KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Tıbbi Sosyal Hizmet Dergisi / 2022 / Cilt: 0 - Sayı: 20

PALYATİF VE HOSPİS BAKIMIN TÜRKİYE AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ

Yasemin ÇÖLGEÇEN
Merve GÜNEY ASLAN
Sayfa
134–155
Yayın Tarihi
2022-12-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Kurumsallaşan hospis felsefesinin ölümü tıbbileştirmeye aracılık edip etmeyeceği ve bu hizmetlerin sağlık hizmetleri ile bütünleştirilme sürecinde Türk toplumunun ölüm kültürüne uygun olup olmadığı tartışılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yaşam sonu bakımın nasıl gerçekleştiği özellikle endüstrileşmiş toplumların sağlık politikalarının güncel konuları arasında yerini almaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Dünya’da farklı ülkelerde farklı modellerle gerçekleştirilen bu bakım yaklaşımları Türkiye’de de uygulanmaya başlanmış ve gelişmeye devam etmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Kurumsallaşan hospis felsefesinin ölümü tıbbileştirmeye aracılık edip etmeyeceği ve bu hizmetlerin sağlık hizmetleri ile bütünleştirilme sürecinde Türk toplumunun ölüm kültürüne uygun olup olmadığı tartışılmıştır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Palyatif Bakım · Hospis Bakım · Ölüm

Özet

Yaşam sonu bakımın nasıl gerçekleştiği özellikle endüstrileşmiş toplumların sağlık politikalarının güncel konuları arasında yerini almaktadır. Bir bakım felsefesi olan palyatif bakım ve hospis bakım bu alanda hızlı bir şekilde gelişmiş yeni bir yaklaşımdır. Yaşam süresinden ziyade yaşam kalitesine odaklanan bu bakım yaklaşımı ciddi hastalığı olan ve ölüme yakın olan bireylerin onurlu bir şekilde ölmesinin sağlanması amacıyla gerçekleştirilir. Dünya’da farklı ülkelerde farklı modellerle gerçekleştirilen bu bakım yaklaşımları Türkiye’de de uygulanmaya başlanmış ve gelişmeye devam etmektedir. Palyatif ve hospis bakımın etkin ve etkili bir şekilde uygulamaya konulabilmesi için hizmet verilen toplumun kültürüne uygun olarak geliştirilmesi önem arz etmektedir. Bir derleme çalışması olan bu araştırmada palyatif bakım ve hospis bakım felsefesi ve Türkiye perspektifinden olumlu ve olumsuz yönleri ele alınmıştır. Kurumsallaşan hospis felsefesinin ölümü tıbbileştirmeye aracılık edip etmeyeceği ve bu hizmetlerin sağlık hizmetleri ile bütünleştirilme sürecinde Türk toplumunun ölüm kültürüne uygun olup olmadığı tartışılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇÖLGEÇEN, Y., ASLAN, M. G. (2022). PALYATİF VE HOSPİS BAKIMIN TÜRKİYE AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ. Tıbbi Sosyal Hizmet Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 20, 134–155. https://ajindex.com/articles/874809

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Akçakaya, A. (2018). Palyatif Bakım. Sağlık Düşüncesi ve Tıp Kültürü Dergisi, 48, s.36-37.
  2. Akdağ, G., Sormaz, Ü. ve Özata, E. (2019). Yas Törenlerinde Yemeğin Varlığı: Ölüm Sonrası Yemek Ritüelleri. VIII. Ulusal IV. Uluslararası Doğu Akdeniz Turizm Sempozyumu Bildiriler Kitabı, s.552-557.
  3. Aslan, Ş. & Özen, M. Y. (2019). Multidisipliner Bir Ekip Çalışması: Kanser Hastalarında Yaşamın Son Döneminde Bakım. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(5), 191-196.
  4. Aslan, Y. (2020). Türkiye’de ve Dünya’da Palyatif Bakım Modellerine Genel Bakış. Anadolu Güncel Tıp Dergisi, 2(1), 19-27.
  5. Avcu, R., Gökhan, Ş., Günaydın, G. P., Özhasenekler, A., Tanrıverdi, F., Çelik, G. K., ve Şener, A. (2018). Terminal Dönem Bir Hastalıkları Olsa Doktorlar Nasıl Ölmek İsterdi? Bir Anket Çalışması. Ankara Medical Journal, 18(4), 575-583.
  6. Bağ, B. (2012a). Almanya örneğinde sağlık sisteminde palyatif bakım uygulamaları. Turkish Journal of Oncology/Türk Onkoloji Dergisi, 27(3). Bağ, B. (2012b). Hospis ve Hospiste Ölüme Hazırlanma. Akad Geriatri, 4, s.120-125.
  7. Bauberot, J. (2008). Dünyada Laiklik, çev. Ertuğrul Cenk Gürcan, (İstanbul: Dergah Yayınları, 2008),50. Bennahum, D. (1996). The Historical Development Of Hospice And Palliative Care. Hospice And Palliative Care. 1-11.
  8. London Bolsoy, N., & Sevil, Ü. (2006). Sağlık-Hastalık ve Kültür Etkileşimi. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 9(3), 78-87.
  9. Burcu, E., ve Akalın, E. (2008). Ölüm olgusu üzerine sosyolojik tartışmalar. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları (HÜTAD), (8), 29-54. Cimete G. [End of life core: Holistic approch to patient in terminal period]. 1. Baskı. İstanbul: Nobel Tıp Kitabevleri; 2002. s.1-149.
  10. Connor, S. R. (2008). Development Of Hospice And Palliative Care İn The United States. OMEGA-Journal Of Death And Dying, 56(1), 89-99.
  11. Çelik, R., & Erdem, R. (2016). Hekimin Değişen Kimliği Çerçevesinde Sağlığın Kültürleşmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 7(16), 61-74.
  12. De Jong, J.D. & Clarke, L.E. (2009). What is a good death? Stories from palliative care. Journal of Palliative Care, 25(1), 61–69.
  13. Demir, S. T. (2017). Modernite ve Ölüm: Açık Erişimli Ölüm Döşeğinden İzole Yoğun Bakım Ünitelerine Bedenin ve Ölmenin Değişen Yüzü. Global Media Journal TR Edition, 7(14), 190-202.
  14. Doğan, S. (2020). Yaşayadurmak Ya Da Huzurla Ölebilmek. SD (Sağlık Düşüncesi ve Tıp Kültürü) Dergisi. 52-55
  15. Duman, M. (2012). Türk Atasözlerinde “Ölüm”. Prof. Dr. Fikret Türkmen Armağanı, İzmir: Ege