Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Makalelerin yaklaşık %16’sı en az bir uygulayıcının katkısı ile yayımlanmıştır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Araştırma-uygulama boşluğu; uygulayıcıların araştırma süreçlerine katılımlarının düşük oranda olmasına ve araştırmacılar ile uygulayıcılar arasındaki iş birliği eksikliğine vurgu yapar. Bu çalışmanın amacı; Türkiye’de yayımlanan iki önemli Kütüphanecilik ve Bilgibilim (KB) dergisi üzerinden uygulayıcıların araştırmalara katkısını, araştırmacı- uygulayıcı iş birliğini ve bunlara bağlı olarak ortaya çıkabilecek araştırma-uygulama boşluğunun var olup olmadığını saptamaktır. Yöntem: Araştırma verileri erişime açık olan bu çalışmanın temel analiz birimini, Türk Kütüphaneciliği ve Bilgi Dünyası dergilerinde yayımlanan hakemli makalelerin yazarları oluşturmaktadır. Yazar profilleri, makalelerdeki yazar bilgilerine göre oluşturulmuş ve yazarlar bu profillere bağlı olarak kategorilere ayrılmıştır. Araştırmacı, uygulayıcı, öğrenci ve diğer olarak belirlenen bu kategoriler, uygulayıcıların makale yazarlığı ve araştırmacılar ile kurdukları iş birlikleri bağlamında analiz edilmiştir. Bulgular: Makalelerin yaklaşık %16’sı en az bir uygulayıcının katkısı ile yayımlanmıştır. Toplam yazar sayısının (845) yaklaşık %10’u uygulayıcılardan oluşmaktadır. Her iki derginin ana yazar grubunu akademik bölümlerdeki araştırmacılar oluşturmaktadır. Akademik kütüphanecilerin yayımladıkları makale oranı (%10,53), diğer tüm uygulayıcıların makale oranının üzerindedir. Akademik kütüphaneler haricindeki kütüphanelerde çalışan uygulayıcıların alanyazına katkıları sınırlı düzeydedir (%2,98). Bütün araştırmacıların ve uygulayıcıların iş birliği kurdukları makalelerin oranı %9,74, KB araştırmacıları ile uygulayıcıların iş birliği yaptığı makalelerin oranı ise %8,34 olmuştur. KB araştırmacılarının, kendi üniversitelerinde çalışan akademik kütüphaneciler ile altı yayında (%1,19) iş birliği yaptığı bulunmuştur. Ayrıca, uygulayıcıların birbirleriyle üç (%0,6), KB alanı dışındaki araştırmacılar ile 10 yayında (%1,98) iş birliği yaptıkları bulunmuştur. Sonuç: Çalışmada ortaya konan bulgulara bağlı olarak; Türkiye’de araştırma ile uygulama arasında, makale yazarlığı ve iş birliği açısından bir boşluğun var olduğu kanısı oluşmuştur. Kanıta dayalı olarak konuyu ele alan bu çalışmanın; uygulayıcıların araştırma süreçlerine katılımı ve araştırma iş birlikleri geliştirilmesi konusunda farkındalığı arttırması beklenmektedir. Ayrıca, bu çalışma bulgularının farklı yöntemi ve kapsamı olan çalışmalarla genişletilmesi önerilmektedir. Özgünlük: Türkiye’de, yayınlardaki uygulayıcı katkısı ve araştırmacı-uygulayıcı iş birliğini kanıta bağlı olarak doğrudan ele alan güncel çalışma eksikliği bulunmaktadır. Bu araştırma, ülkemizdeki ilgili eksikliği gidermeye ve araştırma-uygulama arasındaki boşluğun varlığını saptamaya yöneliktir.
Abstract
Purpose: The research-practice gap emphasizes the low participation rate of practitioners in research processes and the lack of collaboration between researchers and practitioners. This paper aims to determine the practitioner contribution to research, researcher-practitioner collaboration and, depending on these, whether there is a research-practice gap through two important Library and Information Science (LIS) journals in Turkey. Method: The data of the study were collected from peer-reviewed articles published in Turkish Librarianship and Information World journals. According to the article's author information, author profiles were created and categorized based on their profiles. These categories, which were determined as researchers, practitioners, students, and others, were analyzed and evaluated in the context of article authorship of practitioners and collaboration between researchers and practitioners. The research data of this study is open to access. Findings: Approximately 16% of the articles were published with the contribution of at least one practitioner. Approximately 10% of the total number of authors (845) were practitioners. The principal author groups of both journals are researchers in academic departments. Academic librarians were practitioners who published the most significant number of articles (10.53%). The contributions of practitioners working in libraries other than academic libraries to the literature were limited (2.98%). While the percentage of articles in which all researchers and practitioners collaborated was 9.74%, the percentage of articles in which LIS researchers and practitioners collaborated was 8.34%. The result of this study shows that KB researchers collaborated with academic librarians working at their universities in six publications (1.19%). In addition, it was found that practitioners collaborated in three (0.6%) publications and with researchers from different scientific fields in 10 publications (1.98%). Implications: The findings of this study show that there is a gap between research and practice in Turkey in terms of article authorship and collaboration. It is expected that this study, which deals with the subject based on evidence, to raise awareness about the participation of practitioners in research processes and the development of research collaborations. In addition, it is expected that the findings of this study will be extended by studies with different methods and scopes. Originality: In Turkey, there is a deficiency of current studies that directly address practitioner contribution and researcher-practitioner collaboration in publications based on evidence. This research aims to determine the existence of the gap between research and practice and fill the literature gap in our country.