Dergiler / Ankara Anadolu ve Rumeli Araştırmaları Dergisi / 2022 / Cilt: 3 - Sayı: 6

Marakeş'in jeokritik bir okuması için: Mohamed Nedali, Elias Canetti et Daniel Sibony

For a geocritical reading of Marrakech: Mohamed Nedali, Elias Canetti et Daniel Sibony

Sayfa
239–262
Yayın Tarihi
2022-12-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İbranice, Fas lehçesi, Amazigh ve hatta Fransızca şehrin manzarasına katılan dillerdir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Nedali, Canetti ve Sibony'de Marakeş'in jeokritik analizinden, Canetti'nin seyahatnamesinden bu yana şehrin renk spektrumunun pek değişmediği sonucu çıkmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Üç yazarın farklı bakış açıları, Marakeş'in kentsel mekânına ilişkin katmanlardan birini kavramamızı sağlıyor.
💡
Sonuç & Katkı:İbranice, Fas lehçesi, Amazigh ve hatta Fransızca şehrin manzarasına katılan dillerdir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:jeoeleştiri · Marakeş · Nedali

Özet

Nedali, Canetti ve Sibony'de Marakeş'in jeokritik analizinden, Canetti'nin seyahatnamesinden bu yana şehrin renk spektrumunun pek değişmediği sonucu çıkmaktadır. Bu şekilde, Marakeş edebiyatta kırmızı bir şehir olarak kalmıştır. Analiz edilen görüşler, kırmızı surların Sibony tarafından tarif edilen turistlerin şehri kırmızı ya da aşı boyası olarak tanımlamasına neden olduğuna tanıklık etmektedir. Külliyat, şehri inşa eden zamansal katmanları gözler önüne seriyor. Üç yazarın farklı bakış açıları, Marakeş'in kentsel mekânına ilişkin katmanlardan birini kavramamızı sağlıyor. Canetti'nin seyahatnamesinde getto olarak tanımladığı ve Protektora döneminde Yahudi cemaatinin ikamet ettiği bir Yahudi mahallesinin varlığı. Sibony otobiyografik anlatımında gerçek bir dışlanma durumundan söz etmektedir. Şehrin heterolingual gerçekliği, şehrin edebi temsilinde açıkça görülmektedir. İbranice, Fas lehçesi, Amazigh ve hatta Fransızca şehrin manzarasına katılan dillerdir.

Abstract

From our geocritical analyses of Marrakech in Nedali, Canetti and Sibony, it follows that the chromatic spectrum of the city has not changed much since Canetti's travelogue. In this way, Marrakech has remained a red city in literature. The views analysed testify to the fact that the red ramparts have caused the tourists described by Sibony to describe the city as red or ochre. The corpus unfolds the temporal strata that built the city. The different points of view of the three authors allow us to grasp one of the strata relating to the urban space of Marrakech. The presence of a Jewish quarter that Canetti's travelogue describes as a ghetto where the Jewish community resided at the time of the Protectorate. Sibony speaks in his autobiographical account of a real situation of exclusion. The heterolingual reality of the city is evident in the literary representation of the city. Hebrew, Moroccan dialect, Amazigh and even French are languages that participate in the city's landscape.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ABOUELKACEM, H. (2022). Marakeş'in jeokritik bir okuması için: Mohamed Nedali, Elias Canetti et Daniel Sibony. Ankara Anadolu ve Rumeli Araştırmaları Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 6, 239–262. https://ajindex.com/articles/867127

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. Bachelard, G. (1957). Poétique de l’espace, Paris: P.U.F., coll. Quadrige, 1989.
  2. Barthes, Roland. (1970)
  3. Empire des signes, Paris: Flammarion, coll.Champs Canetti, E. (1980). Les voix de Marrakech: journal d'un voyage. Albin Michel. Carpentier, A. (2004) « Huit remarques sur l’écrivain en déambulateur urbain ». Dans Les écrivains déambulateurs: Poètes et déambulateurs de l’espace urbain. Article d’un cahier Figura. En ligne sur le site de l’Observatoire de l’imaginaire contemporain. Consulté le 2 Janvier 2021
  4. Certeau, M. D. (1994). L’invention du quotidien (Arts de faire 1), Paris, Union générale d’édition, coll. « 10-18 ». Doyon-Gosselin, B. (2015) «Pour Une géocritique De Moncton». Cadernos De Literatura Comparada, n. 33, Dezembro de 2015, https://ilc-cadernos.com/index.php/cadernos/article/view/294. Consulté le 01.09.2021
  5. Moura, J-M. (1998). L’Europe littéraire et l’ailleurs, Paris: P.U.F. Nedali, M. (2010) "La Maison de Cicine." L’Aube. Roudaut, J. (1990). Les Villes imaginaires dans la littérature française, Paris: Hatier, coll. Brèves. Sansot, P. (1973). Poétique de la ville, Paris: Klincksieck, Sibony, D. (2009). Marrakech, le départ. Odile Jacob. Solnit, R. (2002). L’art de marcher. (trad. de l’américain par Oristelle Bonis), Paris: Actes Sud. Westphal, B. (2000) "Pour une approche géocritique des textes", in La Géocritique mode d’emploi, PULIM: Limoges, coll. « Espaces Humains », n°0, pp.9-40., URL: https://sflgc.org/bibliotheque/westphal-bertrand-pour-une-approche-geocritique-des-textes/, page consultée le 02 Octobre 2022.
  6. Westphal, B. (2007) La Géocritique: réel, fiction, espace. Paris: Minuit. Zekri, k. (2013) “Bertrand Westphal, La Géocritique. Réel, fiction, espace”, Itinéraires, 2012-3 | 2013, 169-173
  7. Zytnicki, C. (2011). « Babouches et nus pieds: Perceptions antagonistes des frontières juridico-politiques entre juifs et musulmans dans le Maroc précolonial », dans Michel Bertrand et Natividad Planas (dir.), Les Sociétés de frontière: De la Méditerranée à l'Atlantique, XVIe-XVIIIe siècle, Madrid, Casa de Velázquez.