Dergiler / Uluslararası Medeniyet Çalışmaları Dergisi / 2018 / Cilt: 3 - Sayı: 1

VAKIF KURUCU, SOSYAL STATÜ VE AİLE BAĞLARI AÇISINDAN VAKFİYELERDE KADINI TANIMLAYAN TERİMLER

Terms Of Defınıng Women In Foundatıons From The Founder, Socıal Status, And Famıly Relatıon

Sayfa
263–281
Yayın Tarihi
2018-01-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Gerektiğinde vakıf kuran, yöneten veya vakıfta diğer roller üstlenen, bazen anne- valide, bazen, eş- zevce/halile, cariye, köle, bazen kız evlat, kız kardeş olarak yer aldığı, onlara verilen isimler ve vakfiyelerde kadınların nasıl bir yere konduğunu araştırılmıştır

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kadın, insanın varoluşundan bu yana toplumda birden çok rol üstlenmiş tarihe damgasını vurmuş bir varlıktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmada, sosyal ve siyasi yönden birçok araştırmaya konu olan kadının, Osmanlı toplumunda nasıl bir yer edindiğinin bir kez de vakfiyeler üzerinden değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Gerektiğinde vakıf kuran, yöneten veya vakıfta diğer roller üstlenen, bazen anne- valide, bazen, eş- zevce/halile, cariye, köle, bazen kız evlat, kız kardeş olarak yer aldığı, onlara verilen isimler ve vakfiyelerde kadınların nasıl bir yere konduğunu araştırılmıştır
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Vâkıf · anne · zevce

Özet

Kadın, insanın varoluşundan bu yana toplumda birden çok rol üstlenmiş tarihe damgasını vurmuş bir varlıktır. Çoğu kültürde daha çok ev ve evle ilgili işlerle uğraşsa da sanayi toplumuyla birlikte üretimde de söz sahibi olmuştur. Ailede kocasına eş, çocuklarına anne olurken, toplumda da üreten, vakıf kuran, yöneten, denetleyen görevleri de üstlenen bir varlık olmuştur. Bu çalışmada, sosyal ve siyasi yönden birçok araştırmaya konu olan kadının, Osmanlı toplumunda nasıl bir yer edindiğinin bir kez de vakfiyeler üzerinden değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gerektiğinde vakıf kuran, yöneten veya vakıfta diğer roller üstlenen, bazen anne- valide, bazen, eş- zevce/halile, cariye, köle, bazen kız evlat, kız kardeş olarak yer aldığı, onlara verilen isimler ve vakfiyelerde kadınların nasıl bir yere konduğunu araştırılmıştır

Abstract

Woman is an asset that has struck the history stamp, which has assumed multiple roles in society since the time of man's existence. In most cultures, even though they are dealing with home and houserelated activities, they have become a part of the production together with the industrial society. The family has become an asset to her husband, to be a mother to her children, to produce in society, to establish, manage and supervise foundations. In this study, it was aimed to evaluate once again how the women, who are the subject of many researches in the social and political direction, took place in the Ottoman society through the foundations

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇEVRİMLİ, N. (2018). VAKIF KURUCU, SOSYAL STATÜ VE AİLE BAĞLARI AÇISINDAN VAKFİYELERDE KADINI TANIMLAYAN TERİMLER. Uluslararası Medeniyet Çalışmaları Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 1, 263–281. https://ajindex.com/articles/847265

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Arşiv Kaynakları: Vakıflar Genel Müdürlüğü Arşivi Vakfiye Defterleri (VGMA):311, 480, 571, 579, 580, 581/1, 582/2,, 589, 593, 596, 590, 608-1, 608-2, 610, 626-1, 627, 629,633, 634,644, 731, 732, 734, 735,,738,739, 741, 742, 743, 744, 746, 747, 987,989, 1431,1624, 1763, 1966. Araştırma ve Yayınlar: Baysal, A.Batılılar Gözüyle Harem: Gerçek Ve Fantezi, Turkish Studies International Periodical For the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic Volume 4 /1-I Winter 2009 s,591-603.
  2. Pıerce, L.(2011). Harem-i Hümayun- Osmanlı İmparatorluğu’nda Hükümranlık ve Kadınlar,(çeviren:Ayşe Berktay), İstanbul.
  3. Pakalın, M.Z.(1993). Osmanlı Tarih Deyimleri ve Terimleri Sözlüğü, İstanbul.
  4. Uluçay, M. Ç. Padişahların Kadınları Ve Kızları, Ankara, 2001.
  5. Bilmen, Ö. N. (1969). Hukukı İslâmiyye ve Istılâhatı Fıkhiyye Kâmusu, İstanbul.
  6. Akgündüz, A., ve Öztürk S. (1999).
  7. Bilinmeyen Osmanlı, İstanbul.
  8. Akyıldız, G. (2004).Osmanlı Hukukunda Köleliğin Sona Ermesi İle İlgili Düzenlemeler ve Tanzimat Fermanı’nın İlanından Sonra Kölelik Müessesesi, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C.IX, S.1,2, s.213-238. İnternet Kaynakları: http://www.yeniakit.com.tr/haber/sultan-2-abdulhamidin-kac-esi-vardi-290692.html
  9. Taşkın, Ü. Klâsik Dönem Osmanlı Eğitim Kurumları, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi/ The Journal Of International Social Research Volume /3 Spring, http://www.sosyalarastirmalar.com/cilt1/sayi3/sayi3_pdf/taskin_unal.pdf,,s.343-366.