Dergiler / Uluslararası Halkla İlişkiler ve Reklam Çalışmaları Dergisi / 2018 / Cilt: 1 - Sayı: 2

Kişisel Halkla İlişkiler: Kimliğin Söylemsel Üretimi ve Benlik Promosyonu

Sayfa
64–76
Yayın Tarihi
2018-10-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu anlamda kişisel halkla ilişkiler uygulamalarının ekonomik bir rasyonalitesi de vardır çünkü sosyal ve kültürel sermayeyi elde etmekte kişilere yardımcı olmakta; iletişimsel güç aracılığıyla talep edilen kimlikler, semboller ve üsluplar yaratmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma çağdaş tanıtım kültüründe halkla ilişkiler pratiklerinin rolünü sorunsallaştırmak amacıyla “Kültür Çemberi” kavramından yola çıkmakta; halkla ilişkilerin kültürel alandaki imaj, söylemsel pratikler ve özne konumları yaratmadaki işlevine kişisel halkla ilişkiler alanı üzerinden odaklanmayı hedeflemektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çerçevede çalışma, iktidar, öznellik, anlam, hegemonya ve kimlik nosyonlarından yola çıkarak neoliberal hegemonyanın ürettiği benlik ve kimlik biçimlerine dair tartışmalardan da beslenerek son yıllarda literatürde yeni yeni tartışılan kişisel halkla ilişkiler literatürüne odaklanmayı amaçlamaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu anlamda kişisel halkla ilişkiler uygulamalarının ekonomik bir rasyonalitesi de vardır çünkü sosyal ve kültürel sermayeyi elde etmekte kişilere yardımcı olmakta; iletişimsel güç aracılığıyla talep edilen kimlikler, semboller ve üsluplar yaratmaktadır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kişisel Halkla İlişkiler · Kültürel Çalışmalar · Şöhret Halkla İlişkileri

Özet

Bu çalışma çağdaş tanıtım kültüründe halkla ilişkiler pratiklerinin rolünü sorunsallaştırmak amacıyla “Kültür Çemberi” kavramından yola çıkmakta; halkla ilişkilerin kültürel alandaki imaj, söylemsel pratikler ve özne konumları yaratmadaki işlevine kişisel halkla ilişkiler alanı üzerinden odaklanmayı hedeflemektedir. Bu çerçevede çalışma, iktidar, öznellik, anlam, hegemonya ve kimlik nosyonlarından yola çıkarak neoliberal hegemonyanın ürettiği benlik ve kimlik biçimlerine dair tartışmalardan da beslenerek son yıllarda literatürde yeni yeni tartışılan kişisel halkla ilişkiler literatürüne odaklanmayı amaçlamaktadır. Halkla ilişkilerin kültürel aracılık rolü neoliberal hegemonyadan, tüketim ideolojisinden, imaj ve gösteri kültüründen beslenen söylemsel stratejilerin kullanılması, öznelliklerin yaratılmasını, hakikat ve bilgi alanlarının türetilmesi noktasında açıklık kazanmaktadır. Bu anlamda kişisel halkla ilişkiler uygulamalarının ekonomik bir rasyonalitesi de vardır çünkü sosyal ve kültürel sermayeyi elde etmekte kişilere yardımcı olmakta; iletişimsel güç aracılığıyla talep edilen kimlikler, semboller ve üsluplar yaratmaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AYDEMİR, F. (2018). Kişisel Halkla İlişkiler: Kimliğin Söylemsel Üretimi ve Benlik Promosyonu. Uluslararası Halkla İlişkiler ve Reklam Çalışmaları Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 2, 64–76. https://ajindex.com/articles/847072

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Aronczyk, M ve Edwards L. (2017). Apprehending public relations as a promotional industry, Public Relations Inquiry, 6(2), 139-155.
  2. Benoit, William L. (1997). Hugh Grant's image restoration discourse: An actor Apologizes, Communication Quarterly, 45(3)i 251-267.
  3. Brazeal, L.M. (2008). The image repair strategies of Terrell Owens, Public Relations Review, 34(2), 145-150.
  4. Brown, W.J. ve Matviuk, M. (2010). Sports celebrities and public health: Diego Maradona’s İnfluence on drug use prevention, Journal of Health Communication, 15(4), 358-373.
  5. Colapinto, C. ve Benecchi, E. (2014). The presentation of celebrity personas in everyday twittering: managing online reputations throughout a communication crisis, Media, Culture & Society, 36(2), 219-233.
  6. Curtin P. A. ve Gaither T. K. (2005).
  7. Privileging Identity, Difference, and Power: The Circuit of Culture As a Basis for Public Relations Theory, Journal of Public Relations Research, 17(2), 91-115.
  8. Dardot, P. & Laval, C. (2012). Dünyanın Yeni Aklı: Neoliberal Toplum Üzerine Deneme, (Çev. I. Ergüden), İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları. Edward,s L. ve Hodges M. (2011). Introduction: Implications of a (radical) Socio-cultural “Turn’ in Public Relations Scholarship, L Edwards ve C E MHodges (Eds), Public Relations, Society and Culture: Theoretical and Empirical Explorations, Routledge, New York, 1-14.
  9. Edwards, L. (2017). Public relations, voice and recognition: a case study, Media, Culture & Society, 40(3), 317-332.Ettlinger N. & Hartmann C. (2015). ‘Post/Neo/Liberalism in Relational Perspective’, Political Geography, (48), 37-48.
  10. Fitch, K. (2017). Seeing ‘the unseen hand’: Celebrity, promotion and public relations, Public Relations Inquiry, 6(2). 157-169.
  11. Funk, R. (2013). Ben ve Biz: Postmodern İnsanın Psikanalizi, 2.baskı, İstanbul:
  12. Yapı Kredi Yay. Glantz, M. (2010). The Floyd Landis doping scandal: implications for image repair discourse, Public Relations Review, 36(2), 157-163.
  13. Gower, K K. (2009). Halkla İlişkiler Araştırmaları Yol Ayrımında, (çev, Fatih Keskin), (Der), Keskin ve B P Özdemir), Halkla İlişiler Üzerine: Disiplinlerarası Bir Alanın Yönelimleri, 31- 51. Ankara:
  14. Dipnot Yayınları.
  15. Grossberg, L. (2008). Kültürel Çalışmalar Ekonomi Politiğe Karşı: Bu Tartışmadan Başka Sıkılan Var mı?, (Der). S. Çelenk, İletişim Çalışmalarında Kırılmalar ve Uzlaşmalar,131-145, Ankara:
  16. De Ki. Holtzhausen, D.R. (2000). Postmodern values in Public relations, Journal of Public relations Research,12(1), 93-114 Holtzhau