Dergiler / Genel Tıp Dergisi / 2022 / Cilt: 32 - Sayı: 6

İNTRAKRANİYAL PATOLOJİLER VE ENDOKRİN SONUÇLARI: TEK ÇOCUK ENDOKRİNOLOJİ MERKEZİ TECRÜBESİ

Intracranial Pathologies and Endocrine Results: Single Pediatric Endocrinology Center Experience

Sayfa
714–718
Yayın Tarihi
2022-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Erken pubertede hipofiz boyutları genellikle artar, nadiren hipoplazi ve rathke yarık kisti Manyetik Rezonans Görüntüleme (MRG) bulguları olarak görülür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İntrakranial patolojiler hipofiz beziyle primer bağlantılı olsun veya olmasın hipofizer hormon düzeylerini etkileyebilirler.
📊
Temel Bulgular & Veri:Hipofizer hormon eksikliklerinde hipofiz bezi boyutları ve yerleşimi normal olabildiği gibi hipoplazi, parsiyel empty sella, ektopik nörohipofiz, rathke kleft kisti, adenomlar ve hipofiz yerleşimli diğer kitleler veya cerrahilerinden sonra da bir veya birçok hormon etkilenmesi görülebilir.
💡
Sonuç & Katkı:Erken pubertede hipofiz boyutları genellikle artar, nadiren hipoplazi ve rathke yarık kisti Manyetik Rezonans Görüntüleme (MRG) bulguları olarak görülür.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:485 hasta
⚙️Değişkenler:Hipofizer Hormon Bozuklukları · Santral Sinir Sistemi Lezyonları · Puberte Prekoks

Özet

İntrakranial patolojiler hipofiz beziyle primer bağlantılı olsun veya olmasın hipofizer hormon düzeylerini etkileyebilirler. Hipofizer hormon eksikliklerinde hipofiz bezi boyutları ve yerleşimi normal olabildiği gibi hipoplazi, parsiyel empty sella, ektopik nörohipofiz, rathke kleft kisti, adenomlar ve hipofiz yerleşimli diğer kitleler veya cerrahilerinden sonra da bir veya birçok hormon etkilenmesi görülebilir. Erken pubertede hipofiz boyutları genellikle artar, nadiren hipoplazi ve rathke yarık kisti Manyetik Rezonans Görüntüleme (MRG) bulguları olarak görülür. Hipofiz dışı patolojiler özellikle erken ergenliğe, tek veya çoklu hipofiz hormon eksikliğine neden olur. Bu çalışmada, tek pediatrik endokrinoloji kliniğinde on yıl boyunca hipofiz/kraniyal lezyonları ve hormonal patolojisi olan hastaların kategorize edilmesi, sıklık ve dağılımlarını belirlenmesi amaçlanmıştır. 186'sı (%38,3) erkek 485 hastanın verileri geriye dönük olarak incelendi. Ortalama yaşları 9.3 ± 3.2 yıldı. Tüm olguların 28'inde (%5.77) tesadüfi hipofiz lezyonu saptandı. Bunların 20'sinde (%71,4) hormonal etki yoktu. Hormonal bozukluğu olan 454 olgunun çoğunda MRG bulguları normaldi (%71.8). En sık görülen hormonal patolojiler sırasıyla %57.9 ve %26.4 ile erken ergenlik ve izole büyüme hormonu eksikliği idi. Hipofiz dışı lezyonlara (n=23, %5) en sık erken ergenlik (%39.1) eşlik ediyordu. Hipotalamus-hipofiz ekseni kendi bölgesindeki primer lezyonlardan etkilenebileceği gibi diğer kraniyal patolojilerin sonucu olarak da görülebilir. Hipofiz hormon bozukluklarında hipofiz MRG’yle birlikte kraniyal değerlendirme de yapılmalıdır.

Abstract

ABSTRACT Intracranial pathologies can affect pituitary hormone levels whether they are primarily related to the pituitary gland or not. In pituitary hormone deficiencies, the size and location of the pituitary gland may be normal, as well as one or more hormone effects may be observed after hypoplasia, partial empty sella, ectopic neurohypophysis, Rathke's cleft cyst, adenomas and other pituitary masses or surgeries. In early puberty, the pituitary dimensions are usually increased, rarely hypoplasia and rathke cleft cyst are seen as MRI findings. Non-pituitary pathologies cause especially early puberty, single or multiple pituitary hormone deficiency. In this study, we aimed to categorize the patients with pituitary/cranial lesions and hormonal pathology and to determine their frequency and distribution in the single pediatric endocrinology clinic for ten years. The data of 485 patients, 186 (38.3%) male, were retrospectively analyzed. Their mean age was 9.3 ± 3.2 years. The incidental pituitary lesion was found in 28 (5.77%) of all cases. There was no hormonal influence in 20 (71.4%) of them. In most of the 454 cases with hormonal disorders, MRI (Magnetic Resonance Imaging) findings were normal in most of the 454 cases with hormonal disorders (71.8%). The most common hormonal pathologies were precocious puberty and isolated Growth Hormone deficiency, 57.9% and 26.4% respectively. Non-pituitary lesions (n=23, 5%) were most frequently accompanied by early puberty (39.1%). The hypothalamus-pituitary axis may be affected by primary lesions in its own region, or it may be seen as a result of other cranial pathologies. Cranial evaluation is also important in addition to pituitary imaging in pituitary hormone disorders.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ŞİRAZ, Ü. G. (2022). İNTRAKRANİYAL PATOLOJİLER VE ENDOKRİN SONUÇLARI: TEK ÇOCUK ENDOKRİNOLOJİ MERKEZİ TECRÜBESİ. Genel Tıp Dergisi, Cilt: 32 - Sayı: 6, 714–718. https://ajindex.com/articles/879110

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Sizonenko PC, Clayton PE, Cohen P, Hintz RL, Tanaka T, Laron Z. Diagnosis and management of growth hormone deficiency in childhood and adolescence. Part 1: diagnosis of growth hormone deficiency. Growth Horm IGF Res. 2001;11(3):137-165
  2. Latronico AC, Brito VN, Carel JC. Causes, diagnosis, and treatment of central precocious puberty. Lancet Diabetes Endocrinol. 2016;4(3):265-274
  3. Baldeweg SE, Ball S, Brooke A, et al. SOCIETY FOR ENDOCRINOLOGY CLINICAL GUIDANCE: Inpatient management of cranial diabetes insipidus. Endocr Connect. 2018;7(7):G8-G11
  4. Zhu J, Feldman HA, Eugster EA, et al. PRACTICE VARIATION IN THE MANAGEMENT OF GIRLS AND BOYS WITH DELAYED PUBERTY. Endocr Pract. 2020;26(3):267-284
  5. Bosch I Ara L, Katugampola H, Dattani MT. Congenital Hypopituitarism During the Neonatal Period: Epidemiology, Pathogenesis, Therapeutic Options, and Outcome. Front Pediatr. 2021;8:600962. Published 2021 Feb 2
  6. Higham CE, Johannsson G, Shalet SM. Hypopituitarism. Lancet. 2016;388(10058):2403-2415
  7. Melmed S, Casanueva FF, Hoffman AR, et al. Diagnosis and treatment of hyperprolactinemia: an Endocrine Society clinical practice guideline. J Clin Endocrinol Metab. 2011;96(2):273-288
  8. Hage M, Kamenický P, Chanson P. Growth Hormone Response to Oral Glucose Load: From Normal to Pathological Conditions. Neuroendocrinology. 2019;108(3):244-55
  9. Sari S, Sari E, Akgun V, et al. Measures of pituitary gland and stalk: from neonate to adolescence. J Pediatr Endocrinol Metab. 2014;27(11-12):1071-1076
  10. Bellotto E, Monasta L, Pellegrin MC, et al. Pattern and Features of Pediatric Endocrinology Referrals: A Retrospective Study in a Single Tertiary Center in Italy. Front Pediatr. 2020;8:580588. Published 2020 Oct 2
  11. Baldo F, Marin M, Murru FM, Barbi E, Tornese G. Dealing With Brain MRI Findings in Pediatric Patients With Endocrinological Conditions: Less Is More?. Front Endocrinol (Lausanne). 2022;12:780763. Published 2022 Jan 12
  12. Souteiro P, Maia R, Santos-Silva R, et al. Pituitary incidentalomas in paediatric age are different from those described in adulthood. Pituitary. 2019;22(2):124-128
  13. Shareef M, Nasrallah MP, AlArab N, Atweh LA, Zadeh C, Hourani R. Pituitary incidentalomas in paediatric population: Incidence and characteristics. Clin Endocrinol (Oxf). 2021;94(2):269276 14. Raper DM, Besser M. Clinical features, management and recurrence of symptomatic Rathke's cleft cyst. J Clin Neurosci. 2009;16(3):385-389
  14. Oh YJ, Park HK, Yang S, Son