Dergiler / Turkish Studies (Elektronik) / 2018 / Cilt: 13 - Sayı: 26

TAKIM VE BİREYSEL SPORCULARIN UYKU KALİTELERİNİN İNCELENMESİ

INVESTIGATION OF SLEEP QUALITY OF TEAM AND INDIVIDUAL SPORTS

Sayfa
581–591
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmanın sonuçlarına göre antrenman süresinin arttırılması ve antrenmanların verimli olmasının sporcuların uyku kalitesi üzerine olumlu etki edeceği düşünülmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma aktif bireysel ve takım sporcuların uyku kalitesini araştırmak amacıyla yapılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmaya Samsun ilinde Yaşar Doğu Spor Bilimleri Fakültesi’nde okuyan aktif olarak herhangi bir spor branşı ile uğraşan 183 bireysel ve 104 takım sporcusu katılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmanın sonuçlarına göre antrenman süresinin arttırılması ve antrenmanların verimli olmasının sporcuların uyku kalitesi üzerine olumlu etki edeceği düşünülmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:183 birey
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışma aktif bireysel ve takım sporcuların uyku kalitesini araştırmak amacıyla yapılmıştır. Araştırmaya Samsun ilinde Yaşar Doğu Spor Bilimleri Fakültesi’nde okuyan aktif olarak herhangi bir spor branşı ile uğraşan 183 bireysel ve 104 takım sporcusu katılmıştır. Araştırmaya katılan sporculara Uluslararası Pittsburgh Uyku Kalitesi İndeksi (PUKİ) beraberinde demografik değişkenleri içeren kişisel bilgi formları uygulanmıştır. Çalışmaya katılan sporcuların yaş ortalaması (Erkek: 21,54±2,62, Kadın: 20,65±2,44) boy uzunluğu (Erkek: 177±,072, Kadın: 166±,067), vücut ağırlığı (Erkek: 74,34±10,35, Kadın: 58,17±7,90) tanımlayıcı bilgi olarak verilmiştir. Araştırmada elde edilen verilerin istatistiksel analizlerinde SPSS 21 paket programı kullanılmıştır. İstatistiksel analizlerde t testi ve one way anova testi kullanılmıştır. Takım sporu yapan deneklerin uyku kalite puanları ile bireysel spor yapan deneklerin uyku kalite puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır (p>0.05). Sporcuların antrenman toplam sürelerine bakıldığında 4 saat ve üzerinde antrenman yapan sporcular ile 3 saat ve altında antrenman yapan sporcuların uyku kalitesi puanları arasında p<0,05 düzeyinde fark bulunmuştur. Bunla beraber deneklerin cinsiyet, çay, kahve kullanım oranları, sigara ve alkol kullanımları, antrenmana başlama saatleri, gün içerisinde uyku zamanları değişkenlerine göre istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmamıştır. Çalışmanın sonuçlarına göre antrenman süresinin arttırılması ve antrenmanların verimli olmasının sporcuların uyku kalitesi üzerine olumlu etki edeceği düşünülmektedir.

Abstract

This study was conducted to investigate the sleep quality of active individual and team athletes. 183 individual and 104 team athletes engaged in active sport in any branch of sports in Samsun. In addition to the International Pittsburgh Sleep Quality Index (PSQI), personal information forms including demographic variables were applied to the participants. The mean age of the participating athletes (Male: 21.54 ± 2.62, Female: 20.65 ± 2.44) height (male: 177 ±, 072, Female: 166 ±, 067), body weight (male: 74,34 ± 10,35, female: 58,17 ± 7,90) as descriptive information. SPSS 21 package program was used for statistical analysis of the data obtained from the study. T test and one way anova test were used for statistical analysis. The total quality of sleep quality of the athletes was compared according to individual and team athlete variables. No statistically significant difference has been found between the sleep quality points of samples who do individual exercise and those who do team sport. (p>0.05). When the total time of the athletes’ training were examined, a difference was found between the sleep quality scores athletes training 4 hours and above and of the athletes training 3 hours and below (p<0,05). However, gender, tea, coffee use rates, smoking and alcohol use, starting hours of training and sleep time variables were not statistically significant. The athletes who participated in our study showed that team athletes had better sleep quality than individual athletes and women had better sleep quality than men. The results of the study, it is assumed that increasing the training time and efficiently training athletes will have a positive effect on sleep quality.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ELİÖZ, M., ÇEBİ, M., İSLAMOĞLU, İ. (2018). TAKIM VE BİREYSEL SPORCULARIN UYKU KALİTELERİNİN İNCELENMESİ. Turkish Studies (Elektronik), Cilt: 13 - Sayı: 26, 581–591. https://ajindex.com/articles/85695

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Akdemir N, Birol L. (1998). Dinlenme uyku ve düzensizlikleri- yaşam kalitesi. Akdemir N. Editör, iç Hastalıkları ve Hemşirelik Bakımı El Kitabı. 1. Baskı, istanbul, Vehbi Koç Vakfı Yayınları, 18-139.
  2. Akyol, P., Erkin, A., İmamoğlu, O., Öztürk, O. (2017). Güreşçilerde Uyku ve Performans İlişkisi, Uluslararası Türk Hakları Geleneksel Oyunlar- Sporlar Sempozyumu, 137-143. (Tam Metin Bildiri/Sözlü Sunum)(Yayın No:3824294). Aydın, H., Özgen, F. (1998). Psikiyatrik bozukluklarda uyku çalışmaları. Klinik Psikiyatri Dergisi, 1(2):87-89.
  3. Bingöl N. (2006). Hemşirelerin uyku kalitesi iş doyumu düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Sivas, Yüksek Lisans Tezi, 7-11.
  4. Borodulin, K., Evenson, K.R., Monda, K., Wen, F., Herring, A.H., Dole, N. (2010). Physical activity and sleep among pregnant women. Paediatric and perinatal epidemiology, 24(1), 45-52. Cengiz C. Orta Doğu Teknik Üniversitesi öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeyleri ve egzersiz davranışının değişim basamakları. Yüksek lisans tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi,
  5. Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı; Ankara, 2007; 1-2
  6. Çölbay, M., Yüksel, G., Acartürk, G., Karaman, Ö., Ünlü, M. (2007). Hemodiyaliz hastalarının Pittsburgh Uyku Kalite İndeksi ile değerlendirilmesi. Tüberküloz ve Toraks Dergisi, 55(2), 167-173.
  7. Driver, H.S., Taylor, S.R. (2000). Exercise and sleep. Sleep Med Rev, 4, 387-402.
  8. Erdem, N. (2005). Diyaliz hastalarında progresif gevşeme egzersizlerinin uyku ve yaşam kalitesine etkisinin incelenmesi. Atatürk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, Erzurum, 8-12.
  9. Ermiş E., Ermiş A., İmamoğlu O. (2018). Erişkinlik Aşamasında Öğrencilerde Spor ve Çoklu Zeka İlişkisi, Turkish Studies Social Sciences Volume 13/18, p. 589-598, ISSN: 1308-2140.
  10. Ertekin G. (1998). Hastanede yatan hastalarda uyku kalitesinin değerlendirilmesi. Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Sivas,7-18.
  11. Faria, A.P., Cavagnolli, D.A., Rossi, M.V., Ferreira, S.E., Bittencourt, L.R.A., Tufik, S., Mello, M.T. (2009). Effects of resistance exercise on the sleep patterns of sedentary individuals. Sleep science, 2(3), 141-146.
  12. Görgülü, Ü. (2003). KOAH Hastalarında uyku kalitesinin değerlendirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Bilim Uzmanlığı Tezi, Ankara,13-30.
  13. Guyton, A.C., Hall, J.E. (2001). Beynin etkinlik durumları – uyku: beynin dalgaları. Epilepsi; Psikozlar. Tıbbi Fizyoloji, (Çev: Ed