Dergiler / Current Perspectives in Social Sciences / 2017 / Cilt: 21 Sayı: 3

Toprakkale Kasabası’nın (Osmaniye) Kuruluş ve Gelişimi

Sayfa
1139–1165
Yayın Tarihi
2017-09-20
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Toprakkale İlçe Merkezi adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre 2016 yılı toplam nüfusu 10191 kişi olup, bunun 4918 kişisi kadın ve 5273 kişisi erkek nüfustan oluşur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Toprakkale Kasabası, Akdeniz Bölgesi’nin Adana Bölümü’nde, Osmaniye İli sınırları içerisinde yer alır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma sahası Adana-Osmaniye-Gaziantep Otoyolu (E-90), Osmaniye-Adana-Gaziantep karayolu (D-400) ve Hatay-Osmaniye (D-817) karayolunun çevrelediği, ayrıca Haydarpaşa-Bağdat demiryolunun geçtiği bir kavşak konumundadır.
💡
Sonuç & Katkı:Toprakkale İlçe Merkezi adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre 2016 yılı toplam nüfusu 10191 kişi olup, bunun 4918 kişisi kadın ve 5273 kişisi erkek nüfustan oluşur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2016 Verileri
⚙️Değişkenler:Toprakkale · Osmaniye · göçmenler

Özet

Toprakkale Kasabası, Akdeniz Bölgesi’nin Adana Bölümü’nde, Osmaniye İli sınırları içerisinde yer alır. Araştırma sahası Adana-Osmaniye-Gaziantep Otoyolu (E-90), Osmaniye-Adana-Gaziantep karayolu (D-400) ve Hatay-Osmaniye (D-817) karayolunun çevrelediği, ayrıca Haydarpaşa-Bağdat demiryolunun geçtiği bir kavşak konumundadır. Kasaba ilk olarak Almanların 1910’lu yıllarda yaptığı demiryolu ve paralelinde uzanan Adana-Osmaniye eski yolu olan, şimdiki Osmaniye-Toprakkale yolu üzerinde bir demiryolu istasyonu ve çalışanlarının yaşadığı birkaç ev ve eklentisi şeklinde gelişmeye başlamıştır. Toprakkale İlçe Merkezi adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre 2016 yılı toplam nüfusu 10191 kişi olup, bunun 4918 kişisi kadın ve 5273 kişisi erkek nüfustan oluşur.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DEMİR, Ş., SEVİNDİ, C. (2017). Toprakkale Kasabası’nın (Osmaniye) Kuruluş ve Gelişimi. Current Perspectives in Social Sciences, Cilt: 21 Sayı: 3, 1139–1165. https://ajindex.com/articles/894161

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (22)

  1. Adana Valiliği. (1991).
  2. Adana İl Yıllığı, Adana: Valilik Yayınları.
  3. Albayrak, M (1995). ”Osmanlı-Alman İlişkilerinin Gelişimi ve Bağdat Demiryolu’nun Yapımı”, Ankara Üniversitesi Osmanlı Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi, 6,1-38.
  4. Ardos, M. (1995).
  5. Türkiye Ovalarının Jeomorfolojisi, İstanbul:Çantay Kitabevi.
  6. Atalay, İ.(1987).
  7. Türkiye Jeomorfolojisine Giriş, İzmir:Ege Üniversitesi Basımevi. Altınlı, İ. E. (1978). “Amanos Dağları ve Anadolu’nun Levha Tektoniği ile İlişkileri”, Türkiye 4. Petrol Kongresi Bildiriler, 51-62.
  8. Aytaç, A. S., Semenderoğlu, A. (2014). “Amanos Dağları’nın Orta Kesimi ve Yakın Çevresinin İklim Özellikleri.”, Turkish Studies, 9(2), 251-289.
  9. Beşirli, M. (2004). ”Bağdat Demiryolu'nun Akdeniz Uzantısı: Toprakkale-İskenderun Demiryolu”, Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 23, 225-236.
  10. Bilgin, T. (1969). Ceyhan Doğusunda Volkanik Şekiller ile Hassa Leçesi - Gavur Dağı Kütlesinde Glasiyal ve Periglasiyal Topografya Şekilleri, İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yayınları.
  11. Bilgin, Z., Ercan,T. (1961). “Ceyhan - Osmaniye Yöresindeki Kuvaterner Bazaltların Petrolojisi”, Türkiye Jeoloji Kurumu Bülteni, 5, 21-30.
  12. Bozkaya, Ö., Yalçın, H., Kozlu, H.(2009). “Amanos Bölgesi Paleozoyik Kayaçlarının Mineralojisi”, Yerbilimleri, 30 (1), 11-44.
  13. Bulut, İ. (2001). “Anadolu’da Fark Edilemeyen Bir katliam; Geven Sökümü Nedenleri ve Sonuçlarına Coğrafi Bir Yaklaşım”, Tabiat ve İnsan, 35(1), 17-22.
  14. Doğanay, H. (1994).
  15. Türkiye Beşeri Coğrafyası, Ankara:
  16. Gazi Büro Kitabevi.
  17. Doğanay, H. ve Koca, H.(1998). “Ulaşımın Yerleşmeye Etkilerine İki Tipik Örnek: Fevzipaşa ve Nurdağı Kasabaları”, Türk Coğrafya Dergisi, 33, 1-24.
  18. Ege, İ., Kortuk, İ. (2015). “Düziçi Ovası (Düziçi/Osmaniye) ve Yakın Çevresinin Jeomorfolojisi”, International Journal of Social Science, 33, 295-313.
  19. Emiroğlu, M. (1975). “Türkiye Coğrafi Bölgelerine Göre Şehir Yerleşmeleri ve Şehirli Nüfus.”, Ankara Üniversitesi DTCF Coğrafya Araştırmaları Dergisi, 7, 127-145.
  20. Erinç, S. (1965). Yağış Müessiriyeti Üzerine Bir Deneme ve Yeni Bir İndis, İstanbul: İstanbul Üniversitesi Coğrafya Enstitüsü Yay. No:41. Gölbaşı, Ş. G., Noyan, F, (2008). “İlçelerin Gelişmişlik İndekslerinin Oluşturulmasında Çok Aşamalı Doğrulayıcı Faktör Analizi Yaklaşımı”, İstatistikçiler Dergisi (1), 65. Göney, S. (1976).
  21. Adana Ovaları I, İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yay. No:2162, Coğ. Enst. Yay. No:88. Koca, H. (2000).
  22. Düziçi İlçesinin Coğrafyası, Erzurum: Atatürk Üniversitesi Yayınları No: 899, Kazım Karabek