Dergiler / Turcology Research / 2023 / Sayı: 76

Ebû Said Bahadır Han’ın Atabeyi: Uygur Türk’ü Sevinç Aka

Abu Sa'id Bahadur Khan’s Atabeg: Sevinch Aka, An Uyghur Turk

Sayfa
55–61
Yayın Tarihi
2023-01-25
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu bağlamda değerlendirildiğinde makale, İlhanlı döneminde etkin bir güç olarak karşımıza çıkan ve Olcaytu Han zamanında askeri bir kimliğe sahip olan sonrasında da Ebû Said Bahadır’ın eğitiminde atabey olarak görevlendirilen Uygur Türklerinden Sevinç Aka’yı konu edinmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Moğolların tarih boyunca birçok coğrafyayı yakıp yıktıkları, harabeye çevirerek toplumların kültürel kimliklerine ciddi zararlar verdikleri bilinmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Devlet içinde belirgin bir şekilde hissedilen Uygur etkisi, Moğol zihniyetinde bazı değişimlerin yolunu açmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu bağlamda değerlendirildiğinde makale, İlhanlı döneminde etkin bir güç olarak karşımıza çıkan ve Olcaytu Han zamanında askeri bir kimliğe sahip olan sonrasında da Ebû Said Bahadır’ın eğitiminde atabey olarak görevlendirilen Uygur Türklerinden Sevinç Aka’yı konu edinmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Olcaytu · Ebû Said Bahadır Han · Sevinç Aka

Özet

Moğolların tarih boyunca birçok coğrafyayı yakıp yıktıkları, harabeye çevirerek toplumların kültürel kimliklerine ciddi zararlar verdikleri bilinmektedir. Siyasi oluşumların kültürel miraslarını yok etmeyi amaç edinmelerinin altında yatan neden, Moğolların kültürel bir derinliğe sahip olmamalarıdır. Bu anlamda Uygurların Moğollar ve bakiyeleri ile yakından temasları, onların kaderinde bir dönüm noktası olmuştur. Devlet içinde belirgin bir şekilde hissedilen Uygur etkisi, Moğol zihniyetinde bazı değişimlerin yolunu açmıştır. Çalışkanlığı ve kültürel doymuşluğu ile karşımıza çıkan Uygurlar, devlet içinde önemli görevlerde yer alarak idari ve bürokratik gelişmelerde baskın bir güç olmuşlardır. Bu bağlamda değerlendirildiğinde makale, İlhanlı döneminde etkin bir güç olarak karşımıza çıkan ve Olcaytu Han zamanında askeri bir kimliğe sahip olan sonrasında da Ebû Said Bahadır’ın eğitiminde atabey olarak görevlendirilen Uygur Türklerinden Sevinç Aka’yı konu edinmektedir.

Abstract

It is known that the Mongols destroyed many settlements throughout history, turning them into ruins and causing serious damage to the cultural identities of people living in those places. According to an analysis of the reasons underlying why they did not give importance to the cultural heritage of political formations, the primary reason is the fact that the Mongols do not have a deep-rooted culture. In this sense, the close contact of the Uyghurs with the Mongols and their remnants was a turning point in their destiny. The clearly felt Uyghur influence in state affairs paved the way for some changes in the Mongolian mentality. The Uyghurs, who were known for their industriousness and cultural saturation, took part in important positions in the state and became a dominant force in administrative and bureaucratic developments. In this context, this essay deals with Sevinch Aka, an Uyghur Turk, who appeared as an active force in the Ilkhanid period and had a military identity during the time of Olcaytu Khan, and was subsequently assigned as an atabeg for training Abu Sa'id Bahadur.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

COŞKUN, D. (2023). Ebû Said Bahadır Han’ın Atabeyi: Uygur Türk’ü Sevinç Aka. Turcology Research, Sayı: 76, 55–61. https://ajindex.com/articles/878412

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Abû’l-Farac, G. (Bar Habreus). (1999). Abû’l-Farac Tarihi. (çev. Ö. R. Doğrul), I-II. Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  2. Akkuş, M. (2020). Moğollarda Din ve Siyaset. Çizgi Kitabevi Yayınları. Aksarâyî, K. M. (2020). Müsâmeretü’l-Ahbâr ve Müsâyeretü’l- Ahyâr. (çev. M. Öztürk), Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  3. Alan, H. & Kemaloğlu, İ., (2016). Avrasya’nın Sekiz Asrı Çengizoğulları. Ötüken Yayınları.
  4. Anonim. (1995).
  5. Moğolların Gizli Tarihi. “Manghol-un niuça tobça’an” (Yüan-ch’ao pishi)”. (çev. A. Temir), TTK Yayınevi.
  6. Ayan, E. (2016). İlhan Olcaytu Devrine Ait İki Fermân. Türk Tarihi Araştırmaları Dergisi, 1(1), 24-25. Banâketî, (1348). Ravzatü Ulu’l-Elbab fî Marifetü’t-Tevȃrȋh ve’l-Ensȃb (Târîh-i Benâketî). (haz. C. Şe’âr), Silsile-i İntişarat-ı Asar-ı Milli, 44. Beyânî, Ş. (1394). Mogûlân ve Hukûmet-i İlhânî der-İrân. Sâzmân-ı Mütalâa ve Tedvîn-i Kutûb-i Ulûm-i İnsânî Dânişgâhhâ (Semt) Merkez-i Tahkîk ve Tov¬se’e-i Ulûm-i İnsânî. Boyle, J. A., (1968). Dynastic and Political History of the İl-khâns.“The Saljuq and Mongol Period History of Iran”. (V.5, ed. J.A. Boyle), Cambridge University. https://doi.org/10.1017/CHOL9780521069366.005
  7. Browne, E. G. A. (1920). History of Persian Literature Under Tartar Dominion (A.D.1265-1502).
  8. Cambridge University Press.
  9. Cahun, L. (2006). Asya Tarihine Giriş Kökenlerden 1405’e Türkler ve Moğollar. (çev. S. İ. Kaya). Seç Yayın Dağıtım. Cleaves, F. W. (1949). The Mongolian Names and Terms in The History of The Nation of The Archers by Grigorof Akanc. Harvard Journal of Asiatic Studies, 12(3/4) (December), 400-443. https://doi.org/10.2307/2718097 Ebu’l-Fidâ’, (1349). Takvîmu’l-Buldân. (çev. ‘A. M. Âyetî), Tahran. El-Kaşânî, (1969). Tarih-i Olcaytu. Mehin Hamblî. El-Kutbî (1954) Ta’rîkh-ı Shaıkh Uwaıs door. Johannes Baptist Van Loon, Uitgeverij Excelsior, Gravenhage. Erdem, İ.(2004). İlhanlılarda Ahmet Teküdar Dönemi ve Selçuklular. Tarih Araştırmaları Dergisi, 23(35), 103-111. https://doi.org/10.1501/Tarar_0000000184
  10. Glastyan, A. G. (2005). Ermeni Kaynaklarına Göre Moğollar. (çev. İ. Kamalov), Yeditepe Yayınevi.
  11. Grousset, R. (2003). Bozkır İmparatorluğu: Attila-Cengiz Han-Timur. (çev. M. Reşat Uzmen), Ötüken Yayınları. Hafız Ebrû, (1317 ). Zeyli Cevamiu’t-Tevarih. Tahran. Hayton, K. (2015).
  12. Doğu Ülkeleri Tarihinin Altın Çağı, Çev. Altay Tayfun Özcan, İstanbul:
  13. Selenge Yayınları.
  14. Howorth, H. H. (1880). History of the Mongols from the 9th to the 19th Century, III. Cosimo Classics. İbnü’l İbrî, (1941). Tarihi Muhtasarüddüvel. (çev. Ş. Yalt