Dergiler / Turkish Studies (Elektronik) / 2018 / Cilt: 13 - Sayı: 26

KONYA MÜZELERİNDEKİ KEÇE SECCADELERDE GÖRÜLEN İNTERYÖR TASVİRLER ÜZERİNE

ON THE INTERIOR PICTURES SEEN IN THE EMBROIDERED FELT PRAYER RUGS IN KONYA MUSEUMS

Sayfa
923–940
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmada Mevlâna Müzesi ve Etnografya Müzesi koleksiyonlardan seçilen üç adet işlemeli keçe seccadenin tasarım özelliklerinin ayrıntılı olarak incelenerek belgelenmesi ile kullanıldıkları tarihi dönemde işlevsel eşya olma niteliklerinin yanında, toplumun sosyo-kültürel özelliklerini yansıtan bir sanat objesi olma vasıflarının da aktarılması amaçlanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Keçecilik, Türk el sanatları içinde halkın sosyal, kültürel özellikleri ve yaşam biçimine bağlı olarak zamanla geleneksel bir meslek olma özelliği kazanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Türk tarihinde gerek giyim kuşam gerekse barınma kültüründe yer alan keçe ürünler, günlük ihtiyaçların karşılanmasında bir eşya olma konumunun yanında toplum içinde de bir statü göstergesi haline gelmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmada Mevlâna Müzesi ve Etnografya Müzesi koleksiyonlardan seçilen üç adet işlemeli keçe seccadenin tasarım özelliklerinin ayrıntılı olarak incelenerek belgelenmesi ile kullanıldıkları tarihi dönemde işlevsel eşya olma niteliklerinin yanında, toplumun sosyo-kültürel özelliklerini yansıtan bir sanat objesi olma vasıflarının da aktarılması amaçlanmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Keçecilik, Türk el sanatları içinde halkın sosyal, kültürel özellikleri ve yaşam biçimine bağlı olarak zamanla geleneksel bir meslek olma özelliği kazanmıştır. Türk tarihinde gerek giyim kuşam gerekse barınma kültüründe yer alan keçe ürünler, günlük ihtiyaçların karşılanmasında bir eşya olma konumunun yanında toplum içinde de bir statü göstergesi haline gelmiştir. Türk tarihinde gerek giyim kuşam gerekse barınma kültüründe yer alan keçe ürünler, günlük ihtiyaçların karşılanmasında bir eşya olma konumunun yanında toplum içinde de bir statü göstergesi haline gelmiştir. Birçok alanda ihtiyacı karşılamış olması keçe ürünlere olan talebin artmasına neden olmuş ve keçe hem malzeme hem de ürün olarak geleneksel olma özelliğini kazandırmıştır. Selçuklu Döneminde sıkça kullanılan keçe ev eşyaları ve Mevlevi tarikatı kıyafetlerinde yer alan giysi parçaları özellikle Konya ilinde keçeciliğin bir meslek olarak ilerlemesini hızlandırmıştır. Bu zengin miras içinde Konya ilinde üretilen özgün keçe örneklerinin bir kısmı günümüze ulaşarak il merkezinde bulunan çeşitli müzelerde teşhir edilmektedir. Çalışmanın kapsamı, Türkiye’nin keçecilik sanatı ile Mevlâna Diyarı olarak anılan Konya ili Müzelerinden teşhir edilen mimari tasvirli işlemeli keçe seccade örnekleri üzerinedir. Çalışmada Mevlâna Müzesi ve Etnografya Müzesi koleksiyonlardan seçilen üç adet işlemeli keçe seccadenin tasarım özelliklerinin ayrıntılı olarak incelenerek belgelenmesi ile kullanıldıkları tarihi dönemde işlevsel eşya olma niteliklerinin yanında, toplumun sosyo-kültürel özelliklerini yansıtan bir sanat objesi olma vasıflarının da aktarılması amaçlanmıştır.

Abstract

Felt making has become a traditional profession over time, depending on the social, cultural characteristics and lifestyle of the people in Turkish handicrafts. In the Turkish history, felt products, both in clothing and in the culture of hospitality, have become a status indicator in society as well as being an object in meeting daily needs. Felt products, which are included in the clothing culture and shelter culture in Turkish history, have become a status indicator in society as well as being the place to be an item in meeting the daily needs. The fact that it has met the needs in many areas has increased the demand for felt products and the felt has become the traditional feature of both materials and products. Felt household items and clothing pieces that are frequently used in the Seljuk Period and Mevlevi Tarik attire accelerated the progress of felting as a profession, especially in the province of Konya. In this rich heritage, some of the original felt samples produced in Konya province are exhibited in various museums located in the city center by reaching daily. The scope of the study, Turkey's felt making display while depicting the architecture referred to as Rumi Konya Museums and art on the land with embroidered felt rug samples. It was aimed to examine and document the construction and decoration features of the three- embroidered felt prayer rugs selected from the Mevlâna Museum and Ethnography Museum collections in the study. In this context, it is important to convey the characteristics of being a concrete cultural heritage that reflects the socio-cultural characteristics of the society, as well as the qualities of functional objects in the historical period in which felt praying rugs are used.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

NAS, E., DOĞAN, Ş. (2018). KONYA MÜZELERİNDEKİ KEÇE SECCADELERDE GÖRÜLEN İNTERYÖR TASVİRLER ÜZERİNE. Turkish Studies (Elektronik), Cilt: 13 - Sayı: 26, 923–940. https://ajindex.com/articles/84767

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Akçiçek, E. (1994). “Türk Çiçek Kültüründe Karanfil”, Standart Ekonomik ve Teknik Dergi, Sayı:391, Ankara, s. 31-34.
  2. Altun, G. (1996). “Konya İli Antikacılarında Bulunan Hesap İşi Ürünleri ve Özellikleri”, Ankara,
  3. G.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, 1996.
  4. Altun, G. (2003). “Türk İşleme ve Örgü Sanatlarının Genel Özellikleri Konya İl Merkezinde Bugünkü Durumları ve Konya Ekonomisine Katkıları”, Ulusal I. Konya Ekonomisi Sempozyumu, 13 Nisan, Konya, s. 485-499.
  5. Çelebilik, G., Afşar, H. (2016). “Konya İli Karatay İlçesi Evlerinde Bulunan Geleneksel El İşlemeli Eşya Türleri Ve Kullanım Alanları”, SDÜ ART-E Güzel Sanatlar Fakültesi Sanat Dergisi, Kasım/Aralık’16 Cilt:9 Sayı:18 ISSN 1308-2698, s. 365-381.
  6. Atasoy, N. (2002). “Hasbahçe: Osmanlı Kültüründe Bahçe ve Çiçek”, İstanbul: Koç Kültür Sanat Tanıtım Yayınları.
  7. Barışta, H., Ö. (1998). “Türk El Sanatları”, Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları: 975, Sanat Eserler Dizisi:11. Barışta, H., Ö.(1978). “Türk İşlemelerinde Teknikler”, Ankara.
  8. Barışta, H., Ö.(1984).“Türk İşleme Sanat Tarihi”, Ankara.
  9. Barışta, H., Ö.(1996). “İşlemelerde Bazı Mevlevi Sembolleri, (19.-20. Yy Osmanlı İmparatorluk Dönemi)”, II. Milletlerarası Osmanlı Devleti’nde Mevlevihaneler Kongresi, Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Yıl: 2, Sayı: 2, Konya, s. 143-153.
  10. Başar Ergenekon, C. (1991). “Tepme Keçelerin Tarihi Gelişimi Renk Desen ve Teknik ve Kullanım Özellikleri”, Ankara:
  11. T.C. Kültür Bakanlığı. Baykasoğlu, N. (1980). “İlme” (Suzeni-Kasnak İşi), Ankara.
  12. Bayraktaroğlu, S. (2009). “Türk Halılarında Görülen Mimari Tasvirler”, Vakıflar Dergisi, Sayı: 32, Ankara, s. 21-36.
  13. Begiç, H.N. (2012). “Konya Keçeciliğinde Çoban Kepeneği”, Milli Folklor Dergisi, Yıl:24, Sayı:94, s.214-223.
  14. Begiç, H.N.(2013). “Geçmişten Günümüze Konya Keçeciliği”, Konya Büyükşehir Belediyesi Yayınları, Konya: Erman Ofset. Berker, N. (1985). “Türk İşlemeleri”, Ankara.
  15. Çantay, G. (2004). “Çoruh Havzası’ndaki Dini Mimaride Eski Türk İnanç Unsurları”, Sanat ve İnanç, C. 2, İstanbul, s. 297-311.
  16. Çerkez, M. (1998). “Eyüp Sultan Mezar Taşlarında Kandil Motifleri”, II. Eyüp Sultan Sempozyumu Tebliğler, Kültür Yayın No:9. İstanbul, s.340-345.
  17. Çokay, M. Ö. (2007). “Seccâde ve Saf Seccâdelerdeki Bazı Motiflerin İkonografik Değerlendirmeleri”, İstem, Yıl:5, Sayı:9, s. 189 – 210. Çoruhlu, Y. (1998). “Eyüp ve Çevresindeki Mezar Taşlarında Görülen Kare İçinde Meyve Tasvirlerinin Sembolü”, II. Eyüp Sultan Sempozyumu, Tebliğler, Kültür Yayın No: 9, İstanbul, s