KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2017 / Sayı: 43

Arap Gramerinde Gayr-ı Munsarıf Kelimelerin Cümle İçinde Farklı Kullanımları

Different Use of Ghair Munsarif (diptote) Words in a Sentence in Arabic Grammar

Aladdin Gültekin(KARABÜK ÜNİVERSİTESİ, İLAHİYAT FAKÜLTESİ)
Sayfa
193–216
Yayın Tarihi
2017-12-28
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İnceleme konumuz, kelime ve cümle bilgisi gerektiren bir alan içinde daha çok fonetiği ilgilendiren sorun olarak kendisini göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Dünyada konuşulan her dilin kendine ait gramer özellikleri vardır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu özellikler, o dili öğrenmek isteyenler için birtakım zorlukları da barındırmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:İnceleme konumuz, kelime ve cümle bilgisi gerektiren bir alan içinde daha çok fonetiği ilgilendiren sorun olarak kendisini göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Tenvin · Gayr-Munsarıf · Memnu mine’s-Sarf

Özet

Dünyada konuşulan her dilin kendine ait gramer özellikleri vardır. Bu özellikler, o dili öğrenmek isteyenler için birtakım zorlukları da barındırmaktadır. Çalışma, anadili Arapça olmayanların gramer konularından zaman zaman karıştırdıkları el-memnu mine’s-sarf, bir başka ifadeyle gayr-ı munsarıf konusu hakkındadır. Eski kaynaklarda çoğunlukla muhtasar sayılabilecek şekilde izah edilen bu konuyu bu çalışmada daha tertipli incelemeye çalıştık. Bu konuyu, muteber kabul edilen kaynaklara başvurarak detaylı şekilde inceledikten sonra ayrıntıya girmeksizin makale çalışması biçiminde ortaya koyduk. İnceleme konumuz, kelime ve cümle bilgisi gerektiren bir alan içinde daha çok fonetiği ilgilendiren sorun olarak kendisini göstermektedir. Bu çalışma, kelimenin üzerinde taşımış olduğu bazı temel özellikler ile bunların ilintisi (feri) şeklinde algılananların birlikteliği ve cümle içinde ortaya çıkan telaffuz sorununa odaklanmıştır.

Abstract

Every language spoken in the world has its own grammatical features. These features include some difficulties for learners. This paper deals with the subject of diptote ( ghair munsarif or al-mamnu min al-sarf ) about which makes non-native learners occasionally become confused. The study endeavours to analyze the subject that is generally explained concisely in a more organized manner. The topic in question has been discussed with reference to the trustworthy sources and then presented in this article without supplying details related. The subject of study appears to be much like an issue of phonetics in a field that requires the knowledge of morphology ( sarf ) and syntax ( nahw ). This work focuses on main characteristics of the word together with secondary ones and the pronunciation problem that occurs in the sentence.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Gültekin, A. (2017). Arap Gramerinde Gayr-ı Munsarıf Kelimelerin Cümle İçinde Farklı Kullanımları. Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Sayı: 43, 193–216. https://ajindex.com/articles/87882

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (23)

  1. Abbâs, Hasan en-Nahvu’l-vâfî, I-V, Kahire, tsz.
  2. Câmî, Nureddin Abdurrahman, el-Fevâidu’d-diyâiyye, İstanbul, 1987, s.214.
  3. Cerîr b. Atiyye, Şerhu Dîvânı Cerîr, I-II, Dâru Beyrut, Beyrut, 1986.
  4. Çelebi, Muharrem, “Muhtasar Nahiv Kitaplarına Bir Bakış”, Dokuz Eylül Üniver-sitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, İzmir, Sayı V, 1989, ss. 1-31.
  5. Ezherî, Halid, Şerhu’t-Tasrih ala’t-tavdıh, I-II, Mısır, tsz.
  6. Feyyumî, Ebu'l-Abbas Ahmed b. Muhammed b. Ali el-Hamevî, el-Misbâhu’l-munîr, Mektebetu Lübnan, Beyrut, 1987.
  7. Galayânî, Eş-Şeyh Mustafa, Câmiu’d-durûsi’l-arâbiyye, I-III, Beyrut, 1402/1982.
  8. Hemadânî, Behâuddin Abdullah b. Akîl, el-Mısrî, Şerhu İbn Akîl alâ Elfiyyeti İbn Malik,I-II, nşr. Muhyiddin Abdulhamid, Beyrut, tsz.
  9. İbn Hişâm, Cemâluddin b. Yûsuf b. Ahmed b. Abdillah el-Ensâri, Evdahu’l-mesalik ilâ Elfiyyeti ibn Mâlik,I-V, Mısır, 1375/1956.
  10. İbn Hişâm, Cemâluddin b. Yûsuf b. Ahmed b. Abdillah el-Ensâri, Şerhu Katri’n-Nedâ bellu’s-Sadâ, nşr. Muhammed Muhyiddin Abdul-hamid, Mısır, 1383/1963.
  11. İbn Malik, Muhammed b. Abdillâh el- Endelusî, el-Elfiyye, Mısır, 1351/1932.
  12. İbn Manzûr, Ebu’l Fadl Muhammed Cemâluddin Muhammed b. Mukrim, Lisânu’l-Arab, I-XV, Beyrut, tsz.
  13. İbn Yaîş, Yaîş b. Alî, Şerhu’l-Mufassal, I, 59; Muhammed Rahmî el-Ekînî, Şerhu’l-Akdu’n-namî ala’l-Câmî, I-II, Matbuatu’l-Osmaniyye, 1314.
  14. İbnu’l-Cinnî, Ebu’l-Feth Usmân, Sırrı sınâatu’l-irâb,I-II, Şam, 1405/1956.
  15. Muberred, Ebu’l-Abbâs Muhammed b. Yezid, el-Muktadab, I-IV, Kahire 1386/1966.
  16. Rube b. Accâc, Dîvânu Ru’be b. Accâc, tsh, Velîm b. el-Verd, Kuveyt, 2008.
  17. Saymerî, Ebû Muhammed b. Ali, et-Tebsıre ve’t-tezkire, I-II, Mekke, 1402/1987.
  18. Sîbevey, Ebû Bişr Amr b. Usman b. Kanber, el-Kitâb,I-V, nşr. Abdusselam Harun, Alemu’l-Kutub, 1403/1987.
  19. Suyutî, Celâluddin Abdurrahman b. Ebî Bekr, Hemu’l-hevâmi şerhu Cemi’l-cevâmi, I-II, Beyrut, tsz.
  20. Suyutî, Celâluddin Abdurrahman b. Ebî Bekr, el-İktirâh fî ilmi usûli’n-nahv, tsh. Ahmet Suphi Furat, İstanbul, 1395/1975.
  21. Yakûb, Emil Bedi, el-Memnu mine’s-sarf, Beyrut, 1414/1992.
  22. Zeccâc, Ebû’İshâk İbrahim, Mâ yansarif ve mâ lâ yansarıf, nşr. Hudâ Mahmûd Firâğe, Kahire, 1981.
  23. Zemahşerî, Ebu’l-Kâsım Mahmûd b. Umer, el-Mufassal, Beyrut, 1410/1990.