Dergiler / e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi / 2018 / Cilt: 9 - Sayı: 2

İlkokul Müdürlerinin Mesleki Gelişimi

Professional Development of Elementary School Principals

Sayfa
64–81
Yayın Tarihi
2018-08-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Verilerin analizi sonucu elde edilen bulgular incelendiğinde; mesleki gelişimlerine bireysel katkıları bağlamında alanla ilgili eğitim ve seminerlere katılma çabası ön plana çıkmış; bu çabada özel ilkokul müdürlerinin, devlet ilkokul müdürlerinden daha fazla yer aldığı görülmüştür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmada, devlet ve özel ilkokullarda görev yapmakta olan müdürlerin mesleki gelişimlerine bireysel katkılarının ve kurumsal katkıların neler olduğunun belirlenmesi amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu amaç doğrultusunda araştırma, nitel araştırma yöntemlerinden görüşme tekniği kullanılarak yürütülmüştür. 2015-2016 yılında İzmir ili merkez ilçelerinde görev yapan devlet ve özel ilkokul müdürleri ile yapılan araştırmanın çalışma grubunu, 10 devlet ilkokulu ve 10 özel ilkokul olmak üzere 20 ilkokul müdürü oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Verilerin analizi sonucu elde edilen bulgular incelendiğinde; mesleki gelişimlerine bireysel katkıları bağlamında alanla ilgili eğitim ve seminerlere katılma çabası ön plana çıkmış; bu çabada özel ilkokul müdürlerinin, devlet ilkokul müdürlerinden daha fazla yer aldığı görülmüştür.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2015-2016 · 6 adet
⚙️Değişkenler:İlkokul · Özel okul · Mesleki gelişim

Özet

Bu araştırmada, devlet ve özel ilkokullarda görev yapmakta olan müdürlerin mesleki gelişimlerine bireysel katkılarının ve kurumsal katkıların neler olduğunun belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda araştırma, nitel araştırma yöntemlerinden görüşme tekniği kullanılarak yürütülmüştür. 2015-2016 yılında İzmir ili merkez ilçelerinde görev yapan devlet ve özel ilkokul müdürleri ile yapılan araştırmanın çalışma grubunu, 10 devlet ilkokulu ve 10 özel ilkokul olmak üzere 20 ilkokul müdürü oluşturmaktadır. Çalışmada devlet ilkokulu müdürlerinin ve özel ilkokul müdürlerinin mesleki gelişim adına yaptıkları ortaya çıkarılmış sonra ikisi arasında karşılaştırmaya gidilmiştir. Araştırmanın verileri yarı yapılandırılmış görüşme formu ile toplanmıştır. İçinde 6 adet açık uçlu soru ve sondalar olan görüşme formu ile müdürlerin ayrıntılı bir şekilde kendilerini ifade etmeleri sağlanmıştır. Verilerin analizinde betimsel analiz yönteminden yararlanılmıştır. Verilerin analizi sonucu elde edilen bulgular incelendiğinde; mesleki gelişimlerine bireysel katkıları bağlamında alanla ilgili eğitim ve seminerlere katılma çabası ön plana çıkmış; bu çabada özel ilkokul müdürlerinin, devlet ilkokul müdürlerinden daha fazla yer aldığı görülmüştür. Bir diğer önemli sonuç, ilkokul müdürlerinin mesleki gelişimine kurumsal katkılar incelendiğinde yer alan kategorilerde özel ilkokulların devlet ilkokullarına göre daha fazla destek sağladığı şeklindedir.

Abstract

In this research the aim is to determine what the individual and institutive contributions of the principals who work in public and private elementary schools are to the professional development for principals. For this purpose, research was conducted by carrying out in interview about qualitative research methods. The data of the research was collected with the semi-structured interview form. To analyze the data, the methods of descriptive analysis and content analysis were used. When we examined the findings of the analysis of the data, it was seen that both private and public school principals are keen on participating in trainings and seminars that make contributions to their professional development. However, private school principals are more interested in participating these seminars and trainings than public school principals are. When the institutive contributions to the Professional progress of school principals were examined, it appeared that the private primary schools had more support than public primary schools in the categories existed.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜRKAN, H., TOPRAKCI, E. (2018). İlkokul Müdürlerinin Mesleki Gelişimi. e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 2, 64–81. https://ajindex.com/articles/882474

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Açıkalın, A. (1994 a). Teknik ve Toplumsal Yönleriyle Okul Yöneticiliği. Ankara: PEGEM Yayın No: 10. Açıkalın, A. (1998). Toplumsal Kurumsal ve Teknik Yönleriyle Okul Yöneticiliği. Pegem Yayıncılık, 4. Baskı,
  2. Ankara.
  3. Açıkgöz, K. (1994). Eğitimde etkili yönetici davranışları (1. Baskı). İzmir:
  4. Kanyılmaz Matbaası. Ada, Ş. (1997). Okul Yöneticilerinin Yetiştirilmesinde Milli Eğitim Bakanlığı-Üniversite İşbirliği. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). H.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  5. Ağaoğlu, E., Gültekin, M. ve Çubukçu, Z. (2002). Okul Yöneticisi Yeterliklerine Dayalı Eğitim Programı Önerisi (Hizmet Öncesi- Hizmet içi Eğitim). 21. Yüzyıl Eğitim Yöneticilerinin Yetiştirilmesi Sempozyumu. 16-17 Mayıs 2002,
  6. Ankara Altın, F. ve Vatanarıtan, S. (2014). Türkiye’de Okul Yöneticisi Yetiştirme, Atama ve Sürekli Geliştirme Model Önerisi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD) Cilt 15, Sayı 2, Ağustos 2014, Sayfa 17-35
  7. Bakioğlu, A. ve Özcan, K. (2001). İlköğretim Okul Yöneticilerinin Kariyer Gelişimleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 1(1), 39-57.
  8. Brott, P. E, & Myers, J. E. (2002). Development of professional school counselor identity a grounded theory. Merriam, S. B., & Associates. (Eds). Qualitative Research in Practice Examples for Discussion and Analysis(pp. 145-160), San Francisco: Jossey-Bass A Wiley Company. Bursalıoğlu, Z. (1981). Eğitim yöneticisinin yeterlikleri. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayın No: 93. Büyüköztürk Ş., Kılıç Çakmak, E,. Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş., Demirel, F., (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. 11.Baskı, Ankara:
  9. Pegem Akademi. Canman, D. (1979). Türk Kamu Kesiminde Hizmet İçi Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme. TODAİE Yayınları No: 181, Ankara:
  10. Doğan Basımevi. Çakmak, A. (1984). Eğitim Yöneticilerinin Hizmet İçinde Yetiştirilmelerine İlişkin Bir Araştırma.Yüksek Lisans Tezi, TODAİE, Ankara.
  11. Çelik, V. (1998). “Eğitimde Dönüşümcü Liderlik”. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi. Çelik, V. (2015). Eğitimsel Liderlik. Ankara:
  12. Pegem A Yayınları.
  13. Çetin, K. ve Yakçın, M. (2002). Milli Eğitim Bakanlığı Yönetici Eğitimi Programlarının Değerlendirilmesi Eğitim Yöneticilerinin Yetiştirilmesi Sempozyumu. 16-17 Mayıs 2002, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları ss.49-57
  14. Eren, E. ve Kurt, A. (2011) İlköğretim Okul Müdürlerinin Teknoloji Liderliği Davranışları. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2011(8), 219-238
  15. Gaziel, H. (1989).“The Effectiveness of In-Service Training Syst