Dergiler / Current Perspectives in Social Sciences / 2018 / Cilt: 22 Sayı: 1

İşgal Yıllarında Mersin (1918-1922)

Sayfa
407–435
Yayın Tarihi
2018-04-10
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Kentin kurtuluşunda görev almış dönemin tanıklarının anlatımıyla işgal ortamındaki kargaşa, karaborsa, vurgunculuk, gasp ve cinayet olaylarına da yer verilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:30 Ekim 1918 tarihinde imzalanan Mondros Ateşkes Antlaşması sonrası Mersin, İngiltere ve Fransa tarafından işgal edilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kentin iki ülke tarafından işgal edilmesinden yaklaşık bir yıl sonra Mersin ve çevresinin askeri ve idari yönetimi, 1919 sonlarında, aralarındaki anlaşma gereği (Suriye İtilafnâmesi ile) Fransa’ya bırakılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Kentin kurtuluşunda görev almış dönemin tanıklarının anlatımıyla işgal ortamındaki kargaşa, karaborsa, vurgunculuk, gasp ve cinayet olaylarına da yer verilmiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Mersin’in İşgali · Fransa · İngiltere

Özet

30 Ekim 1918 tarihinde imzalanan Mondros Ateşkes Antlaşması sonrası Mersin, İngiltere ve Fransa tarafından işgal edilmiştir. Kentin iki ülke tarafından işgal edilmesinden yaklaşık bir yıl sonra Mersin ve çevresinin askeri ve idari yönetimi, 1919 sonlarında, aralarındaki anlaşma gereği (Suriye İtilafnâmesi ile) Fransa’ya bırakılmıştır. Mersin, verimli bir tarım sahasının ve çeşitli değerli madenlere sahip bir bölgenin, Çukurova’nın, demiryolu bağlantısı bulunan bir limanıdır. Fransa, hem ekonomik hem de politik nedenlerle Mersin ve çevresini işgal etmiştir. Diğer yandan politik çıkarları gereği Fransa, bölgede kendine bağlı bir Ermenistan kurulması doğrultusunda çalışmalar yürütmüştür. Dolayısıyla iktisadi ve politik hedefleri uyarınca Fransız yönetimi, işgalin ilk günlerinden itibaren kentin askeri ve idari yönetimine müdahalede bulunmuşlar; Türk toplumunu ayrıştırmaya dayalı planlarını uygulamaya koymuşlardır. Bu bağlamda araştırmanın odak noktasını, Fransa Hükümeti’nin yaklaşık üç yıllık işgal döneminde Mersin’deki sosyo-ekonomik ve politik uygulamaları oluşturmaktadır. Bir başka deyişle, Mütareke ve ardından başlayan işgal yıllarında kentin idari yönetimine ve yöneticilerine, Osmanlı yönetsel yapılanması içinde bulunmamasına rağmen “Kilikya” adlandırmasıyla kurmuş oldukları bölgede, gümrük teşkilatı ve çeşitli ürünlerin ithalat-ihracat sınırlandırmaları, fiyatlara müdahale makalenin konusunu oluşturmuştur. Kentin kurtuluşunda görev almış dönemin tanıklarının anlatımıyla işgal ortamındaki kargaşa, karaborsa, vurgunculuk, gasp ve cinayet olaylarına da yer verilmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Bozkurt, İ. (2018). İşgal Yıllarında Mersin (1918-1922). Current Perspectives in Social Sciences, Cilt: 22 Sayı: 1, 407–435. https://ajindex.com/articles/894119

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (22)

  1. B.O.A., (Başbakanlık Osmanlı Arşivi), B.E.O. (Babıâlî Evrak Odası), No: 340887 TBMM Gizli Celse Zabıtları, 24 Nisan 1336 (1920), Cilt.1, Devre.1, İçtima.1., s.5. TBMM Zabıt Ceridesi, 26.2.1337 (1921), Cilt.1, Devre.1, İçtima.1., s.434, 435, 443, 444. Harp Tarihi Vesikaları Dergisi (HTVD) Journal Officiel, 24 Dѐcembre 1920 İrade-i Milliye Gazetesi Yeni Mersin Gazetesi Tarsus Gazetesi Milliyet Gazetesi Kuvayi Milliye Dergisi Akgün, S. (1981). General Harbord’un Anadolu Gezisi ve Ermeni Meselesine Dair Raporu. İstanbul:Tercüman Yayınları Akyüz Y. (2003). “Kurtuluş Savaşımız ve Fransa’da Ermeni Propagandası”. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim, 4 (38): 47-50.
  2. Akyüz, Y. (1988). Türk Kurtuluş Savaşı ve Fransız Kamuoyu, 1919-1922. Ankara: TTK Basımevi. Ali Saib. (1340). Kilikya Faciaları ve Urfa’nın Kurtuluş Mücadeleleri. Ankara.
  3. Arıkoğlu, D. (1961). Hâtıralarım. İstanbul: Tan Gazetesi ve Matbaası. Atatürk’ün Tamim, Telgraf ve Beyannameleri IV. (1991). Ankara:
  4. TTK Basımevi. Ateş, T. (1999). Türk Devrim Tarihi. İstanbul:
  5. Der Yayınları.
  6. Ayhan, Y. (1963). Mustafa Kemal’in Pozantı Kongresi ve Adana’nın Kurtuluşu. Adana: İpek Matbaası. Bıyıklıoğlu, T. (1962).
  7. Türk İstiklal Harbi I, Mondros Mütarekesi ve Tatbikatı. Ankara:
  8. Genelkurmay Basımevi. Bozkurt, B. (2015). “Yılmaz Müfrezesi Kumandanı Şeref Genç’e Göre Mersin’in İşgali”, [Bildiri]. Erdem Ünlen vd. (Yay.Haz.) Milli Mücadele’de Güney Bölgesi Sempozyumu Bildirileri, (25-27 Aralık 2013). (ss.403-427). Ankara: Atatürk Araştırma Merkezi Yayınları.
  9. Cebesoy, A.F. (1953). Milli Mücadele Hâtıraları. İstanbul:
  10. Vatan Neşriyatı. Çelik, K. (1999). Milli Mücadele’de Adana ve Havalisi (1918-1922). Ankara:
  11. TTK Basımevi. Çelik, K. (2005). “Fransız İşgal Dönemi Mersin Belediye Başkanı Ahmet Hallaç’ın Anıları”. Atatürk Araştırma Merkezi Dergisi. XXI, (62): 695-746.
  12. Çıplak, M.N. (1968). İçel Tarihi. Ankara:
  13. Güzel Sanatlar Matbaası. Çiftçi, A. (2009). Milli Mücadele Döneminde Mersin ve Havalisinde İz Bırakanlar. Mersin: Bizim Grup Basımevi. E. Brẻmond E. (1921), La Cilicie en 1919-1920.
  14. Paris. Ener, K. (1996). Çukurova Kurtuluş Savaşı’nda Adana Cephesi. Ankara:
  15. Kültür Bakanlığı Yayınları.
  16. Erdeha, K. (1975). Mili Mücadelede Vilayetler ve Valiler. İstanbul:
  17. Remzi Kitabevi.
  18. Erden, A. F. (1954). Birinci Dünya Harbinde Suriye Hatıraları. C.1. İstanbul.
  19. Erikan, C. (1972). Komutan Atatürk. Ankara: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
  20. Gürbüz, C. (1996). Milli Mücadelede Develi ve Ermeniler. Ankara:
  21. Kültür Bakanlığı Yayınları.
  22. Gürün, K. (198