Dergiler / OPUS Toplum Araştırmaları Dergisi / 2019 / Cilt: 15 - Sayı: 3

Bazı Bakteriyel Balık Patojenlerinde Biyofilm Oluşumunun Farklı İn Vitro Metodlarla Tespiti

Sayfa
378–390
Yayın Tarihi
2019-09-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Tüp yöntemi ile biyofilm oluşum dereceleri tüpün iç yüzeyinde oluşan film tabakasının kalınlığına göre sırayla F. psychrophilum’da (++), A. sobria’da (++), S. warneri’de (+), Y. ruckeri’de (-), V. anguillarum’da (-) olarak tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, fenomen bir virülens faktörü olan biyofilmin bazı bakteriyel balık patojenlerinden Staphylococcus warneri, Aeromonas sobria, Yersinia ruckeri, Flavobacterium psychrophilum, Vibrio anguillarum bakterileri tarafından üretilmesi tüp, mikroplak ve kongo red agar yöntemleriyle araştırılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Mikroplaklarla yapılan biyofilm testinde plaklarda oluşan biyofilm negatif kontrolde 0,048, S. warneri’de 0,121, A. sobria’da 0,158, Y. ruckeri’de 0,071, F. psychrophilum’da 0,172, V. anguillarum’da 0,212 absorbans değeri tespit edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Tüp yöntemi ile biyofilm oluşum dereceleri tüpün iç yüzeyinde oluşan film tabakasının kalınlığına göre sırayla F. psychrophilum’da (++), A. sobria’da (++), S. warneri’de (+), Y. ruckeri’de (-), V. anguillarum’da (-) olarak tespit edilmiştir.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Bakteriyel balık patojenleri · biyofilm · tüp yöntemi

Özet

Bu çalışmada, fenomen bir virülens faktörü olan biyofilmin bazı bakteriyel balık patojenlerinden Staphylococcus warneri, Aeromonas sobria, Yersinia ruckeri, Flavobacterium psychrophilum, Vibrio anguillarum bakterileri tarafından üretilmesi tüp, mikroplak ve kongo red agar yöntemleriyle araştırılmıştır. Tüp yöntemi ile biyofilm oluşum dereceleri tüpün iç yüzeyinde oluşan film tabakasının kalınlığına göre sırayla F. psychrophilum’da (++), A. sobria’da (++), S. warneri’de (+), Y. ruckeri’de (-), V. anguillarum’da (-) olarak tespit edilmiştir. Mikroplaklarla yapılan biyofilm testinde plaklarda oluşan biyofilm negatif kontrolde 0,048, S. warneri’de 0,121, A. sobria’da 0,158, Y. ruckeri’de 0,071, F. psychrophilum’da 0,172, V. anguillarum’da 0,212 absorbans değeri tespit edilmiştir. Mikroplak testinde biyofilm oluşumu sırayla V. anguillarum, F. psychrophilum, A. sobria, S. warneri, Y. ruckeri olarak belirlenmiştir. Kongo red agar testinde biyofilm (slime) oluşturan bakterilerin koloni morfolojisinin renk değiştirmesine göre biyofilm oluşumu sırayla V. anguillarum, A. sobria, S. warneri, F. psychrophilum, Y. ruckeri olarak belirlenmiştir. Kongo red agarda kuru kristalize siyah koloni üreterek en güçlü biyofilm oluşumu V. anguillarum, A. sobria, S. warneri’de bulunmuştur. Pembe renkli koloni üreten F. psychrophilum ve Y. ruckeri bakterileri ise bu teste biyofilm oluşumu göstermemiştir. Sonuç olarak; biyofilm kaynaklı enfeksiyonlar balıklar üzerinde ölümcül etki göstermektedir. Bu etkilerin araştırılması ve durdurulması balık ölümlerinin azaltılmasında önemlidir. Bakteriyel balık patojenlerinden olan S. warneri, A. sobria, V. anguillarum, F. psychrophilum, Y. ruckeri’nin araştırmamızda oldukça güçlü biyofilm oluşturdukları farklı yöntemlerle tespit edilmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

FİLİK, F., KUBİLAY, A. (2019). Bazı Bakteriyel Balık Patojenlerinde Biyofilm Oluşumunun Farklı İn Vitro Metodlarla Tespiti. OPUS Toplum Araştırmaları Dergisi, Cilt: 15 - Sayı: 3, 378–390. https://ajindex.com/articles/856479

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Abdallah, F.B., Chaieb, K., Zmantar, T., Kallel, H. & Bakhrouf, A. (2009). Adherence assays ve slime production of Vibrio alginolyticus ve Vibrio parahaemolyticus. Brazilian Journal of Microbiology, 40(2), 394-398.
  2. Arciola, C.R., Campoccia, D., Ravaioli, S. & Montanaro, L. (2015). Polysaccharide intercellular adhesin in biofilm: structural ve regulatory aspects. Frontiers in Cellular and Infection Microbiology, 5,7, doi: 10.3389/fcimb.2015.00007. Arciola, C.R., Campoccia, D., Gamberini, S., Cervellati, M., Donati, E. & Montanaro, L. (2002). Detection of Slime Production by Means of an Optimised Congo Red Agar Plate Test Based on a Colourimetric Scale in Staphylococcus epidermidis. Clinical İsolates Genotyped for İca Locus, Biomaterials, 23, 4233-4239.
  3. Aslan, H. (2015). Cveida Türlerinde Biyofilm Oluşumu ve Antifungal. T.C. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Mikrobiyoloji Programı, Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
  4. Bjarnsholt, T. (2013). The role of bacterial biofilms in chronic infections. APMIS Supplement Acta Pathologica, Microbiologica Et Immunologica Scandinavica, 136, 1-51.
  5. Bryers, J.D. (2008). Medical biofilms. Biotechnology ve bioengineering. 100(1), 1-18, PubMed PMID: 18366134. Černohorská, L. & Votava M. (2004). Determination of Minimal Regrowth Concentration (MRC) in Clinical Isolates of Various Biofilm-Forming Bacteria. Folia Microbiologica, 49 (1), 75-78.
  6. Christensen, G.D., Simpson, W.A., Younger, J.A., Baddour, L.M., Barrett, F.F. & Melton, D.M. vd. (1985). Adherence of coagulase negative staphylococci to plastic tissue cultures: A quantitative model for the adherence of staphylococci to medical devices. Journal of Clinical Microbiology, 22 (6), 996-06.
  7. Coquet, L., Cosette, P., Junter, G. A., Beucher, E., Saiter, J. M. & Jouenne, T. (2002). Adhesion of Yersinia ruckeri to fish farm materials: influence of cell ve material surface properties. Colloids and surfaces B: Biointerfaces, 26 (4), 373-378.
  8. Coquet, L., Cosette, P., Quillet, L., Petit, F., Junter, G.A. & Jouenne, T. (2002). Occurrence ve Phenotypic Characterization of Yersinia ruckeri Strains with Biofilm-Forming Capacity in a Rainbow Trout Farm. Applied and Environmental Microbiology, 68(2), 470-475.
  9. Çiftçi, Z. (2005). Kronik Tonsillitte Biofilmin Rolü. T.C. Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesi KBB Kliniği, Uzmanlık Tezi, 69s, İstanbul.
  10. Davies, D. (2003). Understveing biofilm resistance to antibacterial agents. Nature Reviews Drug Discovery, 2(2), 114-22.
  11. Deighton, M.A., Capsti