KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Research in Agricultural Sciences / 2009 / Cilt: 40 - Sayı: 1

Erzurum Yöresinde Yonca Ekim Alanlarında Bulunan Yabancı Otlar, Yoğunlukları ve Rastlama Sıklıkları

İrfan ÇORUH
Hüseyin ZENGİN
Sayfa
49–53
Yayın Tarihi
2011-01-10
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Koch (İki tohumlu taşkesen) (%14.80) ise rastlama sıklıkları en yüksek türler olarak tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Erzurum ilinin Aşkale, Merkez ve Pasinler ilçelerindeki korunga tarlalarındaki yabancı otları, yoğunluklarını, rastlama sıklıklarını belirlemek amacı ile 2007-2008 yıllarında yürütülen çalışmada, 1 tohumsuz, 11 tek çenekli (monokotiledon) ve 67 çift çenekli (dikotiledon) olmak üzere 26 familya ve 67 cinse ait 79 farklı yabancı ot türü saptanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu yabancı otların metrekaredeki yoğunluklarının 1 ile 2448 arasında değiştiği ve ortalama yoğunluğun 57.86 bitki/m2 olduğu belirlenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Koch (İki tohumlu taşkesen) (%14.80) ise rastlama sıklıkları en yüksek türler olarak tespit edilmiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2007-2008 · 18.13 adet
⚙️Değişkenler:Yonca · yabancı ot · yabancı ot yoğunluğu

Özet

Erzurum ilinin Aşkale, Merkez ve Pasinler ilçelerindeki korunga tarlalarındaki yabancı otları, yoğunluklarını, rastlama sıklıklarını belirlemek amacı ile 2007-2008 yıllarında yürütülen çalışmada, 1 tohumsuz, 11 tek çenekli (monokotiledon) ve 67 çift çenekli (dikotiledon) olmak üzere 26 familya ve 67 cinse ait 79 farklı yabancı ot türü saptanmıştır. Bu yabancı otların metrekaredeki yoğunluklarının 1 ile 2448 arasında değiştiği ve ortalama yoğunluğun 57.86 bitki/m2 olduğu belirlenmiştir. Poa pratensis L. (Çayır salkım otu) 18.13 adet/m2, Poa bulbosa L. (Yumrulu salkım otu) 14.25 m2, Bromus tectorum L. (Püsküllü çayır) 7.05 m2, Cirsium arvense (L.) Scop. (Köygöçüren) 2.79 m2 ve Convolvulus arvensis L. (Tarla sarmaşığı) 2.16 m2 ile en yoğun türler olarak belirlenirken, C. arvense (%25.93), C. arvensis (%22.94), P. pratensis (%20.72), B. tectorum (%17.78) ve Rochelia disperma (L. fill.) C. Koch (İki tohumlu taşkesen) (%14.80) ise rastlama sıklıkları en yüksek türler olarak tespit edilmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇORUH, İ., ZENGİN, H. (2011). Erzurum Yöresinde Yonca Ekim Alanlarında Bulunan Yabancı Otlar, Yoğunlukları ve Rastlama Sıklıkları. Research in Agricultural Sciences, Cilt: 40 - Sayı: 1, 49–53. https://ajindex.com/articles/890253

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Açıkgöz, E., 2001. Yem Bitkileri. Uludağ Üniv. Ziraat Fak. Tarla Bitkileri Böl., 584 s, Bursa. Anonymous, 2004. Tarımsal Yapı ve Üretim. T.C. Başbakanlık Devlet İstatistik Enstitüsü Yay., Ankara. Anonymous, 2007. Türkiye İstatistik Yıllığı 2006. T.C. Başbakanlık Türkiye İstatistik Kurumu, Ankara.
  2. Chrisman, J., Kohler, G.A., Bickhof, E.M., 1982. Dehydration of forage crops. The Iowa State University Press, 549-557.
  3. Coruh, I., Tan, M., 2008. Lucerne persistence. yield and quality as influenced by stand aging. New Zealand Journal of Agricultural Research, 51: 39-43.
  4. Cramer, H.H., 1967. Pflanzenschutz und Welternte. Pflanzenschutz Nachrichten Bayer Leverkusen. 20: 1-523.
  5. Çalı, S., Erdiller, G., Ekim, T., 1993. Orta Anadolu Bölgesi yonca ekim alanlarındaki yabancı otlar ve virus hastalıkları ile ilişkileri. Türkiye I. Herboloji Kong., 3-5 Şubat 1993, Adana, 352-354.
  6. Davis, P.H., 1965-1988. Flora of Turkey and the East Aegean Island. At the University Press.
  7. Edinburg, Vol. 1-10.
  8. Elçi, Ş., 2005. Baklagil ve Buğdaygil Yem Bitkileri. Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı, 486 s, Ankara.
  9. Önen, H., 1999. Pelin (Artemisia vulgaris L.)’in Bazı Biyolojik Özellikleri İle Savaşım Olanakları Üzerinde Araştırmalar. Gaziosmanpaşa Üniv. Fen Bilimleri Enst. Bitki Koruma ABD, Basılmamış Doktora Tezi, Tokat. Özer, Z., Doğanlar, M., Güncan, A., 1977. Meyanotunun (Glycyrrhiza glabra L.) Biyolojisi ve Mücadele İmkânları Üzerinde Araştırmalar. TÜBİTAK Yay. No:331, 49 s. Özer, Z., 1993. Niçin yabancı ot bilimi (Herboloji)? Türkiye I. Herboloji Kong. 3-5 Şubat. 1993, Adana, 1-7.
  10. Özer, Z., Kadıoğlu, İ., Önen, H., Tursun, N., 1997. Herboloji (Yabancı Ot Bilimi). Gaziosmanpaşa Üniv. Ziraat Fak. Yay., No:20, 388 s, Tokat. Parker, C., Fryer, J., 1975. Weed control problems causing major reduction in world food supplies. FAO Plant Protec. Bull. 23 (3/4): 83-95.
  11. Sözeri, S., 2003. Kontrollü koşullarda yonca (Medicago sativa L.)’nın yaprak ve kök-su ekstraktları ile bitki materyalinin kekre (Acroptilon repens (L.) DC.) tohumlarının çimlenmesine, kök gözlerinin gelişimine allelopatik etkileri. Türkiye Herboloji Derg., 6: 21-31.
  12. Tan, M., Serin Y., 1998. Yoncada en uygun koruyucu bitki ve bunun tesisten çıkarılma zamanının belirlenmesi. Atatürk Üniv. Ziraat Fak. Derg., 29 (2): 219-229.
  13. Tepe, I., 1988. Van ve yöresinde yem bitkilerinde sorun oluşturan yabancı otlar ve bunların dağılışı. V. Türkiye Fitopatoloji Kong., TUBİTAK 18-21 Ekim 1988, Antalya, 87. Uluğ, E., Kadıoğlu, İ., Üremiş, İ., 1993. Türkiye’