Dergiler / Current Perspectives in Social Sciences / 2011 / Cilt: 15 Sayı: 2

Bütünden Parçaya Halkevleri Şubeleri

Sayfa
187–204
Yayın Tarihi
2012-05-23
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada Halkevlerinin en önemli organları olan bu dokuz şube çeşitli kaynaklardan yararlanılarak araştırılmaya çalışılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:19 Şubat 1932 tarihinde açılan Halkevleri kısa sürede ülke çapına yayılmış ve önemli çalışmalar yapmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Şubeler dil ve tarih alanlarında yaptığı çalışmalar ile unutulmaya yüz tutmuş değerleri gün yüzüne çıkarmış, millî dil ve millî tarih bilincini kuvvetlendirmeye çalışmışlardır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada Halkevlerinin en önemli organları olan bu dokuz şube çeşitli kaynaklardan yararlanılarak araştırılmaya çalışılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Halkevleri · halk eğitimi · şubeler

Özet

19 Şubat 1932 tarihinde açılan Halkevleri kısa sürede ülke çapına yayılmış ve önemli çalışmalar yapmıştır. Halkevleri bu çalışmalarını Dil ve Edebiyat, Güzel Sanatlar, Temsil, Spor, Sosyal Yardım, Halk Dershanesi ve Kurslar, Kütüphane ve Yayın, Köycülük, Tarih ve Müze Şubeleri aracılığıyla yürütmüştür. Şubeler hem dil, tarih, toplumsal hayat, devrimler ve günlük yaşam gibi alanlarda önemli araştırmalar yapmışlar hem de halkın eğitimine katkıda bulunmuşlardır. Halk bu şubeler vasıtasıyla bir taraftan modern hayat doğrultusunda eğitilirken bir taraftan da günlük hayata yönelik pratik bilgiler edinmiştir. Şubeler dil ve tarih alanlarında yaptığı çalışmalar ile unutulmaya yüz tutmuş değerleri gün yüzüne çıkarmış, millî dil ve millî tarih bilincini kuvvetlendirmeye çalışmışlardır. Bu çalışmada Halkevlerinin en önemli organları olan bu dokuz şube çeşitli kaynaklardan yararlanılarak araştırılmaya çalışılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKTAŞ, E., ÖZDEMİR, Y. (2012). Bütünden Parçaya Halkevleri Şubeleri. Current Perspectives in Social Sciences, Cilt: 15 Sayı: 2, 187–204. https://ajindex.com/articles/894578

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (22)

  1. Arık, R. O. (1947).
  2. Halkevlerinde Müze, Tarih ve Folklor Çalışmaları Kılavuzu. Ankara: C.H.P. Halkevleri Yayımlarından Kılavuz Kitapları XXI. Başgöz, İ. (1972). “Folklore Studies and Nationalism in Turkey”. Journal of Folklore Institute, Vol. 9, No. 2/3, Indiana University Press, pp. 162-176.
  3. Bozkaya, İ. (2001). “Halk Eğitiminde Müziğin Yeri ve Bursa’daki Halk Eğitimi Çalışmalarına Toplu Bakış”, Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, C. XIV, S. 1, ss.107-121. C.H.P. Halkevleri Çalışma Talimatnamesi. (1940).
  4. Ankara.
  5. Çavdar, T. (1983). “Halkevleri”. Cumhuriyet Dönemi Türkiye Ansiklopedisi. İletişim Yay., C. 4, ss. 877-884.
  6. Çavdar, T. (2004). Türkiye’nin Demokrasi Tarihi 1839-1950. Ankara:
  7. İmge Kitabevi.
  8. Çeçen, A. (2000). Atatürk’ün Kültür Kurumu Halkevleri. İstanbul:
  9. Cumhuriyet Kitapları. Çıkla, S. (2007). “Türk Edebiyatında Dirijizmin Karagöz Piyesleri Boyutu”. Milli Folklor, Yıl 19, Sayı 73, ss. 61-67.
  10. Doğaner, Y. (2005). “Türkiye’de Halkevleri”. (Ed. M. Derviş Kılınçkaya). Atatürk Ve Türkiye Cumhuriyeti Tarihi. Ankara:
  11. Siyasal Kitabevi.
  12. Durukan, A.-Ulusu Uraz T. (2008). “Cumhuriyetin Kültür Kurumu Olarak Halkevi Binaları”. İTÜ Dergisi/A, Mimarlık, Planlama, Tasarım, 7(1), ss. 38-49.
  13. Gurallar Yeşilkaya, N. (2003). Halkevleri: İdeoloji ve Mimarlık. İstanbul:
  14. İletişim Yayınları.
  15. Güven, O. (2008). “Politik İdeolojinin İcat Ettiği Gelenek: Karagöz”. Milli Folklor, 20(79), ss. 78-83. “Halkevlerinin Kuruluşu ve Çalışmaları”. http://w3.balikesir.edu.tr/mozsari/Halkevleri. htm, Erişim tarihi: 24 Eylül 2010
  16. Huyugüzel, Ö. F. “Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatında Halkevlerinin Rolü”, http:// dergiler.ankara.edu.tr/dergiler/45/799/10212.pdf, 391-400, Erişim Tarihi: 23 Mart 2011.
  17. Karaömerlioğlu, M. A. (1998). “The People’s Houses and the Cult of the Peasant in Turkey”. Middle Eastern Studies, Vol. 34, No. 4, Turkey before and after Atatürk: Internal and External Affairs, Taylor&Francis, Ltd., pp. 67-91.
  18. Karpat, H. K. (1974). “The Impact of The People’s Houses on The Development of Communication in Turkey: 1931-1951”.
  19. Die Welt des Islams, New Series, Vol. 15, Issue ¼, pp. 69-84.
  20. Khalid, A. (2006). “Backwardness and the Quest for Civilization: Early Soviet Central Asia in Comparative Perspective”. Slavic Review, Vol. 65, No. 2, The American Association fort he Advancement of Slavic Studies, pp. 231-251.
  21. Kirby, F. (2010). Türkiye’de Köy Enstitüleri. (Çev. Niyazi Berkes). İstanbul:
  22. Tarihçi Kitabevi Küçük, C.-Üstün M. (Ed.). (2009). Resmî Tarih Yalanları. İstanbul: Pr