Dergiler / Mukaddime / 2022 / Cilt: 13 - Sayı: 2

Gordon Childe Arkeolojisinde Dinin Problematik Rolü

Sayfa
467–489
Yayın Tarihi
2022-11-28
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Childe’ın eserlerinin niteliği ve etkisi göz önünde bulundurulduğunda onun din algısının dünya tarihi yazımı gibi birçok alanı etkilediği rahatlıkla ifade edilebilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, arkeoloji tarihinin en önemli teorisyenlerinden biri olan Gordon Childe’ın düşüncesinde dinin yerini tespit etmeyi amaçlamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Childe’ın tercih edilmesinin sebebi, onun hem büyük ölçüde arkeolojinin dine yaklaşımını yansıtması hem de düşüncesini güçlendirmek için Marksist terminolojiyi kullanmasıdır.
💡
Sonuç & Katkı:Childe’ın eserlerinin niteliği ve etkisi göz önünde bulundurulduğunda onun din algısının dünya tarihi yazımı gibi birçok alanı etkilediği rahatlıkla ifade edilebilir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:arkeoloji · din arkeolojisi · Gordon Childe

Özet

Bu çalışma, arkeoloji tarihinin en önemli teorisyenlerinden biri olan Gordon Childe’ın düşüncesinde dinin yerini tespit etmeyi amaçlamaktadır. Childe’ın tercih edilmesinin sebebi, onun hem büyük ölçüde arkeolojinin dine yaklaşımını yansıtması hem de düşüncesini güçlendirmek için Marksist terminolojiyi kullanmasıdır. Maddi kültür üzerinden geçmişi açığa çıkarmayı hedefleyen arkeolojinin dine karşı kayıtsız tavrının zaman zaman olumsuz bir imgeye dönüştüğünü söylemek mümkündür. Tarihöncesi olarak adlandırılan dönemde dinden söz edilemeyeceğini, batıl inançların bahse konu olabileceğini öne süren bu anlayış, Sümerler’den itibaren ise inancın evrim geçirerek kurumsal bir yapıya büründüğünü ve böylece dünya dinlerinin ortaya çıktığını iddia etmektedir. Childe’a göre Sümer öncesi inançlar silik bir görünüm arz ederken, yazı ile beraber tanrı baş kapitaliste ve tapınak ise bankaya dönüşmüştür. Din kavramı yerine batıl inanç kavramını tercih eden Childe’a göre din, egemen güçlerin boş umutlarla insanları oyalayan bir aygıtıdır. Childe’ın eserlerinin niteliği ve etkisi göz önünde bulundurulduğunda onun din algısının dünya tarihi yazımı gibi birçok alanı etkilediği rahatlıkla ifade edilebilir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TOPRAK, B. (2022). Gordon Childe Arkeolojisinde Dinin Problematik Rolü. Mukaddime, Cilt: 13 - Sayı: 2, 467–489. https://ajindex.com/articles/862055

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (30)

  1. Bottero, J. (2020). Mezopotamya: Yazı, Akıl ve Tanrılar. (M. E. Özcan ve A. Er, Çev.). Ankara:
  2. Dost Kitabevi.
  3. Brami, M. N. (2019). The Invention of Prehistory and the Rediscovery of Europe: Exploring the Intellectual Roots of Gordon Childe’s ‘Neolithic Revolution’ (1936). Journal of World Prehistory, 32(4), 311-351. doi:10.1007/s10963-019-09135-y Brothwell, D. (2009).
  4. Childe, His Student, and Archaeological Science: An Epilogue. European Journal of Archaeology, 12(1-3), 193-202. doi:10.1177/1461957109339688 Childe, G. (1947). History. London: Cobbet Press.
  5. Childe, G. (1950). Magic Craftsmanship and Science. Liverpool: Liverpool University Press.
  6. Childe, G. (1958). The Dawn of European Civilization. New York: Knopf. Childe, G. (1994). Toplumsal Evrim. (C. Balcı, Çev.). İstanbul:
  7. Alan Yayıncılık. Childe, G. (2009). Tarihte Neler Oldu? (A. Şenel ve M. Tunçay, Çev.). İstanbul:
  8. Kırmızı Yayınları.
  9. Childe, G. (2010a). Kendini Yaratan İnsan. (F. Ofluoğlu, Çev.). İstanbul:
  10. Varlık Yayınları.
  11. Childe, G. (2010b). Doğu’nun Prehistoryası. (Ş. A. Kansu, Çev.). Ankara:
  12. Türk Tarih Kurumu. Childe, G. (2019a). Aryanlar: Hint Avrupa Kökenlerine Dair Bir İnceleme. (C. C. Aydın, Çev.). İstanbul:
  13. Alfa Yayınları.
  14. Childe, G. (2019b). Geçmişi Bir Araya Getirmek: Arkeolojik Verilerin Yorumlanması. (C. C. Aydın, Çev.). İstanbul:
  15. Alfa Yayınları.
  16. Dawson, C. (2003). İlerleme ve Din. (Y. Kaplan ve A. Doğan, Çev.). İstanbul:
  17. Açılım Kitap. Demirci, K. (2013). Eski Mezopotamya Dinlerine Giriş. İstanbul: Ayışığı Kitapları. Díaz-Andreu, M. (2017). Childe and the International Congresses of Archaeology. European Journal of Archaeology, 12(1-3), 91-122.
  18. Droogan, J. (2012).
  19. Religion, Material Culture and Archaeology. London: Bloomsbury. Durkheim, E. (2011). Dini Hayatın İlkel Biçimleri. (F. Aydın, Çev.). Ankara:
  20. Eski Yeni Yayınları.
  21. Durmuş, İ. (2019).
  22. Sümerlilerde İnanç. L. G. Gökçek, E. Yıldırım ve O. Pekşen (Ed.), Mezopotamya’nın Eski Çağlarında İnanç Olgusu ve Yönetim Anlayışı içinde (ss. 19-40). İstanbul:
  23. Değişim Yayınları.
  24. Eliade, M. (2017). Arayış: Tarih ve Dinde Anlam. (C. Soydemir, Çev.). Ankara:
  25. Doğu Batı Yayınları.
  26. Eliade, M. (2018). Avustralya Dinleri. (C. Soydemir, Çev.). Ankara:
  27. Doğu Batı Yayınları.
  28. Eliade, M. (2020). Babil Simyası ve Kozmolojisi. (M. E. Özcan, Çev.). Ankara:
  29. Doğu Batı Yayınları.
  30. Frazer, J. G. (1983). The Golden Bough: A Study in Magic and Religion. London: Macmillan. Gardner, A. (1954). Superstition. (J. Hastings, Ed.) Encyclopedia of Religion and Ethics. New York: