Dergiler / Current Perspectives in Social Sciences / 2019 / Cilt: 23 Sayı: 4

Erzurum İlinde (Türkiye) 1907-2018 Yılları Arasında Kaydedilen M ≥ 3.0 Depremlerin Mekânsal Analizi

Sayfa
1607–1624
Yayın Tarihi
2019-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Analizler sonucunda Aşkale, Aziziye (Ilıca), Çat üçgeni, Erzurum şehir merkezinden başlayarak Pasinler, Köprüköy, Horasan ilçelerinden Narman’a uzanan hat ve Hınıs yöresinin depremselliği yüksek sahalar olduğu ortaya konulmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makalede Erzurum ilinde oluşmuş depremlerin mekânsal analizleri yapılmış ve değerlendirilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Mekânsal analizler bağlamında Boğaziçi Üniversitesi Kandilli Rasathanesi ve Deprem Araştırma Enstitüsü Bölgesel Deprem-Tsunami İzleme ve Değerlendirme Merkezi kataloğundaki 1907-2018 yılları arasında oluşmuş M ≥ 3.0 toplam 979 deprem verisi, ArcGIS (sürüm 10.1) programına aktarılarak episantr, büyüklük sınıfı, hiposantr analizleri, tampon (Buffer), ortalama merkez, ağırlıklı ortalama merkez, standart uzaklık, ağırlıklı standart uzaklık ve standart sapma elipsi analizleriyle nokta ve Kernel yoğunluk analizleri yapılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Analizler sonucunda Aşkale, Aziziye (Ilıca), Çat üçgeni, Erzurum şehir merkezinden başlayarak Pasinler, Köprüköy, Horasan ilçelerinden Narman’a uzanan hat ve Hınıs yöresinin depremselliği yüksek sahalar olduğu ortaya konulmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2018 Verileri
⚙️Değişkenler:Depremsellik · mekânsal analiz

Özet

Bu makalede Erzurum ilinde oluşmuş depremlerin mekânsal analizleri yapılmış ve değerlendirilmiştir. Mekânsal analizler bağlamında Boğaziçi Üniversitesi Kandilli Rasathanesi ve Deprem Araştırma Enstitüsü Bölgesel Deprem-Tsunami İzleme ve Değerlendirme Merkezi kataloğundaki 1907-2018 yılları arasında oluşmuş M ≥ 3.0 toplam 979 deprem verisi, ArcGIS (sürüm 10.1) programına aktarılarak episantr, büyüklük sınıfı, hiposantr analizleri, tampon (Buffer), ortalama merkez, ağırlıklı ortalama merkez, standart uzaklık, ağırlıklı standart uzaklık ve standart sapma elipsi analizleriyle nokta ve Kernel yoğunluk analizleri yapılmıştır. Analizler sonucunda Aşkale, Aziziye (Ilıca), Çat üçgeni, Erzurum şehir merkezinden başlayarak Pasinler, Köprüköy, Horasan ilçelerinden Narman’a uzanan hat ve Hınıs yöresinin depremselliği yüksek sahalar olduğu ortaya konulmuştur.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KUŞCU, İ., KOPAR, İ., BAKIRTAŞ, İ. (2019). Erzurum İlinde (Türkiye) 1907-2018 Yılları Arasında Kaydedilen M ≥ 3.0 Depremlerin Mekânsal Analizi. Current Perspectives in Social Sciences, Cilt: 23 Sayı: 4, 1607–1624. https://ajindex.com/articles/893867

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Akıncıtürk, N. (2003). Ülkemizdeki Deprem Etkileri ve Yapısal Tasarımda Alınması Gereken Önlemler. Bursa: Uludağ Üniversitesi, Müh. Mim. Fak. Yay. 285 s. Aksu, B. (2014). Erzurum Şehir Merkezinde Kuzey Güney Doğrultulu Bir Hat Boyunca Yer Alan Yapı Stokunun, Zemin ve Yapı Periyodu Açısından Değerlendirilmesi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Erzurum: Atatürk Üniversitesi,
  2. Fen Bilimleri Enstitüsü. Ambraseys, N.N and Finkel, C.F. (1987). “Seismicity of Turkey and Neigbouring Region 1899-1915”. Annales Geophysics, vol. 5B, p. 701-26.
  3. Ambraseys, N.N. and Finkel, C.F. (1995). The Seismicity of Turkey and Adjacent Areas: A Historical Review 1500 - 1800. İstanbul:
  4. Eren Yayıncılık. Arık., F.Ş. (1994). “Selçuklular Zamanında Anadolu’da Meydana Gelen Depremler”. Tarih Araştırmaları Dergisi, XVI/27, s. 13-32.
  5. Arpat, E. (1965). “Aziziye (Ilıca)-Aşkale (Erzurum) Arasındaki Sahanın ve Kuzeyinin Genel Jeolojisi-Petrol İmkânları”. Rapor No: 4040. Ankara: Maden Tetkik ve Arama Enstitüsü. Atalay, İ. (1978). Erzurum Ovası ve Çevresinin Jeolojisi ve Jeomorfolojisi. Erzurum: Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları.
  6. Aysan, F.Y. (1984). The Erzurum-Kars Eartquake of Eastern Turkey, Oxford, U.K. 21. Bailey, T.C. and Gatrell, A.C., (1995). Interactive Spatial Data Analysis 413. Essex: Longman Scientific & Technical. Bakak, Ö. (2016). “2005 Sığacık Körfezi (İzmir) Depremlerinin Mekânsal Değerlendirilmesi”. Yerbilimleri Dergisi, 37 (1), Ankara, s. 51-63.
  7. Barka, A., and Hancock, P. L. (1984). “Neotectonic deformation patterns in the convexnorth words arc of the North Anatolian fault, in The Geological Evolotion of the Eastern Meditertanson (Edited by Dixon.j.G.and Robertson, A.H.F)”. Special Publ. Geol, Soc, London, p.763-773.
  8. Barka, A., and Kadinsky-Cade, K. (1988). “Strike-slip fault geometry in Turkey and its influence on earthquake activity”, Tectonics, 7, p. 663-684. Boğaziçi Üniversitesi Kandilli Rasathanesi ve Deprem Araştırma Enstitüsü (KRDAE) Bölgesel Deprem-Tsunami İzleme ve Değerlendirme Merkezi (BDTİM), 11 Mayıs 2017 Halilkaya-Aziziye (Erzurum) Depremi Basın Bülteni. Boğaziçi Üniversitesi Kandilli Rasathanesi ve Deprem Araştırma Enstitüsü (KRDAE) Bölgesel Deprem-Tsunami İzleme ve Değerlendirme Merkezi (BDTİM) Deprem Kayıtları. Bozkuş, C., ve Yılmaz, Ö. (1993). Tercan (Erzincan)-Aşkale (Erzurum) Arasının Tektoniği, Türkiye Jeoloji Bülteni, C. 36, Ankara, s.189-201.
  9. Curzon, R. (1854). “A Year at Erzeroom and the Frontiers of Russia, Turkey and Persia”. London,