KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Biotech Studies / 2013 / Cilt: 22 Sayı: 1

Bazı Yulaf Genotiplerinin Beta Glukan İçeriğinin Kümeleme Analizi ile Değerlendirilmesi

Beta Glucan Content of Some Oat Genotypes Evaluation of Cluster Analysis

Nurgül SARI
Aydın ÜNAY
Sayfa
6–12
Yayın Tarihi
2013-03-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Her iki yulaf verim denemesinde de kullanılan standart genotiplerin aynı ana grupta yer alması dikkati çekmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çalışma, Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü (ETAE) deneme tarlalarında, 2009-2010 ve 2010-2011 üretim yıllarında iki farklı deneme (YVD-1 ve YVD-2) şeklinde yürütülmüştür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma materyali olarak her bir denemede 25 genotip yer almıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Her iki yulaf verim denemesinde de kullanılan standart genotiplerin aynı ana grupta yer alması dikkati çekmektedir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2009-2010 Verileri
⚙️Değişkenler:Yulaf · Avena sativa L. · beta glukan

Özet

Çalışma, Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü (ETAE) deneme tarlalarında, 2009-2010 ve 2010-2011 üretim yıllarında iki farklı deneme (YVD-1 ve YVD-2) şeklinde yürütülmüştür. Araştırma materyali olarak her bir denemede 25 genotip yer almıştır. Denemeler tesadüf blokları deneme deseninde dört tekerrürlü olarak kurulmuştur. Araştırmada yulaf genotipleri beta glukan açısından benzerlik ilişkilerini belirlemek amacıyla, kümeleme analizine tabii tutulmuş ve gruplar arası benzerlik dendogramı üzerinden her iki denemede de gruplar tanımlanmıştır. YVD-1 de yulaf genotipleri beta glukan içeriği yönüyle 4, YVD-2 de 5 ana grup oluşturmuştur. YVD-1 de 9 ve 14, YVD-2 de 18 numaralı genotipin beta glukan içeriklerinin yüksek olduğu saptanmıştır ve ıslah çalışmalarında söz konusu özellik için önemlilik arz etmektedir. Her iki yulaf verim denemesinde de kullanılan standart genotiplerin aynı ana grupta yer alması dikkati çekmektedir.

Abstract

Çalışma, Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü (ETAE) deneme tarlalarında, 2009-2010 ve 2010-2011 üretim yıllarında iki farklı deneme (YVD-1 ve YVD-2) şeklinde yürütülmüştür. Araştırma materyali olarak her bir denemede 25 genotip yer almıştır. Denemeler tesadüf blokları deneme deseninde dört tekerrürlü olarak kurulmuştur. Araştırmada yulaf genotipleri beta glukan açısından benzerlik ilişkilerini belirlemek amacıyla, kümeleme analizine tabii tutulmuş ve gruplar arası benzerlik dendogramı üzerinden her iki denemede de gruplar tanımlanmıştır. YVD-1 de yulaf genotipleri beta glukan içeriği yönüyle 4, YVD-2 de 5 ana grup oluşturmuştur. YVD-1 de 9 ve 14, YVD-2 de 18 numaralı genotipin beta glukan içeriklerinin yüksek olduğu saptanmıştır ve ıslah çalışmalarında söz konusu özellik için önemlilik arz etmektedir. Her iki yulaf verim denemesinde de kullanılan standart genotiplerin aynı ana grupta yer alması dikkati çekmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SARI, N., ÜNAY, A. (2013). Bazı Yulaf Genotiplerinin Beta Glukan İçeriğinin Kümeleme Analizi ile Değerlendirilmesi. Biotech Studies, Cilt: 22 Sayı: 1, 6–12. https://ajindex.com/articles/892702

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (5)

  1. Achleitner A., Tinker N.A., Zechner E. and Buerstmayr H., 2008. Genetic diversty among oat varieties of world wide origin and associations of AFLP markers with quantitative traits. Theor. Appl. Genet., 117(7):1041-53 Aman P. and Graham H., 1987. Analysis of total and insoluble mixed-linked(1-3), (1-4)- β-D-glukans in barley and oats. Journal of the Agricultural and Food Chemistry, 35, 1:704-9
  2. Ajithkumar A., Andersson R. and Aman P., 2005. Contentand molecular weight of extractable B-glukan in American and Swedish oat samples. Journal of Agricultural and Food Chemistry, 53:1205-1209 Anderson J.W. and Chen W.L., 1986. Cholestrol-lowering properties of oat products. In: Webster FH (ed), Oat chemistry and technology. American Association of Cereal Chemists, pp.309-333 Anonim, 2010a. Bitkisel Üretim İstatistikleri. Tarla Ürünleri Üretim Miktarları, http://www.tuik.gov.tr (Erişim tarihi: 10.12.2012) Anonim, 2010b. Türkiye yulaf ekiliş-üretim-verim ve TMO alımları, http://www.tmo.gov.tr (Erişim tarihi: 10.12.2012).
  3. Buerstmayr H., Krenn N., Stephan U., Grausgruber H. and Zechner E., 2007. Agronomic Performance and Quality of Oat (Avena sativa L.) Genotypes of Worldwide Origin Produced under Central European Growing Conditions. Field Crops Res, 101: 341-351
  4. Cervantes-Martinez C.T., Frey K.J., White P.J. and Holland J.B., 2002. Correlated responses to selection for greater β-glukan content in two oat populations. Crop Sci., 42:730-738 Doehlert D.C. and McMullen M.S., 2003. Identification of sprout damage in oats. Cereal Chemistry, 80:608-612 Eggum B.O. and Gullord M., 1983. The nutritional quality of some oat varieties cultivated in Norway. Qual Plant-Plant Food Hum Nutr., 32:6773 Kalaycı M., 2005. Örneklerle JUMP Kullanımı ve Tarımsal Araştırma İçin Varyans Analiz Metodları. Anadolu Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü Yayınları:21, Eskişehir Lannucci A., Codianni P. and Cattivelli L., 2011. Evaluation of Genotype Diversity in Oat Germplasm and Definition of Ideotypes Adapted to the Mediterranean Environment. Hindawi Publishing Corporation International Journal of Agronomy. Article ID 870925. McCleary B.V. and Codd R., 1991. Measurement of (1-3) (1-4)-β-D-glucanin barley and oats: a streamlined enzymic procedure. J. Sci. Fd. Agric., 55:303-312 Ripsin C.M. and Kenan J.M., 1992. The effect of dietary oat products on blood cholesterol. Trends Food Sci. Technol., 3:137-141
  5. Saastamoinen M., Plaami S. and Kumpulainen J.Al., 1992. Genetic and environmental variation in