Mağaranın yalnız başına turizme kazandırılması çalışmaları yerine diğer tüm koruma amaçlı alternatif turizm faaliyetleri ile birlikte ele alınması, tur güzergahları oluşturularak alanın bir bütün olarak planlanması gerektiği sonucuna varılmıştır.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Yapısı ve özel oluşumları nedeni ile ülkemizin önemli mağaralarından birisi olan Ballıca Mağarası Tokat ili Pazar ilçesi yakınlarında yer almaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Türkiye’nin 28 Jeolojik Miras alanından birisi olup yakın bir geçmişte de Tabiat Parkı olarak ilan edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Mağaranın yalnız başına turizme kazandırılması çalışmaları yerine diğer tüm koruma amaçlı alternatif turizm faaliyetleri ile birlikte ele alınması, tur güzergahları oluşturularak alanın bir bütün olarak planlanması gerektiği sonucuna varılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Ballıca Mağarası · Alternatif turizm · Mağara turizmi
Özet
Yapısı ve özel oluşumları nedeni ile ülkemizin önemli mağaralarından birisi olan Ballıca Mağarası Tokat ili Pazar ilçesi yakınlarında yer almaktadır. Türkiye’nin 28 Jeolojik Miras alanından birisi olup yakın bir geçmişte de Tabiat Parkı olarak ilan edilmiştir. Bu mağara ayrıca pek çok doğal ve kültürel kaynak değerine oldukça yakın bir konumdadır. Bu çalışmada Ballıca Mağarası’nın sahip olduğu ve yakın çevresinde yer alan kaynaklar belirlenmiştir. Mağaranın yalnız başına turizme kazandırılması çalışmaları yerine diğer tüm koruma amaçlı alternatif turizm faaliyetleri ile birlikte ele alınması, tur güzergahları oluşturularak alanın bir bütün olarak planlanması gerektiği sonucuna varılmıştır.
YEŞİL, P., YEŞİL, M., YILMAZ, H. (2011). Jeolojik Miras Alanlarının Alternatif Turizm Kapsamında Değerlendirilmesi: Ballıca Mağarası Örneği. Research in Agricultural Sciences, Cilt: 39 - Sayı: 2, 241–248. https://ajindex.com/articles/888198
Canikli, B., Çelik, M., Novinpour, E. A., 1992. Ballıca Mağarası. Tokat Kültür Araştırma Dergisi, (3), 7, 4-6.
Demirel, Ö., 2005. Doğa Koruma ve Milli Parklar. Karadeniz Teknik Üniversitesi Orman Fakültesi Genel Yayın No: 219, Trabzon. Doğaner, S., 1994. Köyceğiz-Dalyan Çevresinde Eko-Turizm. Türkiye Kalkınma Bankası Turizm Yıllığı, 94-108.
Doğaner, S., 2001. Türkiye Turizm Coğrafyası. Çantay Kitabevi, 228, Ankara.
Eken, G., 2003. Neden Miras Coğrafyalar. Yeşil Atlas Dergisi, sayı 6,20-27.
Gülez, S., 1992. Doğu Karadeniz Bölgesi İçin Yeşil Turizm Planlama İlkeleri. Doğu Karadeniz Turizmi, Konferans- Workshop, 71-78.
Güngör, Y., 2003. Jeolojik Miras. Yeşil Atlas Dergisi, sayı 6, 42- 49. Kuntay, O., 2004. Sürdürülebilir Turizm Planlaması. Alp Yayınevi, 217, Ankara.
Özkan, M. B., 1993. Turizmde Çevreye Duyarlılık (Soft Turizm). Tabiat ve İnsan, Türkiye Tabiatı Koruma Yayınları, 18-21.
Yılmaz, A., 2002. Jeoparklar. Bilim ve Teknik Dergisi, 417, 64-68.
Yılmaz, H., 1997. Yayla Turizmi Örneğinde Doğal ve Kültürel Kaynak Değerlerinin Rekreasyonel Turizm Yönünden Planlanması. 7. Ulusal Bölge Bilimi Bölge Planlama Kongresi, 297-303,
İzmir.
Zeybek, H. İ., 2003. Akdağ’ın (Tokat) Doğal Ortam Özellikleri ve Turizm Potansiyeli. Doğu Coğrafya Dergisi, 8(9), 117-142.