Dergiler / Van Veterinary Journal / 2022 / Cilt: 33 - Sayı: 3

Hakkâri İlindeki Küçükbaş Hayvancılık İşletmelerinin Mevcut Durumu ve Genel Sorunları

Current Situation and General Problems of Small Ruminant Enterprises in Hakkâri Province

Sayfa
97–105
Yayın Tarihi
2022-11-29
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Hakkâri ili küçükbaş hayvan işletmelerinin %59.4’ünün Akkaraman koyunu ve Kıl keçisi yetiştiriciliğini birlikte yaptığı tespit edilmiştir (p˂0.01).

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, Hakkâri ilindeki küçükbaş hayvancılık işletmelerinin (96 işletme) mevcut durumunun ortaya konulması amacıyla yapılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:İşletmeler için hazırlanan anket verileri 129 sorudan oluşturulmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Hakkâri ili küçükbaş hayvan işletmelerinin %59.4’ünün Akkaraman koyunu ve Kıl keçisi yetiştiriciliğini birlikte yaptığı tespit edilmiştir (p˂0.01).
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Aile işletmesi · Anket yöntemi · Hakkari

Özet

Bu çalışma, Hakkâri ilindeki küçükbaş hayvancılık işletmelerinin (96 işletme) mevcut durumunun ortaya konulması amacıyla yapılmıştır. İşletmeler için hazırlanan anket verileri 129 sorudan oluşturulmuştur. Anket verileri SPSS istatistik yazılım programı ile değerlendirilmiştir. Hakkâri ili küçükbaş hayvan işletmelerinin %59.4’ünün Akkaraman koyunu ve Kıl keçisi yetiştiriciliğini birlikte yaptığı tespit edilmiştir (p˂0.01). İşletmelerin %59.4’ünün yem ihtiyacının temininde satın alma yoluna gitmek zorunda kaldığı (p˂0.05) ve yem bitkisi olarak en fazla yonca ekimini (%37.5) tercih ettikleri bulunmuştur. Küçükbaş hayvan yetiştiricilerinin %40.6’sı hayvancılık desteği almadığını ifade etmiştir. Yetiştiricilerin %87.5’i desteklerin yetersiz olduğunu bildirmiştir (p˂0.01). Yetiştiricilerin sadece %28.1'i mera ot kalitesini iyi olarak ifade etmiştir (p˂0.05). Yetiştiricilerin %52.1’i yayla olanağı olduğunu bildirirken yaylaya en çok (%30.2) mayıs ayında çıktıkları (p˂0.05) ve 6 ay (%40.6) kaldıkları saptanmıştır (p˂0.01). Koç/teke katımının aşım döneminde yapılma oranı %55.8 bulunurken geri kalanında (%44.2) bütün yıl boyunca sürüde tutulmaktadır. Doğumların başlangıcı en fazla şubat (%52.1) ayında olmakta ve çoğunlukla (%41.7) nisan ayında tümüyle bitmektedir. Damızlık seçiminde en önemli kriterler olarak, sağlık/yaş (%35.4) ve cüsse (%33.3) bulunmuştur. Küçükbaş hayvan yetiştiricilerinin en önemli sorunlarının yem maliyetinin yüksek olması, mera kalitesinin yetersiz olması, yayla faaliyetlerindeki sorunlar ve ileri yaşlardaki erkeklerin damızlıkta kullanılması olduğu tespit edilmiştir.

Abstract

This study was carried out in order to reveal the current situation of small ruminant breeding enterprises (96 enterprises) in Hakkâri province. The survey data prepared for enterprises was formed from 129 questions. The survey data were evaluated with the SPSS statistical software program. It has been determined that Akkaraman sheep and hair goat are bred together in 59.4% of the sheep and goat farms in Hakkâri (p˂0.01). It was found that 59.4% of the enterprises had to buy to supply their feed needs (p˂0.05) and they mostly preferred alfalfa cultivation (37.5%) as a forage crop. 40.6% of small ruminant breeders stated that they did not receive livestock support. 87.5% of the breeders reported that the supports were insufficient (p˂0.01). Only 28.1% of the breeders expressed the pasture grass quality as good (p˂0.05). While 52.1% of the breeders reported that they had plateau opportunities, it was determined that they mostly (30.2%) went to the plateau in May (p˂0.05) and stayed for 6 months (40.6%) (p˂0.01). While the participation rate in the ram/goat mating period was 55.8%, in the rest (44.2%) rams and goats were kept in the herd throughout the year. Lambing took place in February (52.1%) the most, and mostly (41.7%) completely ended in April. Health/age (35.4%) and body size (33.3%) were found to be the most important criteria for breeder selection. It has been determined that the most important problems of small ruminant breeders are high cost of feed, insufficient pasture quality, problems in plateau activities and use of older men in breeding.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DEMİR, Y., TUNCER, S. S. (2022). Hakkâri İlindeki Küçükbaş Hayvancılık İşletmelerinin Mevcut Durumu ve Genel Sorunları. Van Veterinary Journal, Cilt: 33 - Sayı: 3, 97–105. https://ajindex.com/articles/865674

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Amak A (2018). Güneydoğu Anadolu Bölgesi Şanlıurfa Yöresindeki Küçükbaş Hayvan Barınaklarının Yapısal Yönden Araştırılması ve Geliştirilmesi. Yüksek lisans tezi, Harran Üniversitesi,
  2. Fen Bilimleri Enstitüsü, Şanlıurfa, Türkiye. Aşkın Y, Karaca O, Cemal İ, Çivi A (1996). Doğu Anadolu göreneksel koyun yetiştirme sistemlerinin çağdaş ıslah programları bakımından potansiyelleri. Hayvancılık 96 Kongresi, İzmir,
  3. Türkiye. Ayağ BS (2014). Çanakkale İli Geleneksel Süt Koyunculuğu İşletmelerinin Yapısal Özellikleri Doktora tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi,
  4. Fen Bilimleri Enstitüsü, Çanakkale, Türkiye. Aydın K (2017). Muğla İlinde Ruminant Hayvancılığın Mevcut Durumu, Bazı Verim ve Yapısal Özellikleri. Yüksek lisans tezi, Mustafa Kemal Üniversitesi,
  5. Fen Bilimleri Enstitüsü, Hatay, Türkiye. Aydın MK, Keskin M (2018). Muğla ilinde küçükbaş hayvan yetiştiriciliğinin yapısal özellikleri. Mediterr Agric Sci, 31 (3), 317-323.
  6. Aydıner R (2018). Küçük Menderes Havzası Koyunculuk İşletmelerinin Yapısal Özellikleri. Yüksek lisan tezi, Adnan Menderes Üniversitesi,
  7. Fen Bilimleri Enstitüsü, Aydın, Türkiye. Bebek DT, Keskin M (2018). Mersin ilinde koyun yetiştiriciliğinin mevcut durumu bazı verim ve yapısal özellikleri. MKU Tar Bil Derg, 23 (2), 315-323.
  8. Ceyhan A, Şekeroğlu A, Duman M (2019). Niğde ilinde yetiştirilen Akkaraman ırkı koyunların bazı döl verim özellikleri ve kuzuların büyüme performansı. TURJAF, 7 (10), 1509-1514.
  9. Ceyhan A, Şekeroğlu A, Ünalan A ve ark. (2015). Niğde ili koyunculuk işletmelerinin yapısal özellikleri ve sorunları üzerine bir araştırma. KSÜ Doğa Bil Derg, 18 (2), 60-68.
  10. Çelik Ş (2015). Çok boyutlu ölçekleme analizi ile hayvancılık açısından Türkiye’de illerin sınıflandırılması. Erciyes Üni Fen Bil Enst Derg, 31 (4),159-164.
  11. Çıkılı G (2019). Sivas İli Merkez İlçede Hayvansal Üretim Yapan İşletmelerin Mevcut Durumu ve Kredi Kullanımının Belirlenmesi. Yüksek lisans tezi, Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi,
  12. Fen Bilimleri Enstitüsü, Tokat, Türkiye. Dellal G, Eliçin A, Tekel N, Dellal İ (2002). GAP Bölgesinde Küçükbaş Hayvan Yetiştiriciliğinin Yapısal Özellikleri. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Tarımsal Ekonomi Araştırma Enstitüsü, Yay. No:82, Ankara,
  13. Türkiye. Demir AP, Işık AS, Aydın E, Yazıcı K, Ayvazoğlu C (2015). Ardahan ilinde koyun yetiştiriciliğinin sosyo-ekonomik önemi. Van Vet J, 26 (3), 141-146.
  14. Deniz A (2018). Hakkâri İli Merkez İlçede Koyunculuk Yapan İşletmelerin Ekonomik Analizi. Yüksek lisans tezi, Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Fen Biliml