Dergiler / Muhakemat Uluslararası Risale-i Nur Araştırmaları Dergisi / 2022 / Cilt: 1 - Sayı: 2

İMAN-AMEL İLİŞKİSİ MESELESİNDE BEDİÜZZAMAN SAİD NURSÎ’NİN DURDURĞU YER

Sayfa
23–40
Yayın Tarihi
2022-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çerçevede bir çalışma ortaya konulmaya gayret edilmiş, Nursî’nin meseleye dair yaklaşımı ve İslam mezhepleri açısından durduğu yer, netleştirilmeye çalışılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İman ve amel, İslam inancının merkezinde yer alan, din nazarında kişinin konumunu belirleyen iki temel kavramdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Dindeki bu kritik önemlerinden dolayı da mahiyetleri anlaşılmaya, tanımlamaları yapılmaya çalışılmış; aynilikleri ya da gayrilikleri ve birbirlerine tesirleri, eskiden günümüze değin tartışılmaya devam edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çerçevede bir çalışma ortaya konulmaya gayret edilmiş, Nursî’nin meseleye dair yaklaşımı ve İslam mezhepleri açısından durduğu yer, netleştirilmeye çalışılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Nursî · İman · amel

Özet

İman ve amel, İslam inancının merkezinde yer alan, din nazarında kişinin konumunu belirleyen iki temel kavramdır. Bu sebeple de Kuran ve Sünnette sıklıkla kullanılan kavramların başında gelmiştir. Dindeki bu kritik önemlerinden dolayı da mahiyetleri anlaşılmaya, tanımlamaları yapılmaya çalışılmış; aynilikleri ya da gayrilikleri ve birbirlerine tesirleri, eskiden günümüze değin tartışılmaya devam edilmiştir. İmanın soyut bir mefhum olması ve nassta güçlü bir şekilde amel ile ilişkilendirilmesi, imanın tanımında ve özellikle iman-amel ilişkisinde farklı görüşlerin ortaya çıkmasına yol vermiştir. Söz konusu boyutlarıyla üzerinde farklı görüşlerin ortaya çıktığı bu kavramlar ile ilgili mezheplerin görüşleri ve muassır bir İslâm alimi olarak Bediüzzaman Said Nursi’nin bu hususlar ile ilgili yaklaşımı çalışmamızın sorunsalını teşkil etmiştir. Bu çerçevede bir çalışma ortaya konulmaya gayret edilmiş, Nursî’nin meseleye dair yaklaşımı ve İslam mezhepleri açısından durduğu yer, netleştirilmeye çalışılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KAPLAN, M. R. (2022). İMAN-AMEL İLİŞKİSİ MESELESİNDE BEDİÜZZAMAN SAİD NURSÎ’NİN DURDURĞU YER. Muhakemat Uluslararası Risale-i Nur Araştırmaları Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 2, 23–40. https://ajindex.com/articles/873714

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (2)

  1. Ahmed Mahmud Subhî, fi İlmi’l-Kelâm, “Mu’tezile”. Beyrut: Dâru’n-nahdati’l-Arabiyye, 5. Basım, 1985/1405. Bağdâdî, Abdülkādir b. Ömer b. Bâyezîd el-Bağdâdî. el-Fark beyne’l firak, thk. Muhammed Osman Hüseyin. Kahire: Mektebetü’l-İbn-i Sînâ, ts. Belhî, Ebu’l-Kâsım Abdullah b. Ahmed b. Mahmûd el-Belhî el-Kâ’bî, Babu zikri Mu’tezile, Fadlu’l-Îʿtizâl ve tabaḳātü’l-Muʿtezile içinde. thk. Fuâd Seyyid. Dâru’t-Tunusiyye, 1393/1974. Câbirî, Muhammed Âbid. Çağdaş Arap İslâm Düşüncesinde Yeniden Yapılanma, çev. Ali İhsan Pala - Mehmet Şirin Çıkar, İstanbul: Düşün Yayıncılık, 2011. Câbirî, Muhammed Âbid. İslâm’da Siyasal Akıl, çev. Vecdi Akyüz. İstanbul: Kitapevi yayınları, 1997. Cürcânî, Seyyyit Şerif, et-Tarifât. Mısır: Matbaâtu’l-hayriyye. 1306/1888-9. Eş‘ârî, Ebû’l-Hasan Ali b. İsmâîl b. Ebî Bişr İshâk b. Sâlim el-Eş‘ârî el-Basrî. Makâlâtu’l-İslâmiyyîn, thk. Muhammed Muhyiddin - Abdulhamîd. Kâhire: Mektbetu’n-nahdati’l-Mısriyye, 1369/1950. Eş‘ârî, Ebû’l-Hasan Ali b. İsmâîl b. Ebî Bişr İshâk b. Sâlim el-Eş‘ârî el-Basrî. el-Lum‘a fi’r-red alâ ehli’z-zeyğ ve’l-bid‘a. nşr. Hammûde Gurâbe. Kahire: Mısır, 1975.
  2. Fazlur Rahman, İslâm, çev. Mehmet Dağ - Mehmet Aydın. Ankara: Ankara Okulu Yayınları, 2008. İbn Fûrek, Ebû Bekr Muhammed b. Hasen b. Fûrek el-İsfahânî, en-Nisâbûrî. Mücerredü makãlâti’ş-Şeyh ebi’l-Hasan el-Eş‘rî. thk. Ahmed Abdurrahim es-Sâyih. Kâhire: Mektebetu’s-sekâfeti’d-diniyye, 2005/1475. İbn Hallikân, Ebü’l-Abbâs Şemsüddîn Ahmed b. Muhammed b. İbrâhîm b. Ebî Bekr b. Hallikân el-Bermekî el-İrbilî. Vefeyâtü’l-aʿyân ve enbâʾü ebnâi’z-zamân mimmâ sebete bi’n-naḳl evi’s-sem’ ev esbetehü’l-a‘yân. thk. İhsan Abbâs. Beyrut: Dâru sâdr, 1414/1994. İbn Manzûr, Ebü’l-Fazl Cemâlüddîn Muhammed b. Mükerrem b. Alî b. Ahmed El-Ensârî Er-Rüveyfiî, Lisânu’l-Arab. Beyrut: Dâru’s-sâdr, trs. İbnu’l-Murtazâ, Ahmet b. Yahya ibnu’l-Murtazâ. Babu zikri’l- Mu’tezile min el-Munye vel-Emel fi şerhi Kitabi el-Milel ve’n-Nihal, thk. Usâmuddin Muhammed Alî. b.y.: Dâru’l-ma’rifeti’l-câmiîyye, İskenderiyye, 1985. İbnu’l-Murtazâ, Ahmet b. Yahya ibnu’l-Murtazâ. Tabakâtu’l-Mu’tezile. nşr. S. Diwald Wilzer. Beyrut: y.y., 2. Basım, 1960. İsferâyînî, Ebu’l-Muzaffer İmâdüddîn Şehfur b. Tâhir b. Muhammed el-İsfahânî el-İsferâyînî. et-Tebsire fi’d-din ve temyîzi’l-fırkati’n-naciye ani’l-fırakı’l-Hâlikîn. thk. Kemal Yusuf el-Hut. Beyrut: Âlimu’l-kutub, 1403/1983. Kâdî Abdülcebbâr, Ebü’l-Hasen Kādı’l-kudât Abdülcebbâr b. Ahmed b. Abdilcebbâr el-Hemedânî. Şerhu’l-usûli’l-hamse. thk. Abdulkerîm Osmân.