Dergiler / Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar / 2023 / Cilt: 15 - Sayı: 2

Ebeveyn Eğitimine Odaklanan Bir Oyun Terapisi Modeli: Çocuk-Ebeveyn İlişki Terapisi

A Play Therapy Model Focusing on Parent Training: Child-Parent Relationship Therapy

Sayfa
220–229
Yayın Tarihi
2023-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Model değerlendirildiğinde ebeveyn stresini ve çocukların davranış problemlerini azaltmada, ebeveyn kabulünü ve empati düzeylerini ise geliştirmede etkili bir yaklaşım olduğu görülmüştür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çocuk-Ebeveyn İlişki Terapisi oyun terapisi ve aile terapisini birleştiren bir yaklaşımdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Genel amacı çocuk-ebeveyn ilişkisini güçlendirmektir. 3-10 yaş arası çocuğu olan ebeveynler için yapılandırılmış, 10 haftalık, grup formatında bir eğitimdir.
💡
Sonuç & Katkı:Model değerlendirildiğinde ebeveyn stresini ve çocukların davranış problemlerini azaltmada, ebeveyn kabulünü ve empati düzeylerini ise geliştirmede etkili bir yaklaşım olduğu görülmüştür.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Çocuk-Ebeveyn İlişki Terapisi · filial terapi · oyun terapisi

Özet

Çocuk-Ebeveyn İlişki Terapisi oyun terapisi ve aile terapisini birleştiren bir yaklaşımdır. Ebeveynlere yapılandırma, empatik dinleme, çocuk merkezli hayali oyun ve sınır koyma becerilerinin öğretilip çocuklarının oyun terapisti olmalarını sağlama düşüncesini temel alır. Genel amacı çocuk-ebeveyn ilişkisini güçlendirmektir. 3-10 yaş arası çocuğu olan ebeveynler için yapılandırılmış, 10 haftalık, grup formatında bir eğitimdir. Ebeveynlere 3 hafta eğitim verildikten sonra eğitim oturumlarına paralel olarak çocuklarıyla 7 hafta sürecek özel oyun seansları başlar. Bu seanslar, ebeveynlere çocuklarının duygularını fark etmeyi, etkin dinlemeyi, öz saygı oluşturmayı ve terapötik olarak sınırlar koymayı öğretirken eğitime katılan ailelerin de ebeveynlik becerilerinin gelişmesini sağlar. Bu derlemede, Çocuk-Ebeveyn İlişki Terapisinin tarihçesi, amaçları, ebeveyn-çocuk iletişimi ve eğitim boyutları, oyun odası ve oyuncak seçimi, eğitim seanslarının içerikleri ve yaklaşımın etkililiği üzerine yapılan çalışmalar yer almaktadır. Model değerlendirildiğinde ebeveyn stresini ve çocukların davranış problemlerini azaltmada, ebeveyn kabulünü ve empati düzeylerini ise geliştirmede etkili bir yaklaşım olduğu görülmüştür.

Abstract

Child-Parent Relationship Therapy is an approach that combines play therapy and family therapy. It is based on the idea of teaching parents the skills of structuring, emphatic listening, imaginary play and limit-setting and enabling their children to become play therapists. The overall aim is to strengthen the child-parent relationship. It is a structured, 10-week, group format training for parents with children aged 3-10. After 3 week-parent training, special play sessions with their children for 7 weeks begin in parallel with the training sessions. These sessions teach parents to recognize their children's emotions, listen effectively, build self-esteem, and set boundaries therapeutically, while helping parents develop parenting skills. In this review, the history of Child-Parent Relationship Therapy, its aims, parent-child interaction and training dimensions, playroom and toy selection, content of training sessions and research studies on its effectiveness are explained. Evaluating the model, it was seen that CPRT was an effective approach in reducing parental stress and behavioral problems of children, and improving parental acceptance and empathy levels.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZTEKİN, G. G., GENÇDOĞAN, B. (2023). Ebeveyn Eğitimine Odaklanan Bir Oyun Terapisi Modeli: Çocuk-Ebeveyn İlişki Terapisi. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, Cilt: 15 - Sayı: 2, 220–229. https://ajindex.com/articles/888316

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Amy Wickstrom MFT (2009) The process of systemic change in filial therapy: A phenomenological study of parent experience. Contemp Fam Ther, 31:193-208.
  2. Beckloff DR (1997) Filial therapy with children with spectrum pervasive development disorders. (PhD thesis). Texas, University of North Texas. Bavin-Hoffman R, Jennings G, Landreth G (1996) Filial therapy: Parental perceptions of the process. International Journal of Play Therapy, 5:45-58.
  3. Bratton SC, Landreth GL (2019) Child-Parent Relationship Therapy (CPRT) Treatment Manual: An Evidence-Based 10-Session Filial Therapy Model. New York, Routledge. Bratton SC, Landreth GL, Lin YWD (2010) Child Parent Relationship Therapy: A Review of Controlled-Outcome Research. Child-Centered Play Therapy Research: The Evidence Base for Effective Practice. New Jersey, John Wiley & Sons. Bratton SC, Landreth GL, Kellam T, Blackard SR (2006) Child Parent Relationship Therapy (CPRT) Treatment Manual: A 10-Session Filial Therapy Model for Training Parents. New York, Routledge. Bratton SC, Ray D, Rhine T, Jones L (2005) The efficacy of play therapy with children: A meta-analytic review of treatment outcomes. Prof Psychol Res Pr, 36:376-390.
  4. Bratton S, Landreth G (1995) Filial therapy with single parents: Effects on parental acceptance, empathy, and stress. International Journal of Play Therapy, 4:61-80.
  5. Candan S (2017) 3-10 yaş arası gelişimsel problemleri olan çocuklarda Çocuk Merkezli Oyun Terapisinin etkisinin incelenmesi (Uzmanlık tezi). Erzurum, Atatürk Üniversitesi. Carnes‐Holt K, Bratton SC (2014) The efficacy of child parent relationship therapy for adopted children with attachment disruptions. J Couns Dev, 92:328-337.
  6. Ceballos P (2008) School-based child parent relationship therapy (CPRT) with low income first generation immigrant Hispanic parents: Effects on child behavior and parent-child relationship stress. (PhD thesis). Texas, University of North Texas. Chau IYF, Landreth GL (1997) Filial therapy with Chinese parents: Effects on parental empathic interactons, parental acceptance of child and parental stress. International Journal of Play Therapy, 6:75-92.
  7. Cornett N, Bratton SC (2014) Examining the impact of child parent relationship therapy (CPRT) on family functioning. J Marital Fam Ther, 40:302-318.
  8. Costas M, Landreth G (1999) Filial therapy with nonoffending parents of children who have been sexually abused. International Journal of Play Therapy, 8:43-66.
  9. Dillman Taylor D, Purswell K, Lindo N, Jayne K, Fernando