yönetimi · Lider-Üye Etkileşim Modeli · Liderlik
Özet
Bu çalışmanın amacı, lider-üye etkileşiminin kalitesini ve örgüt içerisindeki çatışmayı yönetmede liderler tarafından sıklıkla kullanılan çatışma yönetim stilini belirlemek ve lider-üye etkileşimi ile lider tarafından sıklıkla kullanılan çatışma yönetim stili arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişkinin var olup olmadığını ortaya koymaktır. Araştırma sonucunda; lider-üye etkileşiminin kalitesi oldukça yüksek bulunmuş, liderlerin sıklıkla kullandıkları çatışma yönetim stili problem çözme olarak belirlenmiş ve lider-üye etkileşimi ile belirlenen çatışma yönetim stili arasında istatistiksel olarak anlamlı ve pozitif yönde bir ilişki bulunmuştur.
KARCIOĞLU, F., KAHYA, C. (2012). Lider-Üye Etkileşimi ve Çatışma Yönetim Stili İlişkisi. Current Perspectives in Social Sciences, Cilt: 15 Sayı: 2, 337–352. https://ajindex.com/articles/894594
Alexander, D., C. (1995). “Conflict Management Styles of Administrators in Schools for the Deaf: Teacher Perceptions of Job Satisfaction”. Unpublished Document. Gallaudet University. Baron, R., A. ve Greenberg, J. (1989). “Behavior in Organizations: Understanding and Managing the Human Side of Work”. 3th. Ed., Boston: Allyn Bacon Inc. Baykal, K. ve Kovancı, A. (2008). “Yönetici ve Astlar Arasındaki Çatışmanın Çözümüne Yönelik Bir Araştırma ”. Havacılık ve Uzay Teknolojileri Dergisi, 3(3), ss. 21-38.
Case, R. (1998). “Leader Member Exchange Theory and Sport: Possible Applications”. Journal of Sport Behavior, 21 (4), 387-396.
Cevrioğlu, E. (2007). “Lider-Üye Etkileşimi ile Bireysel ve Örgütsel Sonuçlar Arasındaki İlişki: Ampirik Bir İnceleme” (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Afyonkarahisar:Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü,. Ceylan A., Özbal S., Dinç A., Kesgin M. (2005). “Lider-Üye Etkileşimi ve Güvenin Psikolojik Güçlendirmeye Etkileri Üzerine Bir Araştırma”. İÜ. İşletme Fakültesi İşletme İktisadı Enstitüsü Dergisi, Sayı: 50, ss. 25-40.
Çalışkan, S. C. (2008). “Yöneticilerin Bireysel Yetkinliklerinin Liderlik Tarzları ve Lider Üye Etkileşimine Verdikleri Önem Üzerindeki Etkileri ve Bu Etkileşimde Kültürel Varsayımların Rolü” (Yayınlanmamış Doktora Tezi). İstanbul: Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Dansereau, F., Graen, G., Haga, W. (1975). “A Vertical Dyadic Linkage Approach to Leadership within Formal Organizations: A longitudinal investigation of the role making process”. Organizational Behavior and Human Performance, 13, 46-70.
Dionne, L. (2000). “Leader-Member Exchange (LMX): Level of Negotiating Latitude and Job Satisfaction” (Unpublished Document), Shippagan: Universite de Moncton. Erdem, F., S. (2008). “Organizasyonlarda Lider-Üye Etkileşiminin Örgütsel Vatandaşlık Davranışı Üzerindeki Etkilerinde, İzlenim Yönetimi Davranışının Rolü: Kayseri’de Hizmet Sektöründe Bir Araştırma” (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Kayseri: Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Eren, E. (2000). Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi, İstanbul:
Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş. Genç, N. ve Demirdöğen, O. (1996).
Yönetim El Kitabı, Erzurum: Birey Yayıncılık. Graen, G., B., Cahsman, J. (1975). “A role-making model of leadership in formal organizations: A development approach”. In J.G. Hunt & L.L. Larson (Eds.). Leadership frontiers, Kent, OH: Kent State University. Graen, G., B. (1976). “Role-making processes within complex organizat