Dergiler / Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2010 / Cilt: 10 - Sayı: 1

Aile Eğitim Programları ve Türkiye'deki Örnekleri

FAMILY EDUCATION PROGRAMS AND EXAMPLES FROM TÜRKİYE

Sayfa
—
Yayın Tarihi
2016-03-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu alanyazını derlemesinde, erken çocukluk eğitiminde aile eğitiminin önemi, niteliği, yöntemleri ve sağladığı faydaların yanı sıra, Türkiye’deki var olan aile eğitimi uygulamalarından ve bu uygulamalarda yapılan güncel değişikliklerden bahsedilmektedir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Günümüzde, erken çocukluk döneminde verilen eğitimin, sağlık ve refahın belirleyicisi olduğu, yeteneklerin geliştirilmesine olanak verdiği, toplumda eğitim düzeyi, istihdam oranları ve toplumsal üretkenliğin artması şeklinde uzun vadede olumlu sonuçlarının olduğu konusunda artan bir anlayış söz konusudur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Erken çocukluk eğitiminde belki de en önemli unsur ailenin eğitilmesidir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu alanyazını derlemesinde, erken çocukluk eğitiminde aile eğitiminin önemi, niteliği, yöntemleri ve sağladığı faydaların yanı sıra, Türkiye’deki var olan aile eğitimi uygulamalarından ve bu uygulamalarda yapılan güncel değişikliklerden bahsedilmektedir
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Erken çocukluk dönemi · erken çocukluk eğitimi · aile eğitimi

Özet

Günümüzde, erken çocukluk döneminde verilen eğitimin, sağlık ve refahın belirleyicisi olduğu, yeteneklerin geliştirilmesine olanak verdiği, toplumda eğitim düzeyi, istihdam oranları ve toplumsal üretkenliğin artması şeklinde uzun vadede olumlu sonuçlarının olduğu konusunda artan bir anlayış söz konusudur. Erken çocukluk eğitiminde belki de en önemli unsur ailenin eğitilmesidir. Bu amaçla ortaya konan aile eğitim programları en genel anlamda ebeveyn olma becerileri, çocuk bakımı ve eğitimi konularında anne ve babaları bilgilendirmeyi amaçlamaktadır. Türkiye’de hâlen Millî Eğitim Bakanlığı önderliğinde çeşitli sivil toplum kuruluşlarının desteğiyle verilen aile eğitim programları, oldukça yaygın bir şekilde hizmet vermeye devam etmektedir. Bu alanyazını derlemesinde, erken çocukluk eğitiminde aile eğitiminin önemi, niteliği, yöntemleri ve sağladığı faydaların yanı sıra, Türkiye’deki var olan aile eğitimi uygulamalarından ve bu uygulamalarda yapılan güncel değişikliklerden bahsedilmektedir

Abstract

Presently, there is a conception that is becoming increasingly common that early childhood education is a determinant of good health and welfare, allows skill development, and has positive effects on the level of education, employment rates, and social productivity in the long run. It may be that the most critical issue in early childhood education is educating families. In general, family education programs that serve this purpose aim to inform families of parental skills, child care, and child education. Currently in Türkiye, family education programs led by the Ministry of Education and supported by non-governmental organizations are extensively serving the public. This literature review focuses on the importance, quality, methods, and benefits of family education in early childhood education as well as on the examples of family education in Türkiye and the latest updates in those education programs.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KILIÇ, Ç. (2016). Aile Eğitim Programları ve Türkiye'deki Örnekleri. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 1. https://ajindex.com/articles/893

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Anne-Çocuk Eğitim Vakfı. (Şubat 2007). Ekonomik ve Toplumsal Kalkınma İçin Erken Çocukluk Eğitimi: Önemi, Yararları ve Yaygınlaştırma Önerileri. İstanbul: AÇEV Yayınları. s.16. Aydagül, B. (Ağustos, 2009). Türkiye’de Erken Çocukluk Eğitimi: Erişim, Eşitlik ve Kalite. İstanbul: AÇEV Yayınları. s.1. Bekman, S. (Mayıs 2000). Eşit Fırsat Anne-Çocuk Eğitim Programının Değerlendirilmesi. İstanbul:
  2. AÇEV Yayınları, No: 12. s. 11, 25-26.
  3. Gürkan, T. (5-6 Aralık 2003). İdari ve Yönetişim Açısından Değerlendirme. “Erken Çocukluk Eğitimi Politikaları: Yaygınlaşma, Yönetişim ve Yapılar Toplantısı Raporu”. İstanbul: AÇEV Yayınları. s. 57-58.
  4. Kartal, H. (2007). The Effect of Mother-Child Education Program which is One of the Early Chidhood Education Programs on Cognitive Development of Six Age Children. Elementary Education Online. 6(2). s.239-240.
  5. Kandır, A. ve Alpan, Y. (Nisan, Mayıs, Haziran 2008). Okul Öncesi Dönemde Sosyal Duygusal Gelişime Anne-Baba Davranışlarının Etkisi. T.C.Başbakanlık Aile ve Sosyal Araştırmalar Genel Müdürlüğü Yayınları. Yıl:10, Cilt:4, Sayı: 14. s.35. Koçak, A.A. (2004). Baba Destek Programı Değerlendirme Raporu. İstanbul: AÇEV Yayınları. 02.04.2010 tarihinde http://www.7cokgec.org /adresinden indirilmiştir. s. 16. Milli Eğitim Bakanlığı (2008). Benim Ailem Eğitici El Kitabı. Ankara; Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları. s.3- 4. Milli Eğitim Bakanlığı (2010). Aile Eğitimi Kurs Programı: 0-18 Yaş Çocuğu Olan Ailelere. Ankara: T.C. MEB. Çıraklık ve Yaygın Eğitim Genel Müdürlüğü Yayınları. s.8-9.
  6. Ömeroğlu, E., Can Yaşar, M. (2002). Ev Merkezli Aile Çocuk Eğitim Programının Ev Ortamına Etkisi. Erken Çocukluk Gelişimi ve Eğitimi Sempozyumu. Kök Yayıncılık, 34-52.
  7. Ömeroğlu, E., Can Yaşar, M. (Nisan, 2005). Okul Öncesi Eğitim Kurumlarında Ailenin Eğitime Katılımı. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim Dergisi. Yıl:6, Sayı: 62. s.3. Şahin, F. T. ve Özbey, S. (Nisan, Mayıs, Haziran 2007). Aile Eğitim Programlarına Niçin Gereksinim Duyulmuştur? Aile Eğitim Programları Neden Önemlidir? T.C. Başbakanlık Aile ve Sosyal Araştırmalar Genel Müdürlüğü Eğitim-Kültür ve Araştırma Dergisi. Yıl: 10, Cilt: 3, Sayı:12. s. 9-10.
  8. Şahin, T. F. ve Ersoy, Ö. (1999). 0-6 Yaş Döneminde Anne-Baba Eğitiminin Önemi. Mesleki Eğitim Dergisi. Sayı:1. s.59. Temel. Z. F. (2003). Aile Eğitim Modeli. Dünya‘da ve Türkiye’deki Uygulamalar. Erken Çocukluk Eğitimi Politikaları: Yaygınlaşma, Yönetişim ve Yapılar Toplantısı Raporu. İstanbul: AÇEV Yayınları. s.35- 50.