Dergiler / MUTALAA / 2021 / Cilt: 1 - Sayı: 1

Molla Câmî ve İbn-i Arabî’ye Göre İnsân-ı Kâmil

Dergi
MUTALAA
Sayfa
122–140
Yayın Tarihi
2021-08-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Böylece “insân-ı kâmilin varlıktaki yeri” konusu genel bir bakış açısı ile ortaya konulmaya çalışılacaktır. [Yazar]

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makale Molla Câmî’nin tasavvufî görüşlerini İbn-i Arabî’nin insân-ı kâmil hakkındaki düşüncelerine dayanarak açıklamayı amaçlamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Tasavvufî düşüncelerinde İbn-i Arabî takipçilerinden biri olan Molla Câmî de antropolojiye ve insânı kâmile dikkate değer bir yönelimde bulunmuş ve bu konuda çok fazla söz söylemiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Böylece “insân-ı kâmilin varlıktaki yeri” konusu genel bir bakış açısı ile ortaya konulmaya çalışılacaktır. [Yazar]
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Molla Camî ve İbn-i Arabî · İslam Tasavvuf Düşüncesinde İnsân-ı Kâmil · Tasavvufta Kemâl ve Âlem-i Kebir

Özet

Bu makale Molla Câmî’nin tasavvufî görüşlerini İbn-i Arabî’nin insân-ı kâmil hakkındaki düşüncelerine dayanarak açıklamayı amaçlamaktadır. İnsân-ı kâmil Allah’tan gelen feyzin insanlara ulaşmasında vasıta konumundadır. Bu sebeple insân-ı kâmilin özelliklerini tanımanın ve yine bu makama ulaşmaya çalışmanın önemi büyüktür. “İnsân” İbn-i Arabî’nin düşüncesinin temel taşlarını oluşturan konulardan biridir. Tasavvufî düşüncelerinde İbn-i Arabî takipçilerinden biri olan Molla Câmî de antropolojiye ve insânı kâmile dikkate değer bir yönelimde bulunmuş ve bu konuda çok fazla söz söylemiştir. İnsân-ı kâmil Molla Câmî ve İbn-i Arabî’ye göre halîfetullâhtır. İnsân-ı kâmil yaratılışın asıl gayesidir ve varlık âlemi onun için yaratılmıştır. Onlara göre insân-ı kâmil “fenâfillâh” makamında olup Allah’ın bütün esma ve sıfatlarına mazhar olmuştur. İnsân-ı kâmil Allah ve yaratılmışlar arasında bir vasıtadır. Feyz-i vücûd bu vasıta sayesinde bütün varlıklara ulaşır. Bu çalışmada “kemâl” kelimesinin anlamı doğrultusunda ekollerin insân-ı kâmil hakkındaki görüşleri ele alınacaktır. Daha sonra ekollerin bu konudaki görüşleri Molla Câmi ve İbn-i Arabî’nin görüşleri ve yine Kur’ân ayetleri ile mukayese edilecektir. Böylece “insân-ı kâmilin varlıktaki yeri” konusu genel bir bakış açısı ile ortaya konulmaya çalışılacaktır. [Yazar]

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GEREVÎ, F. R., ŞENGÜL, Ç. İ. (2021). Molla Câmî ve İbn-i Arabî’ye Göre İnsân-ı Kâmil. MUTALAA, Cilt: 1 - Sayı: 1, 122–140. https://ajindex.com/articles/854578

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. Kur’ân-ı Kerîm. Abdu’l-Muhammed Âyetî Meali. Tahran: Surûş,, 1374. Aclûnî-î Cerrâhî, İsmâil b. Muhammed. Keşfu’l-hafâ ve Müzeyyilu’l-elbâs. 3. Baskı. Beyrut: Dâru İhyâi’t-turâsi’larabî, 1351 kamerî. Âştiyânî, Seyyid Celaleddin. Şerh-i Mukaddime-i Kayserî ber Fusûsu’l-hikem. Kum: Defter-i Teblîgât-i İslâmî Havze-i İlmiyye-i Kum, 1380. [Bayır, Elif. İnsan-ı Kâmil Anlayışının Metafizik Boyutu. Elazığ: Fırat Üniversitesi SBE, Yüksek Lisans Tezi, 2007.] [Ekberî, Muhammed Rıza, Âlem-i Zerr: Âğâz-ı Şigeft-engîzî-yi Zindegî-yi İnsân, Mescid-i Mukaddes-i Cemkerân, 1387,] Fâdılî, Kâdir, Endîşe-i Attâr. Tahran: Talâye, 1374. İbrahîmiyân, Seyyid Hüseyin. İnsan Şinasî (İslâm, Egzistansiyalizm, Ümanizm). Tahran: Defter-i Neşr-i Meârif, 1381. İbn-i Arabî, Muhyiddin. Tercüme-i Resâil-i İbn-i Arabî. Tashîh-i Necîb Mâyil Herevî. Tahran: Mevlâ, 1367. İbn-i Arabî, Muhyiddin. Ferheng-i Istılâhât-i İrfânî. Tercüme ve Tedvîn Haydar Şucâî ve Kasım Mîr Âhûrî, Tahran: Câmî, 1376. İbn-i Arabî, Muhyiddin. Tercüme-i Futûhât-ı Mekkiye. Bab-ı 5-34, Tercüme ve Ta’lîk Muhammed Hâcevî, Tahran: Mevlâ, 1381. Behârî, Şehriyâr. İnsân Şinâsî-i Nazarî. 6. Baskı. Tahran: Dersâ, 1372. Câmî, Nûreddin Abdurrahman b. Ahmed. Dîvân-ı Kâmil-i Câmî. Vîrâste-i Hâşim Rızâ. Tahran: Pîrûz, t.y. Câmî, Nûreddin Abdurrahman b. Ahmed. Levâmi’ ve Levâyıh. Tahran: Ferheng-i İran Zemîn, 1360. Câmî, Nûreddin Abdurrahman b. Ahmed. Mesnevî-i Heft Evreng. Tashîh Agâ Murtazâ Muderris-i Gîlânî. 3. Baskı. Tahran: Sa’dî, 1361. Câmî, Nûreddin Abdurrahman b. Ahmed. Nakdi’n-nusûs fî Şerh-i Nakşi’n-nusûs. Mukaddime ve Tashîh William Chittick. 2. Baskı. Tahran: Müessese-i Pejûheşî-yi Hikmet ve Felsefe-i İran, 1381. Cîlânî, Seyyid Abdulkerîm b. İbrahîm. İnsân-ı Kâmil fî Ma’rifeti’l-evâhir-i ve’l-evâili. İki cild tek ciltte. Mısır: y.y., 1304 h. kamerî. Cihângîrî, Muhsin. Muhyiddin İbn-i Arabî. 4. Baskı. Tahran: Danışgâh-i Tahran, 1375. Dehhudâ, Ali Ekber. Emsâl ve Hikem. c. 4. 11. Baskı. Tahran: Emîr Kebîr, 1379. Kayserî, Dâvûd. Şerh-i Fusûsi’l-hikem. c. 2. Tahkîk Hasanzâde-i Âmilî. Kum: Bûstân-ı Ketâb, 1382. Kâşifî, Muhammed Rezâ. İmâm Şinâsî. Kum: Defter-i Neşr-i Meârif, 1385. Kâkûyî, Kevkeb-i A’zam. Nuhustîn Tecellî. Tahran: Nahl Dâniş, 1378. Kebîr, Yahyâ. İnsân Şinâsî (İnsân-ı Kâmil) der Mekteb-i Felsefî-İrfânî Sâyinüddin ibn Turke. Tahran: Matbûât-ı Dînî, 1384. Kerîmîyân, Ali. Üsve-i Hasene. Kum: Rûh, 1380. Muhammediyân, Abbas. Hakîm-i Âşık. Sebzvâr: Dânışgâh-ı Terbiyet-i Muallim Sebzvâr, 1381. Muhammediyân, Abbas. Sîmâ-yı