Dergiler / Sosyal Mucit Academic Review / 2022 / Cilt: 3 - Sayı: 2

Nörobilimin Stratejik Yönetim Alanındaki İzdüşümü: Nörostrateji

The Proposition of Neuroscience in The Field of Strategic Management: Neurostrategy

Sayfa
333–352
Yayın Tarihi
2022-12-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada nörostratejinin ayırıcı özelliklerinin net bir şekilde ortaya konulması ve tanımının genişletilmesi gerektiğine yönelik yeni bir tartışma önerisinde bulunulmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı, nörostrateji kavramını stratejik yönetim alanına katkıları temelleri, gelişim seyri, tanımı ve sınırlılıkları üzerinden tartışmaya açmaktır. 2011 yılında Powell’ın öncü teorik çalışmasıyla alanyazında yer bulmuş olan nörostrateji, beyin haritalama ve görüntüleme araç ve yöntemleri aracılığı ile yönetsel aktörün karar verme anında aktive olan beyin bölgelerini inceleyen ve beyni değerlendiren bir alandır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Stratejik yönetim alanının bugün geldiği noktada bilişsel özellikler, algı, stratejik seçim, karar verme, davranış gibi konuların önem kazandığı görülmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada nörostratejinin ayırıcı özelliklerinin net bir şekilde ortaya konulması ve tanımının genişletilmesi gerektiğine yönelik yeni bir tartışma önerisinde bulunulmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2011 Verileri
⚙️Değişkenler:nörostrateji · nörobilim · bilişsel nörobilim

Özet

Bu çalışmanın amacı, nörostrateji kavramını stratejik yönetim alanına katkıları temelleri, gelişim seyri, tanımı ve sınırlılıkları üzerinden tartışmaya açmaktır. 2011 yılında Powell’ın öncü teorik çalışmasıyla alanyazında yer bulmuş olan nörostrateji, beyin haritalama ve görüntüleme araç ve yöntemleri aracılığı ile yönetsel aktörün karar verme anında aktive olan beyin bölgelerini inceleyen ve beyni değerlendiren bir alandır. Stratejik yönetim alanının bugün geldiği noktada bilişsel özellikler, algı, stratejik seçim, karar verme, davranış gibi konuların önem kazandığı görülmektedir. Nörostrateji, stratejik yönetim alanının odağını değiştirmeden stratejik yönetimin aktörlerin davranışlarını ve stratejik karar alma süreçlerini diğer bir ifade ile örtülü tutumlarını, otomatik bedensel tepkilerini, bilinçsiz bir şekilde işleyen beyin süreçlerini, aktörlerin nasıl düşündüklerini, hissettiklerini ve hareket ettiklerini kapsayan belirli araştırma sorularını yanıtlamak ve ek yanıtlar oluşturmak noktasında ilgili alanyazına katkı sunmaktadır. Bunu yaparken nörobilimsel araçların desteğini almaktadır. Bireylerin davranışlarının sosyal bağlamdan etkilendiğini ancak bu etkilerin altında yatan mekanizmaların hala tam olarak anlaşılamadığı gerçeği göz önünde bulundurulursa bu noktada kat edilmesi gereken yol olduğu açıkça görülebilmektedir. O halde stratejik yönetimde disiplinlerarası uygulama olarak kabul edilen nörobilimden ve nöröbilim araçlarından yararlanmak gerekmektedir. Böylece ilgili alan aktörlerin mikro temellerini ve karmaşık sosyal olguları analiz etme imkanı yakalayabilecektir. Bu çalışmada nörostratejinin ayırıcı özelliklerinin net bir şekilde ortaya konulması ve tanımının genişletilmesi gerektiğine yönelik yeni bir tartışma önerisinde bulunulmaktadır.

Abstract

The aim of this study is to discuss the concept of neurostrategy on the basis of its contributions to the field of strategic management, its development course, definition and limitations. Neurostrategy, which took its place in the literature with Powell's pioneering theoretical work in 2011, is a field that examines the brain regions that are activated at the moment of decision of the managerial actor and evaluates the brain through brain mapping and imaging tools and methods. At the point where the strategic management field has reached today, it is seen that subjects such as cognitive characteristics, perception, strategic choice, decision making and behavior gain importance. Neurostrategy, without changing the focus of the strategic management field, is to answer specific research questions and provide additional answers, covering the behaviors and strategic decision-making processes of strategic management, in other words implicit attitudes, automatic bodily responses, unconsciously functioning brain processes, how actors think, feel and act. It contributes to the related literature at the point of creating in doing so, it receives the support of neuroscientific tools. Considering the fact that individuals' behaviors are affected by the social context, but the mechanisms underlying these effects are still not fully understood, it can be clearly seen that there is a way to go at this point. Therefore, it is necessary to benefit from neuroscience and neuroscience tools, which are accepted as interdisciplinary applications in strategic management. Thus, the relevant field will have the opportunity to analyze the micro-foundations of actors and complex social phenomena. In this study, a new discussion proposal is made regarding the need to clearly reveal the distinctive features of neurostrategy and to expand its definition.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ALMAZ, F. (2022). Nörobilimin Stratejik Yönetim Alanındaki İzdüşümü: Nörostrateji. Sosyal Mucit Academic Review, Cilt: 3 - Sayı: 2, 333–352. https://ajindex.com/articles/863727

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Alexiou, K., Zamenopoulos, T., Johnson, J. ve Gilbert, S. (2009). Exploring the neurological basis of design cognition using brain imaging: some preliminary results. Design Studies, 30(6), 623-647.
  2. Almaz, F. (2017). Uygulamada Strateji Yaklaşımı ile Tepe Yönetim Takımını Oluşturan Aktörlerin Kendi İçlerinde ve Örgüt Yapısı ile Etkileşimlerinin İncelenmesi: Hastaneler Üzerinde Nitel bir Araştırma, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Akdeniz Üniversitesi,
  3. Sosyal Bilimler Üniversitesi,
  4. Antalya. Almaz, F. (2021).
  5. Üst Kademe Teorisi, Tepe Yönetim Takımlarını Anlamak. Ankara:
  6. İKSAD Yayınevi.
  7. Andrews, K.R., Learned, E.P., Christensen, C.R ve Guth, W. (1965). Business Policy: Text and Cases, R.D. Irwin: Homewood. Ansoff, H.I. 1965. Corporate Strategy. New York: McGraw-Hill. Ansoff, H.I. ve McDonnell, E. (1990). Implanting Strategic Management. Hemel Hemstead: Prentice Hall International. Ascher D., Silva, W., Polowczyk, J., Damião da Silva, E. (2018). Neurostrategy: An advance through the paradigm epistemological in strategic management? Strategic Managemant Journal, 17 1–19.
  8. Barca, M. (2005). Stratejik yönetim düşüncesinin evrimi: Bilimsel bir disiplinin oluşum hikâyesi. Yönetim Araştırmaları Dergisi, 5(1):7-38.
  9. Barca, M. (2009). Stratejik yönetim düşüncesinin gelişimi. Ankara Sanayi Odası. Ankara.
  10. Barney, J.B. (1991). Firm resources and sustainable competitive advantage. Journal of Management. 17 (1):99-120.
  11. Bear, M.F., Connors, B.W., ve Paradiso, M.A. (2007). Neuroscience. Lippincott Williams & Wilkins. Becker, W.J., ve Cropanzano, R. (2010). Organizational Neuroscience: The Promise and Prospects of an Emerging Discipline. Journal of Organizational Behavior, 31(7):1055-1059.
  12. Becker, W. ve Menges, J.I. (2013). Biological implicit measures in HRM and OB: A question of how not if. Human Resource Management Review, 23(3):219–228.
  13. Butler, M., ve Senior, C. (2007). Toward an Organizational Cognitive Neuroscience. Annals of the New York Academy of Sciences, 1118(1):1-17.
  14. Camerer, C., Loewenstein, G., ve Prelec, D. (2005). Neuroeconomics: How neuroscience can inform economics. Journal of Economic Literature, 43(1):9-64.
  15. Cirelli, C., Pompeiano, M., ve Tononi, G. (1996). Neuronal gene expression in the waking state: a role for the locus coeruleus. Science, 274(5290):1211-1215.
  16. Damasio, A. (2000). The Feeling of What Happens: Body, Emotion and the Making of Consciousness. London: Vintage. Dolan, R.J. (2002). Emotion, cognition, and behavior. Science, 298(5596):1191-1194. Erkut,