Dergiler / Milel ve Nihal / 2016 / Cilt: 13 - Sayı: 1

İlk Dönem İslam Tarihi Kaynaklarına Göre Cahiliye Araplarında Ahiret İnancı

Sayfa
71–109
Yayın Tarihi
2016-08-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ancak Kur’an’ın bu yanlış anlayışı düzeltmek için mühmel ifadelerle çokça vurgu-laması, ifadelerin mühmeliyetini gölgede bırakmış tümel ifadelermiş gibi bir algının oluşmasını sağlamıştır

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Cahiliye dönemi Araplarının ahirete inanıp inanmadıkları hakkında ilim çevrelerinde bir tartışma bulunmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ahirete inandıklarını söyleyenle-rin yanı sıra inanmadıklarını söyleyenler de vardır.
💡
Sonuç & Katkı:Ancak Kur’an’ın bu yanlış anlayışı düzeltmek için mühmel ifadelerle çokça vurgu-laması, ifadelerin mühmeliyetini gölgede bırakmış tümel ifadelermiş gibi bir algının oluşmasını sağlamıştır
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Cahiliye Arabı · ölüm · ölüm ötesi

Özet

Cahiliye dönemi Araplarının ahirete inanıp inanmadıkları hakkında ilim çevrelerinde bir tartışma bulunmaktadır. Ahirete inandıklarını söyleyenle-rin yanı sıra inanmadıklarını söyleyenler de vardır. İnanmadıklarını söyle-yenlerin çoğunu Kur’an’ı literal olarak okuyan tefsirci ve kelamcılar oluşturmaktadır. Ancak cahiliye Araplarının ölüm hadisesi gerçekleştikten sonra mevtalarına yaptıkları uygulamalar ve ölüm anlayışları incelendi-ğinde ahirete inandıkları ortaya çıkmaktadır. Bu veriler ile Kur’an ayetleri bir arada mütalaa edildiği zaman Kur’an’ın da aslında o dönem insanın tamamının ahirete inanmadığını söylemediği, aksine bunların bir kısmının ahirete inanmadığını ifade ettiği anlaşılmaktadır. Ahirete inanmayanlar ise sesi gür çıktığı için çoğunlukmuş gibi görünen dehrilerdir. Ancak Kur’an’ın bu yanlış anlayışı düzeltmek için mühmel ifadelerle çokça vurgu-laması, ifadelerin mühmeliyetini gölgede bırakmış tümel ifadelermiş gibi bir algının oluşmasını sağlamıştır

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SÖYLEMEZ, M. M. (2016). İlk Dönem İslam Tarihi Kaynaklarına Göre Cahiliye Araplarında Ahiret İnancı. Milel ve Nihal, Cilt: 13 - Sayı: 1, 71–109. https://ajindex.com/articles/86094

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (3)

  1. Ahmed b. Mustafa el-Merağî, Tefsiru’l-Merağî, I-XXX, Kahire 1946. Alauddin Ebubekr b. Mesud b. Ahmed el-Kasanî (el-Kaşanî) (ö: 587/1191), Bedâius’s-sanai’ fi tertibi’ş-şerâi’, I-VII, Daru’l-Kutub el-İlmiyye, 1986 el-Alusî, Mahmûd Şükri (ö1250/1853), Buluğu’l-ereb fi ma’rifetiahvâli’l-Arab, I-III, (tahk: Muhammed Behcet el-Eserî), Beyrut ty, Ali Çelik, “Asr-ı Saadette Halk İnançları” Bütün Yönleri ile Asr-ı Saadette İs- lam, Beyan Yayınları İstanbul 1994. Andrevew Peterson, “The Archaeology of Death and Burial in the Islamic World” (edit: Sarah Tarlow, Lev Nilsson Stutez), Oxford University Press, Oxford 2013. Bedrettin el-Aynî, el-Binâye şerh el-Hidâye, I-XIII, Beyrut 2000. Cevad Ali, el-Mufassal: Tarihu’l-Arabkabl el-İslam, I-X, Bağdad 2001. Ebû Abdurrahman el-Halîl b. Ahmed el-Ferâhidî (ö: 175/791), Kitabu’l-ayn, Beyrut 2005. Ebu’l-Ferec Barhebraeus Yuhanna İbnu’l-İbrî (ö: 685/1286), Tarihumuhta- sari’d-düvel, (tahk: Anton Salihanî Yesu’î), Beyrut 1992. Ebû’l-Ferec Cemalettin Abdurrahman b. Ali b. Muhammed el-cevzî (ö: 598/1201), Zadu’l-mesîr, I-IX, Beyrut 1978. Ebu’l-Muzaffer Mansur b. Muhammed es-Sem’anî et-Temimî el-Mervezî (ö: 589/1096), Tefsiru’l-Kur’an, (tahk: Yasir b. İbrahim-Ğuneym b. Ab- bas), Riyad 1997. Ebu’l-Velid Muhammed b. Abdullah el-Ezrakî (ö: 250/864), Ahbâru Mekke, (tahk: Rüşdi es-Salih Melhese), I-II (iki cilt bir arada) Beyrut ty. Gazzalî, Ebu Hamid Muhammed b. Muhammed (ö: 505/1111), Mi’yaru’l- ilm, (terc: Hasan Hacak), Yazmalar Başkanlı Yayınları, İstanbul 2013. __________, Felsefenin Temel İlkeleri: Mekasid, (terc: Cemalettin Erdemci-Ya- sin Aktay), Vadi Yayınları Ankara 2001. Geoffery King, “Camela and Arabian Balîya and other Forms of Sacrifice: A Review of Archaeological and Literary Evidence”, Arabian Archae- logy and Epigraphy, Blackwell Publishing Ltd., 2009
  2. Singapore, XX, 81-93. Halebî, Ebü'l-Ferec Nureddin Ali b. İbrâhim b. Ahmed (ö:1044/1635), İn- sanu’l-uyûn, I-III, Mısır 1964. H. R. Hall, “Death and Disposal of the Dead (Egyptian)”, Encyclopaedia of Religion and Ethics, (ed: James Hasting vd.), Scotland 1994, IV, 458- 464. İbn Atiyye, Ebu Muhammed Abdulhak b. Ğalib el-Endelusî el-Muharibî (ö: 542/1148), el-Muharrer el-veciz fi tefsiri kitabi’l-Aziz, (tahk: Abdusse- lam Abduşşafi Muhammed), I-X, Beyrut 1422. İbn Ebi Hatim er-Razî (ö: 327/938), Tefsiru’l-Kur’ani’l-azim li İbn Hatim er- Razî, (tahk: Es’ad Muhammed et-Tayyib), Mektebet u Nizar Mustafa el-Baz, I-VII, Mekke 1419, VI, 2015.
  3. İbn Habib, Ebû Ca’fer Muhammed (ö.24