Dergiler / İnsan ve Toplum / 2022 / Cilt: 12 - Sayı: 4

Elitler Arası Uyumsuzluğun Suudi Dış Politikasına Etkisi

The Impact of Elite Fragmentation on Saudi Foreign Policy

Sayfa
183–210
Yayın Tarihi
2022-12-20
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ülke dış politikasında ortaya çıkan bu başarısızlıkların en önemli sebeplerinden birisi son dönemde ortaya çıkan elit uyumsuzluğudur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:2015 sonrası dönemde Suudi Arabistan; Levant, Güney Arabistan ve Körfez bölgesinde iddialı ve müdahaleci bir dış politikaya yönelmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ülkede ortaya çıkan elit uyumsuzluğunun en önemli sebebi, Veliaht Prens Muhammed bin Selman’ın Suud hanedanının güçlü üyelerini yönetimin üst kademelerinden uzaklaştırması olmuştur. 2021 yılı itibarıyla Katar ablukasının hiçbir sonuç elde edilemeden kaldırılması, Yemen savaşından beklenen politik kazançların elde edilememesi ve Lübnan’da Suudi Arabistan lehine politik bir düzen kurulamaması, iddialı dış politikanın ülkenin ulusal güvenliğine ve çıkarlarına beklenen katkıyı yapmadığını ortaya koymaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Ülke dış politikasında ortaya çıkan bu başarısızlıkların en önemli sebeplerinden birisi son dönemde ortaya çıkan elit uyumsuzluğudur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2015 Verileri
⚙️Değişkenler:Suudi Arabistan dış politikası · elit uyumu · Suud hanedanı

Özet

2015 sonrası dönemde Suudi Arabistan; Levant, Güney Arabistan ve Körfez bölgesinde iddialı ve müdahaleci bir dış politikaya yönelmiştir. Bu dönem aynı zamanda ülkede hanedan içerisinde gücün ve prestijin dengeli dağılımına dayanan geleneksel sistemin ortadan kalktığı ve elitler arası uyumun bozulduğu bir dönem olarak da ön plana çıkmıştır. Ülkede ortaya çıkan elit uyumsuzluğunun en önemli sebebi, Veliaht Prens Muhammed bin Selman’ın Suud hanedanının güçlü üyelerini yönetimin üst kademelerinden uzaklaştırması olmuştur. 2021 yılı itibarıyla Katar ablukasının hiçbir sonuç elde edilemeden kaldırılması, Yemen savaşından beklenen politik kazançların elde edilememesi ve Lübnan’da Suudi Arabistan lehine politik bir düzen kurulamaması, iddialı dış politikanın ülkenin ulusal güvenliğine ve çıkarlarına beklenen katkıyı yapmadığını ortaya koymaktadır. Ülke dış politikasında ortaya çıkan bu başarısızlıkların en önemli sebeplerinden birisi son dönemde ortaya çıkan elit uyumsuzluğudur.

Abstract

In the post-2015 period, Saudi Arabia has turned to an assertive and interventionist foreign policy in the Levant, South Arabia and Gulf region. In this period, the traditional system based on the balanced distribution of power and prestige within the Saud dynasty weakened and the cohesion between the elites disappeared. Crown Prince Mohammed bin Salman's removal of the powerful members of the Saud dynasty from the upper levels of the administration was the most important reason for the elite fragmentation in the country. As of 2021, the lifting of the Qatari blockade without any positive results, the failure to achieve the expected political gains from the Yemen war and the failure to establish a political order in favor of Saudi Arabia in Lebanon reveal that the assertive foreign policy does not make the expected contribution to the national security and interests of the country. One of the most important reasons for these failures in the foreign policy of the country is the elite fragmentation that has emerged recently.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ACAR, N. (2022). Elitler Arası Uyumsuzluğun Suudi Dış Politikasına Etkisi. İnsan ve Toplum, Cilt: 12 - Sayı: 4, 183–210. https://ajindex.com/articles/873536

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Abir, M. (1987). The consolidation of the ruling class and the new elites in Saudi Arabia. Middle Eastern Studies, 23(2), 150-171.
  2. Acar, N. (2019). Arap Baharı sürecinde Ortadoğu’da güvenlik ve dış politika: Suudi Arabistan örneği. Birey ve Toplum, 8(16), 139-171.
  3. Acar, N. (2020). Suudi Arabistan’ın İsrail ikilemi. https://www.aa.com.tr/tr/analiz/suudi-arabistan-in-israil-ikilemi/1944258 adresinden 19.01.2022 tarihinde erişilmiştir. Al-Manar. (3 Kasım 2017).
  4. Velayati Meets Hariri, Says Iran ‘Keen’ on Lebanon’s Stability. https://english.almanar.com.lb/377859 adresinden 12.01.2022 tarihinde erişilmiştir. Al-Rasheed, M. (2010). A history of Saudi Arabia. Cambridge University Press.
  5. Al-Rasheed, M. (2018). Mystique of monarchy: The magic of royal succession in Saudi Arabia. M. Al-Rasheed (Eds.). Salman’s legacy: The dilemmas of a new era in Saudi Arabia içinde (ss. 45-73). Hurst & Company. Al-Rasheed, M. (2021). The Son King: Reform and repression in Saudi Arabia. Oxford University Press.
  6. Al-Rasheed, M. (2022). Saudi Arabia: Royal dissent could keep MBS from the throne. https://www.middleeasteye.net/opinion/saudi-arabia-royal-dissent-could-keep-mbs-throne adresinden 19.01.2022 tarihinde erişilmiştir. Anadolu Ajansı. (11 Mart 2020). Suud hanedanında prenslere tutuklama dalgası devam ediyor. https://www.aa.com.tr/tr/dunya/suud-hanedaninda-prenslere-tutuklama-dalgasi-devam-ediyor/1761751 adresinden 18.01.2022 tarihinde erişilmiştir. Arabnews.com. (2017). Saudi Arabia names new interior minister. https://www.arabnews.com/node/1118321/saudi-arabia adresinden 18.01.2022 tarihinde erişilmiştir. Arabnews.com. (2019). Face Of: Prince Abdullah bin Bandar bin Abdul Aziz, minister of the Saudi National Guard. https://www.arabnews.com/node/1430911/saudi-arabia adresinden 18.01.2022 tarihinde erişilmiştir Bligh, Alexander. (1985). The Saudi religious elite (Ulama) as participant in the political system of the kingdom. International Journal of Middle East Studies, 17(1), 37-50.
  7. Büyükkara, M. A. (2004). İhvan'dan Cüheyman'a: Suudi Arabistan ve Vehhabilik. Rağbet Yayınları.
  8. CNN. (2021). Biden declares 'America is back' as he announces major foreign policy shifts. https://edition.cnn.com/2021/02/04/politics/biden-state-department-visit/index.html adresinden 15.01.2022 tarihinde erişilmiştir. Cochran, J. A. (2019). The rise in power of Crown Prince Mohammed bin Salman. Digest of Middle East Studies, 28(2), 369-385.
  9. Davidson, C. M. (2013). After the Sheikhs: The coming collapse o