Dergiler / Türk Bilim ve Mühendislik Dergisi / 2022 / Cilt: 4 - Sayı: 2

Akkeçili Makilik Alanlarında Otlanabilen Yaygın Çalı Türlerinin Yem Değerlerindeki Mevsimsel Değişiminin Belirlenmesi

Determination of Seasonal Changes of Feed Value of Common Grazeable Species Akkeçili Macquis Shrublands

Sayfa
114–122
Yayın Tarihi
2022-12-28
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen sonuçlar mevsimler bazında ele alındığında, en yüksek HPO, TSBM ve NYD ilkbahar mevsiminde tespit edilmiş, mevsimlerin ilerlemesi ile beraber düşmüş, en düşük değerler ise kış mevsiminde tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırma Isparta Akkeçili köyü çevresinde bulunan makilik alanda otlanabilen yaygın 10 çalı türünün (Quercus coccifera, Quercus infectoria, Fraxinus ornus, Fraxinus excelsior, Colutea melanocalyx, Coronilla emerus, Cotoneaster nummularia, Crataegus monogyna, Paliurus spina-christi, Juniperus oxycedrus) yem değerlerinin tespit edilmesi amacıyla 2018-2020 yıllarında yürütülmüştür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmada türlerin kuru madde oranı (KMO), ham protein oranı (HPO), NDF, ADF toplam sindirilebilir besin maddesi (TSBM), nispi yem değeri (NYD) ve tanen oranı mevsimsel olarak belirlenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen sonuçlar mevsimler bazında ele alındığında, en yüksek HPO, TSBM ve NYD ilkbahar mevsiminde tespit edilmiş, mevsimlerin ilerlemesi ile beraber düşmüş, en düşük değerler ise kış mevsiminde tespit edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2018-2020 Verileri
⚙️Değişkenler:Çalı · Ham Protein Oranı · Mevsim

Özet

Bu araştırma Isparta Akkeçili köyü çevresinde bulunan makilik alanda otlanabilen yaygın 10 çalı türünün (Quercus coccifera, Quercus infectoria, Fraxinus ornus, Fraxinus excelsior, Colutea melanocalyx, Coronilla emerus, Cotoneaster nummularia, Crataegus monogyna, Paliurus spina-christi, Juniperus oxycedrus) yem değerlerinin tespit edilmesi amacıyla 2018-2020 yıllarında yürütülmüştür. Çalışmada türlerin kuru madde oranı (KMO), ham protein oranı (HPO), NDF, ADF toplam sindirilebilir besin maddesi (TSBM), nispi yem değeri (NYD) ve tanen oranı mevsimsel olarak belirlenmiştir. Varyans analizi sonuçlarına göre, mevsimler ve çalı türleri arasındaki farklılık incelenen bütün özelliklerde çok önemli bulunmuştur. Elde edilen sonuçlar mevsimler bazında ele alındığında, en yüksek HPO, TSBM ve NYD ilkbahar mevsiminde tespit edilmiş, mevsimlerin ilerlemesi ile beraber düşmüş, en düşük değerler ise kış mevsiminde tespit edilmiştir. En düşük KMO, ADF, NDF ve tanen oranı ilkbaharda tespit edilmiş ve mevsimler ilerledikçe yükselmiştir. Türler karşılaştırıldığında ise en düşük kuru madde oranı C. melanocalyx, NDF ve ADF oranı P. spina-christi ve C. melanocalyx, kondanse tanen oranı F. excelsior, F. ornus, C. melanocalyx ve C. emerus’ta tespit edilmiştir. En yüksek HPO C. emerus, TSBM P. spina-christi ve NYD C. melanocalyx türlerinden elde edilmiştir. Sonuç olarak maki içerisinde yer alan çalı, çalı formunu almış ağaç ve ağaççık türlerinin yarı kurak ve kurak bölgelerde kritik dönemde ruminantlar için kaliteli yem üretebilme potansiyeline sahip olduğu belirlenmiştir.

Abstract

This study was carried out in 2018-2020 to determine the forage values of 10 common shrub species (Quercus coccifera, Quercus infectoria, Fraxinus ornus, Fraxinus excelsior, Colutea melanocalyx, Coronilla emerus, Cotoneaster nummularia, Crataegus monogyna, Paliurus spina-christi, Juniperus oxycedrus) in the maquis area around Akkeçili village in Isparta. In the study, dry matter ratio, crude protein ratio (CP), NDF, ADF, total digestible nutrients (TSN), relative feed value (RFV) and tannin ratio were determined seasonally. According to the results of the analysis of variance, the difference between seasons and bush types was found to be statistically very significant in all the examined characteristics. Considering the results obtained on a seasonal basis, the highest CP, TDN and RFV were detected in the spring season, decreased with the progression of the seasons, and the lowest values were determined in the winter season. The lowest dry matter, ADF, NDF and tannin ratios were detected in the spring and increased as the seasons progressed. When the species were compared, the lowest dry matter ratio was found in C. melanocalyx, NDF and ADF ratio in P. Spina-christi and C. melanocalyx, condensed tannin ratio in F. excelsior, F. ornus, C. melanocalyx and C. emerus. The highest CP was obtained from C. emerus, TDN P. spina-christi and RFV C. melanocalyx species. As a result, it has been determined that the shrub, shrub-shaped tree and shrub species in the maquis have the potential to produce quality feed for ruminants in the critical period in semi-arid and arid regions.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BIÇAKÇI, E., TÜRK, M. (2022). Akkeçili Makilik Alanlarında Otlanabilen Yaygın Çalı Türlerinin Yem Değerlerindeki Mevsimsel Değişiminin Belirlenmesi. Türk Bilim ve Mühendislik Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 2, 114–122. https://ajindex.com/articles/871739

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Açıkgöz, E. (2001). Yem Bitkileri (3. Baskı). Uludağ Üniversitesi Bursa, Güçlendirme Vakfı Yayın VİPAŞ A.Ş. Akyıldız, A.R. (1966).
  2. Yeşil Yemlerin Saklanması, Yedek Yemler, Ticaret Yemleri, Yemler Bilgisi. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları, Ankara Üniversitesi Basımevi. Akyıldız, A.R. (1984). Yemler Bilgisi Laboratuvar Kılavuzu (İlave İkinci Baskı). Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları, Ankara Üniversitesi Basımevi. Alatürk, F., Alpars, T., Gökkuş, A., Coşkun, E., & Akbağ, H. (2014). Bazı türlerin besin maddesi içeriklerinin mevsimsel değişimi. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 2(1), 133-141.
  3. Altın, M., Gökkuş, A., & Koç, A. (2021). Çayır Mera Islahı (İkinci baskı). Ankara, Palme Yayınevi. AOAC, (1990). Official Methods of Analysis 15th edition. Washington, DC, USA. Association of Official Analytical Chemists. Aygün, C., Kara, İ., Hanoğlu Oral, H., Erdoğdu, İ., Atalay, A.K., & Sever, A.L. (2018). Bazı çalı bitkilerinin mevsimsel (ilkbahar, yaz, sonbahar) yaprak verimleri, besin madde içerikleri ve rumende parçalanma düzeyinin belirlenmesi. Bahri Dağdaş Hayvancılık Araştırma Dergisi, 7(1), 7-17.
  4. Aygün, C., Olgun, M., Potoğlu Erkara, İ., Koyuncu, O., Ardıç, M., & Sezer, O. (2020). Krascheninnikovia ceratoides (L.) Gueldenst, Atriplex canescens (Pursh.) Nutt, Quercus infectoria G. Olivier ve Quercus robur L.’un Yem Olarak Kullanılabilirliği. Biyolojik Çeşitlilik ve Koruma, 13(3), 209-216.
  5. Ayhan, V., Tolunay, A., & Adiyaman, E. (2009). The effects of different vegetation periods on chemical composition of kermes oak (Quercus coccifera L.). Asian Journal of Animal and Veterinary Advances, 4(2), 99-103. https://doi.org/10.3923/ajava.2009.99.103
  6. Bakoğlu, A., Koç, A., & Gökkuş, A. (1999). Dominant mer’a bitkilerinin biomas ve kimyasal kompozisyonlarının büyüme dönemindeki değişimi, II. kimyasal kompozisyondaki değişimler. Türk Tarım ve Orman Dergisi, 23(2), 495-508.
  7. Baytekin, H., Yurtman, İ.Y., & Savaş, T. (2005). Süt Keçiciliğinde Kaba Yem Üretim Organizasyonu. Süt Keçiciliği Ulusal Kongresi, 26-27 Mayıs 2005, İzmir. 26-27.
  8. Bouazza, L., Bodas, R., Boufennara, S., Bousseboua, H., & Lopez, S. (2012). Nutritive evaluation of foliage from fodder trees and shrubs characteristic of Algerian arid and semi–arid areas. Journal Animal Feeding Science, 21(3), 521–536. https://doi.org/10.22358/jafs/66126/2012
  9. Brooker, J.D., O'donovan, L.A., Skene, I., Clarke, K., Blackall, L., & Muslera, P. (1994). Streptococcus caprinus sp.