Dergiler / Turkish Studies (Elektronik) / 2018 / Cilt: 13 - Sayı: 19

TÜRKÇE ÖĞRETMENİ ADAYLARININ KONUŞMA ÖZ YETERLİKLERİ VE İLETİŞİM BECERİLERİNİN ÇEŞİTLİ DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ

ANALYSIS OF SPEAKING SELF-EFFICACY AND COMMUNICATION SKILLS OF PROSPECTIVE TURKISH TEACHERS IN TERMS OF VARIOUS VARIABLES

Sayfa
213–233
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma sonuçlarına göre Türkçe öğretmeni adaylarının konuşma öz yeterliliklerinin cinsiyet ve bölüm değişkeni açısından manidar düzeyde farklılık göstermediği; iletişim becerileri açısından ise cinsiyet değişkenine göre kadın öğretmen adayları lehine manidar düzeyde farklılık gösterdiği, bölüm değişkeni açısından benzer özelliklere sahip oldukları tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmada, Türkçe öğretmeni adaylarının konuşma öz yeterliliklerinin ve iletişim becerilerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi ve bu iki beceri arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın çalışma grubu basit seçkisiz örnekleme yoluyla belirlenmiş olup katılımcılar; Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Türkçe Öğretmenliği Bölümünde öğrenim gören 209 öğretmen adayından oluşmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma sonuçlarına göre Türkçe öğretmeni adaylarının konuşma öz yeterliliklerinin cinsiyet ve bölüm değişkeni açısından manidar düzeyde farklılık göstermediği; iletişim becerileri açısından ise cinsiyet değişkenine göre kadın öğretmen adayları lehine manidar düzeyde farklılık gösterdiği, bölüm değişkeni açısından benzer özelliklere sahip oldukları tespit edilmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2013 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu araştırmada, Türkçe öğretmeni adaylarının konuşma öz yeterliliklerinin ve iletişim becerilerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi ve bu iki beceri arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubu basit seçkisiz örnekleme yoluyla belirlenmiş olup katılımcılar; Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Türkçe Öğretmenliği Bölümünde öğrenim gören 209 öğretmen adayından oluşmaktadır. İlişkisel tarama modeli ile gerçekleştirilen çalışmada verilerin toplanmasında Katrancı ve Melanlıoğlu (2013) tarafından geliştirilen “Konuşma Öz Yeterlik Ölçeği” ve Owen ve Bugay (2014) tarafından geliştirilen “İletişim Becerileri Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizinde bağımsız gruplar için t-testi ve tek yönlü varyans analizi (One Way Anova) kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre Türkçe öğretmeni adaylarının konuşma öz yeterliliklerinin cinsiyet ve bölüm değişkeni açısından manidar düzeyde farklılık göstermediği; iletişim becerileri açısından ise cinsiyet değişkenine göre kadın öğretmen adayları lehine manidar düzeyde farklılık gösterdiği, bölüm değişkeni açısından benzer özelliklere sahip oldukları tespit edilmiştir. Türkçe öğretmeni adaylarının konuşma öz yeterlikleriyle iletişim becerileri arasında pozitif yönde manidar düzeyde ilişki olduğu belirlenmiştir. Bununla birlikte her iki ölçeğin alt faktörleri arasında en yüksek düzeyde ilişkinin (r=.542) kendini ifade boyutu ile konuşma içeriği düzenleme boyutu arasında olduğu tespit edilmiştir. En düşük düzeyde ilişkinin (r=.277) ise kendini değerlendirme ve iletişim kurmaya isteklilik boyutu arasında olduğu belirlenmiştir. Türkçe öğretmeni adaylarının konuşma öz yeterllikleri geliştikçe iletişim becerilerinin de geliştiği konuşma içeriğini düzenledikçe kendilerini daha rahat ifade ettikleri söylenebilir.

Abstract

In this research, it is aimed to analyze the speaking self-efficacy and communication skills of prospective Turkish teachers in terms of various variables and to determine the relationship between these two skills. The study group of the research was determined by simple random sampling and consisted of 209 prospective teachers who were studying at Turkish Language Teaching Department in Recep Tayyip Erdoğan University. “Speaking Self-Efficacy Scale” developed by Katrancı and Melanlıoğlu (2013) and “Communication Skills Scale” developed by Owen and Bugay (2014) were used for collecting data in the study conducted with the relational screening model. In the analysis of the data, t-test and one-way analysis of variance (One Way Anova) were used for independent groups. According to the results of the research, it was found that the speaking self-efficacy of the prospective Turkish teachers did not significantly show any difference in terms of gender and department variables, but their communication skills showed significant difference in favor of female candidates in terms of gender variable, and that they had similar characteristics in terms of department variable. It has been determined that there was a positive relationship between speaking self- efficacy skills and communication skills of the prospective Turkish teachers. However, it was found that the highest level of relationship (r=.542) between the sub-factors of both scales was between the self- expression dimension and the content of the content of the conversation. The lowest level of relationship (r=.277) was found to be between self- evaluation and willingness to communicate. As Turkish teacher candidates’ speech self-efficacies evolve, it can be said that they express themselves more easily as their communication skills improve their speech content.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAKİ, Y. (2018). TÜRKÇE ÖĞRETMENİ ADAYLARININ KONUŞMA ÖZ YETERLİKLERİ VE İLETİŞİM BECERİLERİNİN ÇEŞİTLİ DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ. Turkish Studies (Elektronik), Cilt: 13 - Sayı: 19, 213–233. https://ajindex.com/articles/85414

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Akkaya, A. (2012). Öğretmen adaylarının konuşma sorunlarına ilişkin görüşleri. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(20), 405-420.
  2. Arslan, A. (2012). Üniversite öğrencilerinin “topluluk karşısında konuşma” ile ilgili çeşitli görüşleri (Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi örneği). Turkish Studies, 7(3), 221-231.
  3. Aydın, İ. S. (2013). Öğretmen adaylarının konuşma öz-yeterliklerine ilişkin ölçek geliştirme çalışması. Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi, 14, 33-46.
  4. Ayrancı, B. B. (2016). Konuşma, konuşma eğitimi ve Türkçe programlarındaki yeri. Karaelmas Eğitim Bilimleri Dergisi, 4(1), 15-24.
  5. Baki, A., & Gökçek, T. (2007). Matematik öğretmeni adaylarının benimsedikleri öğretmen modeline ilişkin bazı ipuçları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 22-31.
  6. Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84(2), 191-215.
  7. Başaran, M., & Erdem, İ. (2009). Öğretmen adaylarının güzel konuşma becerisi ile ilgili görüşleri üzerine bir araştırma. Kastamonu Eğitim Dergisi, 17(3), 743-754.
  8. Ceyhan, A. A. (2006) An investigation of adjustement levels of Turkish university students with respect to perceived communication skill levels. Social Behaviour and Personality, 34(4),367-379.
  9. Çakır, C. (2008). Nonverbal cues in the oral presentations of the freshman trainee teachers of english at Gazi University. Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(1), 127-152.
  10. Çelikten, M, Şanal, M., & Yeni, Y. (2005). Öğretmenlik mesleği ve özellikleri. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(19), 207-237.
  11. Çerçi, A. (2015). Türkçe öğretmenlerinin öğrencilerin konuşma becerisini ölçme ve değerlendirmeye ilişkin görüşleri. Uluslararası Sosyal ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(4), 186-204.
  12. Çetinkaya, Z. (2011). Türkçe öğretmen adaylarının iletişim becerilerine ilişkin görüşlerinin belirlenmesi, 19(2), 567-576.
  13. Çevik, D. B. (2011). Müzik öğretmeni adaylarının iletişim becerileri. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi. 31(1), 1-13.
  14. Çiftçi, S., & Taşkaya, S. M. (2010). Sınıf öğretmeni adaylarının öz yeterlik ve iletişim becerileri arasındaki ilişki. E-Journal of New World Sciences Academy, 5(3), 921-928.
  15. Demir, T. (2010). Konuşma eğitiminde benmerkezci konuşmaya yönelik bir deneme. Kastamonu Eğitim Dergisi, 18(2), 415-430.
  16. Demiray, U. (2008): Etkili iletişim. Ankara:
  17. Pegem Akademi. Demirci, E. E. (2002). İletişim becerileri eğitiminin merkez eğitim merkezine devam eden genç işçilerin iletişim becer