Dergiler / Research in Agricultural Sciences / 2005 / Cilt: 36 - Sayı: 1

Tarla Şartlarında Soğuğa Dayanıklı Kuru Fasulye (Phaseolus vulgaris L.) Genotiplerinin Belirlenmesi

Sayfa
7–17
Yayın Tarihi
2011-01-10
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmanın her iki yılının erken ekim uygulamasında da yüksek tohum verimine sahip olmasıyla dikkat çeken renkli testalı 36 ve 569 nolu genotiplerin erken ekime ve dolayısıyla düşük sıcaklığa diğer bütün genotiplerden daha toleranslı oldukları sonucuna varılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Fasulye düşük sıcaklıklara oldukça hassas bir bitki olup, düşük sıcaklıkların fasulye verim ve üretimini sınırlandırması, iyi çıkış yapabilen soğuğa toleranslı ve verimli genotiplerin belirlenmesini gerekli kılmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu amaçla tarla şartlarında 1997 ve 1998 yıllarında yürütülen bu araştırmada, iki farklı tarihte (erken ve normal) ekilen 14 fasulye genotipinin soğuğa toleransları ve verimleri incelenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmanın her iki yılının erken ekim uygulamasında da yüksek tohum verimine sahip olmasıyla dikkat çeken renkli testalı 36 ve 569 nolu genotiplerin erken ekime ve dolayısıyla düşük sıcaklığa diğer bütün genotiplerden daha toleranslı oldukları sonucuna varılmıştır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kuru fasulye · ekim zamanı · soğuğa dayanıklılık

Özet

Fasulye düşük sıcaklıklara oldukça hassas bir bitki olup, düşük sıcaklıkların fasulye verim ve üretimini sınırlandırması, iyi çıkış yapabilen soğuğa toleranslı ve verimli genotiplerin belirlenmesini gerekli kılmaktadır. Bu amaçla tarla şartlarında 1997 ve 1998 yıllarında yürütülen bu araştırmada, iki farklı tarihte (erken ve normal) ekilen 14 fasulye genotipinin soğuğa toleransları ve verimleri incelenmiştir. Beyaz testalı ve düşük tanin içeriğine sahip genotipler, sıcaklığın düşük olduğu erken ekimde renkli testalı ve yüksek tanin içeriğine sahip genotiplerden daha hızlı çıkış yapmışlardır. Araştırmanın ilk yılının erken ekim uygulamasında fide çıkışı devam ederken don zararı meydana gelmiş ve kısa sürede yüksek oranda çıkış yapmış olan genotipler dondan daha fazla zarar görmüşlerdir. Don olayının görüldüğü ve gelişme mevsiminin daha serin geçtiği ilk yılda renkli testalı genotipler, beyaz testalı genotiplerden ortalama olarak daha yüksek tohum verimine sahip olmuşlardır. Araştırmanın her iki yılının erken ekim uygulamasında da yüksek tohum verimine sahip olmasıyla dikkat çeken renkli testalı 36 ve 569 nolu genotiplerin erken ekime ve dolayısıyla düşük sıcaklığa diğer bütün genotiplerden daha toleranslı oldukları sonucuna varılmıştır. Beyaz testalı genotipler dikkate alındığında ise birinci yılın erken uygulamasında yüksek tohum verimine sahip olmalarıyla ön plana çıkan 339 ve 568 nolu genotiplerin diğer beyaz testalı genotiplerden daha ümitvar oldukları saptanmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ELKOCA, E., KANTAR, F., ELEMAN, G., ŞAT, İ. G. (2011). Tarla Şartlarında Soğuğa Dayanıklı Kuru Fasulye (Phaseolus vulgaris L.) Genotiplerinin Belirlenmesi. Research in Agricultural Sciences, Cilt: 36 - Sayı: 1, 7–17. https://ajindex.com/articles/890325

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Akçin, A., 1971. Erzurum Şartlarında Yetiştirilen Kuru Fasulye Çeşitlerinde Gübreleme, Ekim Zamanı ve Sıra Aralığının Tane Verimine Etkisi ile Bu Çeşitlerin Bazı Fenolik, Morfolojik ve Teknolojik Karakterleri Üzerinde Bir Çalışma (Doktora Tezi). Atatürk Üniv. Ziraat Fak., Erzurum. Anonim, 1994. Ruhsatlı Zirai Mücadele İlaçları. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğü, Ankara. Anonim, 1996.
  2. Türkiye İstatistik Yıllığı. DİE, Ankara. Anonim, 1998.
  3. Tarımsal Yapı ve Üretim. DİE, Ankara. Anonim, 2002.
  4. Tarımsal Yapı ve Üretim DİE, Ankara. Anonymous, 1985. International Seed Testing Association- International Rules for Seed Testing. Seed Sci. and Tech., 13 (1): 447. Bozoğlu, H., Gülümser, A., 1999. Kuru fasulyede (Phaseolus vulgaris L.) bazı tarımsal özelliklerin korelasyonları ve kalıtım derecelerinin belirlenmesi üzerine bir araştırma. Türkiye 3. Tarla Bitkileri Kongresi, 15-18 Kasım 1999, Adana, s. 360-365.
  5. Çakmak, F., Azkan, N., Kaçar, O., Çöplü, N., 1999. Bazı kuru fasulye hatlarının agronomik özellikleri ile verim potansiyellerinin saptanması. Türkiye 3. Tarla Bitkileri Kongresi, 15-18 Kasım 1999, Adana, s. 354-359.
  6. Deakin, J.R., 1974. Association of seed colour with emergence and seed yield of snap beans. J. Am. Soc. Hort. Sci., 99 (2): 110-114.
  7. Deshpande, S.S., Cheryan, M., Salunkhe, D.K., 1986. Tannin analysis of food products. CRC Crit. Rev. Food Sci. Nutr., 24 (4): 401- 449. Dickson, M.H., 1971. Breeding beans Phaseolus vulgaris, for improved germination under unfavourable low temperature conditions. Crop. Sci., 11: 848-850.
  8. Dickson, M.H., Boetger, M.A., 1977. Breeding for multiple root rot resistance in snap beans. J. Am. Soc. Hort. Sci., 102: 373-377.
  9. Dickson, M.H., Boetger, M.A., 1984. Emergence, growth and blossoming of bean (Phaseolus vulgaris) at suboptimal temperatures. J. Am. Soc. Hort. Sci., 109: 257-260.
  10. Dickson, M.H., Petzold, R., 1988. Deleterious effect of white seed due to p gene in beans. J. Am. Soc. Hort. Sci., 113 (11): 111-114.
  11. Dickson, M.H., Duczmal, K., Shannon, S., 1973. Imbibition rate and seed composition as factors affecting transverse cotyledon cracking in snap bean (Phaseolus vulgaris) seed. J. Am. Hort. Sci., 98: 509-513.
  12. Drijfhout, E., Van Oeveren, J.C., Jansen, R.C., 1991. A non-destructive selection method for faster growth at suboptimal temperature in common bean (Phaseolus vulgaris). Euphytica, 58: 65-70.
  13. Eleman, G., 1998. Fasulye (Phaseolus vulgaris)’de Soğuğa ve Dona Dayanıklılık Üzerine Bir Çalış