KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi / 2020 / Cilt: 20 - Sayı: 47

SOSYAL POLİTİKA VE SOSYAL REFAH AÇISINDAN TÜRKİYE’DE SOSYAL İNOVASYON VE İYİ UYGULAMA ÖRNEKLERİ

Muradiye ATES
Sayfa
441–472
Yayın Tarihi
2020-10-02
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Böylelikle sosyal politika alanına yeni bir bakış açısı sunabilecek söz konusu uygulamalar sosyal inovasyon kavramı çerçevesinde ilk defa ele alınmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, toplumsal sorunların çözümünde ve ihtiyaçların karşılanmasında yeni yollar olarak bilinen sosyal inovasyonun Türkiye’deki durumunu sosyal politika ve sosyal refah açısından ele almaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu doğrultuda, Türkiye’de sosyal politika ve sosyal inovasyonun gelişimi ele alınmış, farklı sektörlerde sosyal inovasyon örneklerine yer verilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Böylelikle sosyal politika alanına yeni bir bakış açısı sunabilecek söz konusu uygulamalar sosyal inovasyon kavramı çerçevesinde ilk defa ele alınmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Sosyal refah · sosyal inovasyon · sosyal politika

Özet

Bu çalışma, toplumsal sorunların çözümünde ve ihtiyaçların karşılanmasında yeni yollar olarak bilinen sosyal inovasyonun Türkiye’deki durumunu sosyal politika ve sosyal refah açısından ele almaktadır. Bu doğrultuda, Türkiye’de sosyal politika ve sosyal inovasyonun gelişimi ele alınmış, farklı sektörlerde sosyal inovasyon örneklerine yer verilmiştir. Sosyal inovasyonun yenilikçi sosyal politika uygulamalarının bir aracı olarak görülmeye başlanması nedeniyle kavramın sosyal politika açısından önemi irdelenmiştir. Ayrıca sosyal politikalar bağlamında kamu tarafından bizzat yürütülen ve desteklenen sosyal inovasyon örnekleri ilgili kurumlarla görüşülerek derlenmiştir. Böylelikle sosyal politika alanına yeni bir bakış açısı sunabilecek söz konusu uygulamalar sosyal inovasyon kavramı çerçevesinde ilk defa ele alınmaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ATES, M. (2020). SOSYAL POLİTİKA VE SOSYAL REFAH AÇISINDAN TÜRKİYE’DE SOSYAL İNOVASYON VE İYİ UYGULAMA ÖRNEKLERİ. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 47, 441–472. https://ajindex.com/articles/87590

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı (2015). Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı 2015
  2. Yılı Faaliyet Raporu, Erişim Tarihi: 18 Eylül 2016, https://www.ailevecalisma.gov.tr/raporlar/yillik-faaliyet-raporlari/.
  3. Aktel, M., Kerman, U., Altan, Y., Lamba, M., & Burhan, O. (2013). Türkiye İçin Yeni Bir Denetim Modeli: Kamu Denetçiliği (Ombudsman). Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(9), 21-37.
  4. Altay, A. (2007). Küreselleşen Yoksulluk Olgusunun Önlenmesinde Mikrofinansman Yaklaşımı. Finans Politik & Ekonomik Yorumlar Dergisi, 44(510), 57-67.
  5. Ashoka Fellows. (2016). Erişim Tarihi: 26 Nisan 2016,. http://turkey.ashoka.org/fellows-uyeleri.
  6. Aşçı, Z. V. K. D., & Demiryürek, K. (2008). Kırsal yoksullukla mücadelede yeni adım: Mikrokredi. Hr. Ü. ZF Dergisi, 12(4), 73–79.
  7. Bannink, D., & Hoogenboom, M. (2007). Hidden change: disaggregation of welfare state regimes for greater insight into welfare state change. Journal of European Social Policy, 17(1), 19-32. https://doi.org/10.1177/0958928707071877.
  8. Buğra, A. (2008).
  9. Kapitalizm, Yoksulluk ve Türkiye’de sosyal politika. Buğra, A., Keyder, Ç., Yakut-Çakar, B., & Balaban, U. B. (2011). Sosyal politika yazıları: Boğaziçi Üniversitesi sosyal politika forumu. İletişim Yayınları.
  10. Coates, D. (2014). Models of capitalism: Growth and stagnation in the modern era. John Wiley & Sons. Çiftçi, N., & Akkul, R. (2013). Cinsiyetler arası gelir eşitsizliğini gidermede bir araç olarak mikrokredi: Bilecik ili uygulaması. Akademik Yaklaşımlar Dergisi, 4(2). Çizakça, M. (2006). Osmanlı Dönemi Vakıflarının Tarihsel ve Ekonomik Boyutları. Türkiye’de Hayırseverlik: Vatandaşlar, Vakıflar ve Sosyal Adalet Araştırması, TÜSEV, İstanbul.
  11. Data Center. (2016). Erişim Tarihi: 26 Nisan 2016, https://publicadministration.un.org/egovkb/Data-Center.
  12. Devletin Kısayolu. (2016). 26 Ekim 2016 tarihinde erişilmiştir https://www.turkiye.gov.tr/.
  13. Edmiston, D. (2015). EU public policy, social innovation and marginalisation: Reconciling ambitions with policy instruments. CRESSI Working Paper Series No. 18/2015. Oxford: University of Oxford. Erdoğdu, M., & Yenigün, E. (2008). Türkiye’de Sosyal Bütçe. Tesev Yayınları,
  14. İstanbul.
  15. Erhürman, T. (2000). Türkiye İçin Nasıl Bir Ombudsman Formülü. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 49(1), 155-180.
  16. Esping-Andersen, G. (1990). The three worlds of welfare capitalism. he Three Worlds of Welfare Capitalism, Princeton, N.J.: Princeton University Press.,1990.
  17. Executive Summary. (2016). Erişim