Dergiler / Current Perspectives in Social Sciences / 2015 / Cilt: 19 Sayı: 2

Sosyal Yardımların Seçmen Tercihleri Üzerindeki Etkileri

-

Sayfa
49–69
Yayın Tarihi
2015-11-10
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu araştırma, hükümet tarafından yapılan yardımların sosyo ekonomik düzeyi düşük, ailelerinde birey sayısı fazla olan yoksul seçmenler üzerinde etkili olduğunu ortaya çıkarmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türkiye’de kamu sektörünün yaptığı sosyal yardımlar yakın zamana kadar yalnızca sosyal güvencesi olmayan bireyleri destekler nitelikte idi.
📊
Temel Bulgular & Veri:Sosyal yardım modellerinde yapılan yeni düzenlemelerle gerek yardımlardan yararlanan birey sayısında gerek yardım tutarlarında oldukça önemli artışlar sağlanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu araştırma, hükümet tarafından yapılan yardımların sosyo ekonomik düzeyi düşük, ailelerinde birey sayısı fazla olan yoksul seçmenler üzerinde etkili olduğunu ortaya çıkarmıştır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2014 Verileri
⚙️Değişkenler:Sosyal devlet · Sosyal politika · Sosyal yardım

Özet

Türkiye’de kamu sektörünün yaptığı sosyal yardımlar yakın zamana kadar yalnızca sosyal güvencesi olmayan bireyleri destekler nitelikte idi. Sosyal yardım modellerinde yapılan yeni düzenlemelerle gerek yardımlardan yararlanan birey sayısında gerek yardım tutarlarında oldukça önemli artışlar sağlanmıştır. Muhtaç olma durumunun yeniden belirlendiği ülkemizde daha fazla bireye, daha fazla tutarda ayni veya nakdi yardım yapılabilmenin önü açılmıştır. Merkezi hükümetçe muhtaç kimselerin ihtiyaçlarını gidermek amacı ile yapılan bu yardımlar toplumsal kesimler tarafından farklı şekilde karşılık bulmuştur. Bu çalışmada sosyal yardımların toplum tarafından nasıl algılandığı araştırma konusu yapılarak, yardımların Türkiye’de 10 Ağustos 2014 tarihinde yapılan cumhurbaşkanlığı seçimine olan etkisi Erzurum ili kapsamında değerlendirilmiştir. Bu araştırma, hükümet tarafından yapılan yardımların sosyo ekonomik düzeyi düşük, ailelerinde birey sayısı fazla olan yoksul seçmenler üzerinde etkili olduğunu ortaya çıkarmıştır.

Abstract

Until recently the social assistances managed by public sector in Turkey have been in concern of only uninsured individuals. By the help of new arrangements in social welfare models, the quantity of individuals who have benefited and the range of social assistances have increased rapidly. As the criteria of being in need of social assistances have been rearranged, more amount of assistances, financially or in kind, are to be able to be applied. The social aids applied by the central government in order to assist people in need have been reciprocated in different views by various social groups.In this study, the perception of society to social assistances has been taken in consideration of research to correlate the impact on the presidential elections on 8 August 2014, with the sample of Erzurum. As a result of the study it is found out that the level of assistance made by the government has much more impact on the poor voters who are socio-economically low levelled and the members of large families

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KÜÇÜKALİ, A. (2015). Sosyal Yardımların Seçmen Tercihleri Üzerindeki Etkileri. Current Perspectives in Social Sciences, Cilt: 19 Sayı: 2, 49–69. https://ajindex.com/articles/894307

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (21)

  1. Abay, A. R. (2004). “Bir sosyal politika olarak yoksullukla mücadelede sosyal yardımlaş- ma ve dayanışma vakıflarının yeri”. Sivil Toplum, 2 (6-7): 77-92.
  2. ASAGEM. (2010). Sosyal Yardım Algısı ve Yoksulluk Kültürü. http://ailetoplum.aile. gov.tr/data/54293ea2369dc32358ee2b25/kutuphane_59_sosyal_yardim_ algisi_ve_yoksulluk_kulturu.pdf, Erişim Tarihi: 10.05.2015.
  3. Alcock, P. (1997). UnderstandingPoverty. London: Macmillian PressLtd. Altay, A. (2005).”Yoksulluk Sadece Devletin Sorunu mu? Kamu Harcamaları Açısından Bir Değerlendirme”. Sosyo-Ekonomi Dergisi, Sayı. 2005-2.
  4. Altındağ, Ö. (2007). Sosyal Yardım Sisteminin Çalışanların Gözüyle Değerlendirilmesi. (Yayımlanmamış Y. Lisans Tezi) Ankara:
  5. Hacettepe Üniversitesi,
  6. Sos. Bil. Enst. Arıcı, K. (2006). “Sosyal Yardımlar ve Primsiz Ödemeler Kanunu Tasarısının Genel İlke- leri, İşleyişi ve Yeterliliği Sorunu”. Mercek, MESS, Temmuz 2006.ss.112- 122. ASGM. (2010). Sosyal Yardım Algısı ve Yoksulluk Kültürü. Başbakanlık Aile ve Sosyal Araştırmalar Genel Müdürlüğü, Ankara:
  7. ERMAT Matbaacılık. ASPB. (2011). “Aile Ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Aile Ve Toplum Hizmetleri Genel Müdürlüğü Teşkilat Ve Görevlerine İlişkin Yönerge”. http://www.aile.gov. tr/data/ 5404e b05369dc3119090f853/athgm_teskilat_ve_gorevleri_yoner- gesi.pdf, Erişim Tarihi: 09.04.2015.
  8. ASPM. (2015). 2015
  9. Brifing Dosyası, Erzurum Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü Erzurum. Buğra, A. (2008).
  10. Kapitalizm, Yoksulluk ve Türkiye’de Sosyal Politika. İstanbul:
  11. İletişim Yayınları.
  12. Buğra, A. (2011).
  13. Kapitalizm, Yoksulluk ve Türkiye'de Sosyal Politika (5. Baskı). İstan- bul: İletişim Yayınları.
  14. DDK. (2009). Türkiye’de Sosyal Yardımlar ve Sosyal Hizmetler Alanındaki Yasal ve Kurumsal Yapının İncelenmesi. www.tccb.gov.tr/ddk/ddk29. pdf, Erişim Tarihi: 09.04.2015. Doorley K.ve,Bargain O. (2009). Caught in trap? TheDisincentiveeffect of social Assis- tance. Born: July, 12A Discussion Paper, No 4291. DPT. (2001). “Sosyal Hizmetler ve Yardımlar Özel İhtisas Komisyonu Raporu”. 8. Beş Yıllık Kalkınma Planı. Ankara:
  15. DPT Yayınları.
  16. DPT. (2006). Dokuzuncu Kalkınma Planı: Sosyal Güvenlik Özel İhtisas Komisyonu Ra- poru. Ankara:
  17. DPT Yayınları.
  18. Ersöz, H. Y. (2004). Sosyal Politika Perspektifinden Yerel Yönetimler (İngiltere, İsveç ve Türkiye Örneği), İstanbul:
  19. Filiz Kitabevi.
  20. Ersöz, H.Y. (2003). “Doğuşundan Günümüze Sosyal Politika Anlayışı ve Sosyal Politi- ka Kurumlarının Değişen Rolü”. İstanbul:
  21. İstanbul Ünv., İktisat Fakültesi Mecmuası, Cilt: 53, Sayı: 2. Eryılmaz. B. (20