Dergiler / Bilimname / 2014 / Cilt: 2014 - Sayı: 1

Kur’an Tilâvetinde Arap ve Türkler Arasındaki Farklılıklar

The Differencies Between Turks and Arabs in Recitation of Quran

Sayfa
25–50
Yayın Tarihi
2014-08-06
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Hasılı, Kur’an’ın, Arap fonetiğini/luhûnunu dikkate almaksızın mûsikî’nin diğer melodi (şarkı-türkü) vs. tarzlarına benzer şekilde seslendirilmesi, orijinalinden sapma anlamına geldiği gibi onun kudsiyetiyle de bağdaşmamaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kur’an’ı Kerim sesli olarak ilk defa Hz.
📊
Temel Bulgular & Veri:Gelen nesiller gerek tescil ve gerekse eda anlamında sözü edilen tarzı korumak için çabalarına rağmen yabancı toplulukların İslama girmeleriyle harfleri seslendirme, kelimeleri telaffuz ve edada farklı tarzların ortaya çıktığı görülmüştür.
💡
Sonuç & Katkı:Hasılı, Kur’an’ın, Arap fonetiğini/luhûnunu dikkate almaksızın mûsikî’nin diğer melodi (şarkı-türkü) vs. tarzlarına benzer şekilde seslendirilmesi, orijinalinden sapma anlamına geldiği gibi onun kudsiyetiyle de bağdaşmamaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Recitation · Phonetics · Style

Özet

Kur’an’ı Kerim sesli olarak ilk defa Hz. Peygamber (a.s) tarafından okunmuştur. Hz. Peygamber (a.s)’ın Arap olması ve Arap dilinin doğası gereği seslendirme işlemi de doğal olarak bu dilin fonetiği içerisinde kalınarak gerçekleştirilmiştir. Öğrenmek ve okumak için büyük bir gayret içerisine giren ashap, Hz. Peygamber (a.s)’ın okuyuş tarz ve keyfiyetini elde etmeye çalışmıştır. Gelen nesiller gerek tescil ve gerekse eda anlamında sözü edilen tarzı korumak için çabalarına rağmen yabancı toplulukların İslama girmeleriyle harfleri seslendirme, kelimeleri telaffuz ve edada farklı tarzların ortaya çıktığı görülmüştür. Hasılı, Kur’an’ın, Arap fonetiğini/luhûnunu dikkate almaksızın mûsikî’nin diğer melodi (şarkı-türkü) vs. tarzlarına benzer şekilde seslendirilmesi, orijinalinden sapma anlamına geldiği gibi onun kudsiyetiyle de bağdaşmamaktadır.

Abstract

The Holy Qur’an was recited aloud for the first time by the Prophet Muhammad (pbuh). Since the Prophet (pbuh) was an Arab and due to the nature of Arabic language this recitation was realized within the limits of Arabic phonetics. The companions who did their utmost to learn and recite the Qur’an tried to attain the nature and style of Prophet’s recitation. Despite the efforts of forthcoming generations to maintain the above mentioned style through recording and practice, by the entrance of non arabs into Islam it is observed that various styles were invented in vocalisation of letters, pronunciation of words and articulation. As a result it could be said that recitation of the Qur’an in a similar style to musical melodies (songs, ballads) is a deviation from the original and contradicts with its sacredness

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

FIRAT, Y. (2014). Kur’an Tilâvetinde Arap ve Türkler Arasındaki Farklılıklar. Bilimname, Cilt: 2014 - Sayı: 1, 25–50. https://ajindex.com/articles/88805

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. Abdulmecit Okçu, Kur’an Tilâvetinde Ezgi, Dînî Araştırmalar Dergisi, cilt 10, sayı 28, Mayıs Ağustos 2007.
  2. Ahmet Madazlı, Tecvid İlmi, Kayseri 1994.
  3. Ali Çiftçi, Kur’an Okuyucularının Uygulamasında İttifak Sağlayamadıkları Bir Konu Olan İklâb’ın Değerlendirilmesi, Selçuk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 32, 2011
  4. Ali Rıza Sağman, Sağman tecvidi, İstanbul 1958
  5. Alican Dağdeviren, Kur’an’ın fonetik İ’câzı, Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, sayı: 20(2009/2). Atiyye Kâbil Nasr, Ğâyetu’l- Murîd fî İlmi’t-Tecvîd, Kahire. Buharî, Muhammed b. İsmail el-Buharî, Sahîhu’l- Buharî, İstanbul ts. Ebû Dâvûd, Süleyman b. el- Eşas, Sünenu Ebî Dâvûd, İstanbul ts. Ebû Muhammed, Mahmud b. Rafet b. Zulet, Ahkâmu’t-Tecvid ve’t-Tilâveh, Endülüs 2004. Ebû Zeyd, Bekir b. Abdullah, Bideu’l-Kurrâ el- Kadîme ve’l-Muasırah, S. Arabistan 1990. el- Akrabâvî, Zeydan Mahmud Sellâme, Esâlîbu’t-Ta’lîm İndel-Kurrâ ve’lMukriîn, Ürdün ts. el- Ferâhidî, Halil b. Ahmed, Kitâbu’l- Ayn, (tahkîk: Mehdî el-Mahzûmî, İbrahim es- Sâmirâî), Beyrut 1988, I/4 el- Gîsî, Mekkî b. Ebî Tâlip, er-Riâyeh, (tah: Dr. Ahmed Hasan Ferhat), Ürdün. el Hafeyân, A. M. Abdussem’i, Eşheru’l-Mustalehât fî Fenni’l- Edâi ve’l- Kırâât, Beyrut 2001. el- Hindî, Alâuddîn Ali, Kenzu’l-Ummâl fî Süneni’l- Akvâl ve’l- Ef’âl, Halep ts. el-Kârî, Molla Ali b. Sultan, (Aliyyu’l-Kârî), el- Minehu’l-Fikriyye alâ Metni’lCezeriyye, ts. Eymen Ruşdi Suveyd, http://www.youtube.com/watch?v=wGypTG6g8yU (Erişim tarihi: 16 Nisan 2013). Eymen Rüşdî Suveyd, http://www.youtube.com/watch?v=_4hSi9ilIlI (Erişim tarihi: 2 Nisan 2013). Eymen Rüşdî Suveyd, http://www.youtube.com/watch?v=y9wXxAW5HX8 (Erişim tarihi: 16 Mart 2013). Faruk Beşer, http://yenisafak.com.tr/yazarlar/Faruk_Beser/dindemilliyetcilik/, (02-04.11.2012). Ğanim Kaddûrî el-Hamed, Ebhâs fî İlmi’t-Tecvîd, Ürdün 2002. Husnî Şeyh Osman, Güzel Kur’an Okuma, (Hakku’t-Tilâveh), (çev, Yavuz Fırat), Ankara 2005. Husnî Şeyh Osman, Keylâ Nuhtıe fi’l-İmlâ, Cidde 2005. İbn Cezerî, Ebi’l-Hayr Muhammed b. Muhammed ed-Dımeşkî, en-Neşr fi’lKırâati’l-Aşr, (tah: Ali Muhammed ed-Dabba’), Beyrut ts. İbn el- Bennâ, Ebî Ali el-Hasen b. Ahmed, Beyânu’l-Uyûb Elletî Yecibu En Yectenibehâ el- Kurrâu, (tah: Ğanim Kadûrî el- Hamed), Ürdün 2001.
  6. İbn Kuteybe, Ebî Muhammed Abdullah b. Müslim, Te’vîlu Müşkili’l- Kur’an, (şerh ve neşr: Seyyid Ahmed Sakr), Kahire 1973.
  7. İbn Mace, Ebî Abdillah Muhammed b. Yezîd el- Kazvînî, Sünenu İbn Mace, İstanbul ts. İbn Manzûr, Cemaluddîn Muhammed b. Mükrim, Lisânu’l-