KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Uluslararası İlişkiler Dergisi / 2022 / Cilt: 19 - Sayı: 76

Gezegensel Siyaset Manifestosunun Ardından Yeşil Teorinin Uluslararası İlişkilerdeki Konumu

The Place of Green Theory in International Relations After the Planetary Politics Manifesto

Didem BUHARİ GÜLMEZ
Bengü AYDIN DİKMEN
Sayfa
19–38
Yayın Tarihi
2023-02-21
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Buna yönelik olarak, Yeşil Teoriyi Uluslararası İlişkilerin ana akım teorileriyle kıyaslamak yerine, Gezegensel Siyaset Manifestosu perspektifinden Yeşil Teorinin İnşacılık, Normatif Teori, Postyapısalcılık, Eleştirel Teori, Postkolonyalizm ve Feminizm gibi başlıca eleştirel teorilerle arasındaki karmaşık ilişkiye odaklanmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makale, Uluslararası İlişkilerde Yeşil Teoriyi daha iyi konumlandırabilmek için Gezegensel Siyaset Manifestosu üzerine yapılan güncel tartışmalara ışık tutmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Özellikle, Yeşil Teorinin disiplindeki konumuna ilişkin çalışmalarda görülen “sorun çözen teorilere karşı eleştirel teoriler” ikiliğini aşmayı hedeflemektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Buna yönelik olarak, Yeşil Teoriyi Uluslararası İlişkilerin ana akım teorileriyle kıyaslamak yerine, Gezegensel Siyaset Manifestosu perspektifinden Yeşil Teorinin İnşacılık, Normatif Teori, Postyapısalcılık, Eleştirel Teori, Postkolonyalizm ve Feminizm gibi başlıca eleştirel teorilerle arasındaki karmaşık ilişkiye odaklanmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yeşil Teori · Eleştirel Teori · Gezegensel Siyaset

Özet

Bu makale, Uluslararası İlişkilerde Yeşil Teoriyi daha iyi konumlandırabilmek için Gezegensel Siyaset Manifestosu üzerine yapılan güncel tartışmalara ışık tutmaktadır. Özellikle, Yeşil Teorinin disiplindeki konumuna ilişkin çalışmalarda görülen “sorun çözen teorilere karşı eleştirel teoriler” ikiliğini aşmayı hedeflemektedir. Buna yönelik olarak, Yeşil Teoriyi Uluslararası İlişkilerin ana akım teorileriyle kıyaslamak yerine, Gezegensel Siyaset Manifestosu perspektifinden Yeşil Teorinin İnşacılık, Normatif Teori, Postyapısalcılık, Eleştirel Teori, Postkolonyalizm ve Feminizm gibi başlıca eleştirel teorilerle arasındaki karmaşık ilişkiye odaklanmaktadır.

Abstract

This article sheds light on the current debates on the Planetary Politics Manifesto in order to better locate Green Theory in International Relations. In particular, it aims to go beyond the “problem-solving vs critical theories” binary that is observed in the studies on the location of Green Theory in the discipline. Therefore, rather than comparing Green Theory with the mainstream theories of International Relations, it focuses on the complex relationship between Green Theory and major critical theories such as Constructivism, Normative Theory, Poststructuralism, Critical Theory, Postcolonialism and Feminism from the perspective of the Planetary Politics Manifesto.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜLMEZ, D. B., DİKMEN, B. A. (2023). Gezegensel Siyaset Manifestosunun Ardından Yeşil Teorinin Uluslararası İlişkilerdeki Konumu. Uluslararası İlişkiler Dergisi, Cilt: 19 - Sayı: 76, 19–38. https://ajindex.com/articles/882812

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Acharya, Amitav (2004). “How Ideas Spread: Whose Norms Matter?”, International Organization, Cilt 58, No 2, s. 239-275.
  2. Agathangelou, Anna (2016). “Bruno Latour and Ecology Politics”, Millennium, Cilt 44, No 3, s. 321-347.
  3. Alaimo, Stacy (2000).
  4. Undomesticated Ground, Ithaca ve Londra, Cornell University Press.
  5. Alger, Justin ve Peter Dauvergne (2020). “The Translocal Politics of Environmental Norm Diffusion”, Environmental Communication, Cilt 14, No 2, s. 155-167.
  6. Ataç, Akça ve Nur Köprülü (der.) (2019). “Toplumsal Cinsiyet ve Uluslararası İlişkiler: Kuram, Sorunlar ve Bakış Açıları”, Kadın/Woman 2000:
  7. Kadın Araştırmaları Dergisi, Cilt XX, No 2, 2019, s. i-xii. Atmaca, Ayşe Ömür ve Pınar Gözen Ercan (2018). “Uluslararası Güvenliği Yeniden Düşünmek: Uluslararası İlişkiler Disiplininde Feminist Eleştiriler”, Uluslararası İlişkiler, Cilt 15, No 59, s. 19-31.
  8. Aydın, Mustafa ve Cihan Dizdaroğlu (2019). “Türkiye’de Uluslararası İlişkiler: TRIP 2018 Sonuçları Üzerine Bir Değerlendirme”, Uluslararası İlişkiler, Cilt 16, No 64, s. 3-28.
  9. Aydın Dikmen, Bengü (2020). “Global Climate Governance between State and Non-State Actors: Dynamics of Contestation and Re-Legitimation”, Marmara Üniversitesi Siyasi Bilimler Dergisi, Cilt 8, Özel Sayı, s. e59-e79. Aydın Dikmen, Bengü ve Defne Gönenç (2021). “Çevresel bir Sorun Olarak Kirlilik”, Zerrin Savaşan ve Hakan Günay (der.), Uluslararası Çevre Hukuku ve Politikaları, İstanbul, Yetkin Yayıncılık, s. 399-432.
  10. Barnett, Jon (2003). “Security and Climate Change”, Global Environmental Change, Cilt 13, No 1, s. 7-17.
  11. Bleiker, Roland (1997). “Forget IR Theory”, Alternatives: Global, Local, Political, Cilt 22, No 1, s. 57-85.
  12. Brand, Ulrich (2012). “Green Economy–the Next Oxymoron? No Lessons Learned from Failures of Implementing Sustainable Development”, GAIA-Ecological Perspectives for Science and Society, Cilt 21, No 1, s. 28-32.
  13. Bretherton, Charlotte (1998). “Global Environmental Politics: Putting Gender on the Agenda?”, Review of International Studies, Cilt 24, No 1, s. 85-100.
  14. Burke, Anthony, Stefanie Fishel, Audra Mitchell, Simon Dalby ve Daniel J. Levine (2016). “Planet Politics: A Manifesto from the End of IR”, Millennium, Cilt 44, No 3, s. 499-523.
  15. Bustillos Rodriguez, Nidia (2019). “Andlar’da Yerli Kadın ve Pachamama İlişkileri”, Emet Değirmenci (der.), Doğa ve Kadın: Ekolojik Dönüşümde Feminist Tartışmalar, İstanbul, Derlem Yayınları, s. 49-55.
  16. Buzan, Barry, Ole Wæver ve Jaap de Wilde (1998). Security: A New Framework for A