Dergiler / e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi / 2018 / Cilt: 9 - Sayı: 2

Okul Öncesi Eğitimde Bir Kültür Aktarımı: Millî Oyunlar

A Transfusion of Culture in Preschool: National Games

Sayfa
82–104
Yayın Tarihi
2018-08-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmada çocukların istekle oyunları oynadıklarının gözlenmesi, öğretmenlerin olumlu değerlendirmeleri ve çocukların millî oyunları çoğunlukla ifade etmeleri, kültürel aktarımın gerçekleştiğini göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Araştırmanın amacı, okul öncesi eğitim programı kapsamında hazırlanan millî oyun etkinliklerinin çocuklar üzerindeki etkisini ortaya koymaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yeni bir uygulamanın gerçekleştirilmesi ve bu uygulamaya ilişkin değerlendirmenin yapılması sürecini kapsayan işbirlikçi eylem araştırması ile millî oyunların okul öncesi eğitim programı içinde uygulanmış ve çocuklar üzerindeki etkisi değerlendirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmada çocukların istekle oyunları oynadıklarının gözlenmesi, öğretmenlerin olumlu değerlendirmeleri ve çocukların millî oyunları çoğunlukla ifade etmeleri, kültürel aktarımın gerçekleştiğini göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Millî · oyun · kültür

Özet

Araştırmanın amacı, okul öncesi eğitim programı kapsamında hazırlanan millî oyun etkinliklerinin çocuklar üzerindeki etkisini ortaya koymaktır. Bu amaç doğrultusunda çocukların (i) bildikleri millî oyunları, (ii) oynamayı en çok sevdikleri, (iii) oynamakta en çok zorlandıkları ve (iv) aileleriyle oynadıkları millî oyunların ortaya konulması alt amaçları oluşturmaktadır. Yeni bir uygulamanın gerçekleştirilmesi ve bu uygulamaya ilişkin değerlendirmenin yapılması sürecini kapsayan işbirlikçi eylem araştırması ile millî oyunların okul öncesi eğitim programı içinde uygulanmış ve çocuklar üzerindeki etkisi değerlendirilmiştir. Araştırmaya 60 çocuk katılmıştır. Araştırma sürecinde 38 farklı millî oyun bir yıllık eğitim süresince uygulanmıştır. Çocuklarla görüşme yapılmıştır. Araştırmada çocukların istekle oyunları oynadıklarının gözlenmesi, öğretmenlerin olumlu değerlendirmeleri ve çocukların millî oyunları çoğunlukla ifade etmeleri, kültürel aktarımın gerçekleştiğini göstermektedir. Çocukların en çok sevdiği oyunlar “misket” ve “saklambaç”; oyunları sevmelerinin nedenlerini “eğlenmeleri” ve “oyunların oynanış şekli”; en çok zorlandıkları oyun “beş taş” ve “saklambaç”; aileleriyle de bazı millî oyunları oynadıkları sonuçlarına ulaşılmıştır. Sonuçlar değerlendirildiğinde millî oyunların çocukların ilgi ve algıları üzerinde etkili olduğu görülmüştür.

Abstract

The purpose of this research is to expose the effect of the national game activities, prepared to the extent of preschool education program, on children. In accordance with this purpose, subgoals were composed by the presentation of national games that children know, love playing the most, have the most difficulty playing with, and play with their families. With the execution of a new practice and research of collaborative act that includes the process of doing evaluation related to this practice, national games were practiced within the preschool education program and its effect on children was evaluated. Sixty children have participated in this research. In the process of the research, thirty-eight different national games were used during the yearlong study. The Children were interviewed and achievement of cultural transfusion is demonstrated by observation of children’s desire to play the games, positive evaluation of teachers, and children’s ability to usually recall the games. The following results were attained that children’s most favorite games were “marbles” and “hide and seek”; the reason for them to like these games were “having fun” and the “game’s mode of playing”. The games they had the most difficulty with were “five stone” and “hide and seek”. Children also played these games at home with their families. As results were evaluated, it was seen that national games were effective on children’s attention and perception.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAY, D. N. (2018). Okul Öncesi Eğitimde Bir Kültür Aktarımı: Millî Oyunlar. e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 2, 82–104. https://ajindex.com/articles/882476

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. Akandere, M. (2004). Eğitici okul oyunları. Ankara:
  2. Nobel Yayıncılık Akçay, D., & Özcebe, H. (2012). Okul öncesi eğitim alan çocukların ve ailelerinin bilgisayar oyunu oynama alışkanlıklarının değerlendirilmesi. Çocuk Dergisi, 12(2), 66-71.
  3. Aktaş, E. (2017). Öğretmen adaylarının farklı metin türlerine yönelik soru sorma becerilerinin yenilenmiş bloom taksonomisine göre değerlendirilmesi. Electronic Turkish Studies, 12(25), 99-118.
  4. Akyüz, Y. (2016). Eğitimin kültür ve uygarlıkları geliştirme ve yeni nesillere aktarma işlevi. Türkiye Eğitim Dergisi, 1(1), 1-18.
  5. Anılan, H., Girmen, P., Öztürk, A., & Koçkar, M. T. (2004). Geleneksel çocuk oyunlarının eğitimsel değeri. Omep Dünya Konsey Toplantısı ve Konferansı 3-5 Ekim 2003 (ss.2-10).
  6. Kuşadası, Türkiye. Aral, N. (2000). Çocuk gelişiminde oyunun önemi. Çağdaş Eğitim, 25(265), 15-17.
  7. Artar, M. (2004). Okul öncesi öğretmenlerinin çocukların oyun hakkına ilişkin tutumları, B. Onur ve N. Güney (Ed.), Türkiye’de çocuk oyunları: Araştırmalar (ss. 84-94). Ankara: Ankara Üniversitesi Çocuk Kültürü Araştırma ve Uygulama Merkezi Yayınları.
  8. Artar, M., Onur, B., & Çelen, N. (2002). Çocuk oyunlarında üç kuşakta görülen değişimler. Çocuk Forumu, 5(1), 35- 39. Başal, H. A. (2007). Geçmiş yıllarda Türkiye’de çocuklar tarafından oynanan çocuk oyunları. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20(2), 243-266.
  9. Bay, N. (2011). Öğretmenlerine verilen soru sorma becerisi öğretiminin etkisinin incelenmesi. Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi,
  10. Ankara,
  11. Türkiye. Bay, D.N., Turan, S., & Bay, Y. (2015). Türk Dünyasında Çocuk Oyunları: Bir Saha Çalışması. I. Uluslararası Türk Dünyası Çocuk Oyun ve Oyuncakları Kurultayı 14-17 Mayıs 2015 (ss. 175-185).
  12. Eskişehir Osmangaz Üniversitesi,
  13. Eskişehir, Türkiye. Bayat, B. (2003). Bireylerin benlik algısı (benlik tasarımları) sistemi ve bu sistemin davranışları üzerindeki rolü. Kamu Dergisi 7(2), 123-137.
  14. Bayrak, M. (1998). Geleneksel mahalli çocuk oyunları -Tokat ili örneği. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi,
  15. Ankara,
  16. Türkiye. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2017). Bilimsel araştırma yöntemleri (18. Baskı). Ankara:
  17. Pegem Yayınları.
  18. Brock, A., Dodds,S., Jarvis,P., ve Olusoga,Y. (2013). Persfectives On Play: Learning For Life. New York: Pearson Education Limited. Brooker,L. (2010). Play and learning in the early years. İn P. Broadhead, J. Howard and E. Wood (Eds). Learning to play in a cultural context (pp.27-43).
  19. London, Sage Publications. Cirhinlioğlu,