Dergiler / Türkiye Ekopatoloji Dergisi / 1997 / Cilt: 3 - Sayı: 3-4

Astrositomlarda Damar Proliferasyonunun Morfometrik Ölçümüyle CD44 ve Fibronektinin İmmun Dokukimyasal Belirlenmesinin Prognostik Önemi (70 Olgu)

Prognostic Role of Morphometric Analysis of Vascularisation and Immunohistochemical Detection of Fibronentin and CD44 in 70 Cases of Astrocytomas

Sayfa
113–121
Yayın Tarihi
1997-11-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bunların çoğunluğu ise astrositomlardır

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Astrositomlar intrakranial neoplazilerin çoğunluğunu ve en karmaşık kümesini oluşturmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:CD44 extrasellüler matrikste bulunan hvalüronan için reseptör görevi olan bir integral membran glikoproteinidir.
💡
Sonuç & Katkı:Bunların çoğunluğu ise astrositomlardır
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Astrositomlar intrakranial neoplazilerin çoğunluğunu ve en karmaşık kümesini oluşturmaktadır. Tümörlerde damarlanmanın kantitatif olarak. birçok parametre ile karşılaştırıtarak saptanması güncelliğini korumaktadır. CD44 extrasellüler matrikste bulunan hvalüronan için reseptör görevi olan bir integral membran glikoproteinidir. Fibronektin (FN) extrasellüler matriks ve vücut sıvılarında bulunan yüksek moleküler ağırlıklı adeziv glikoproteindir. Bu çalışmada değişik derecelerde TÜ astrositom olgusunda damarlanmanın kantitatif ölçümü ite standart CD44 ve FN'in immun dokukimyasal ekspresyonu araştırılmıştır. Ayrıca bu parametrelerin derece. yaş. prognoz. diferansiyasyon. nüks varlığı ile istatistiksel ilişkisi incelenmiştir. VSD derece. prognoz ve diferansivaevon ile ilişkili; nüks ile ilişkisiz bulunmuştur. N’v'ES diferansiyasyon ila iiişkili saptanırken; derece. prognoz ve nüks varlığı ile ilişkisiz saptanmıştır. USD astrositomlarda damarlanmanın kantitatif değerienditilmesinde NVES‘ e göre daha etkili bir yöntemdir. CD44 42 olguda olumlu (+). 28 olguda olumsuz {-). Ancak CD44 diferansiyasyon ve sağkalım ile ilişkili saptanırken derece ve nüks ile anlamlı ilişki göstermemiştir. astrositomlar %5? oranda vasküler bazal membranda ve perivasküler alanda FN ekspresyonu göstermişlerdir. Ancak derece. diferansiyasyon. prog— noz ya da nüks ile anlamlı ilişki gözlenmemiştir. i—tstrositomlarda damadanmanın kantitatif ölçümü. CD44 gibi membran glikoproteinierinin ve FN gibi ESM araştırılması tümör biyogenezinde yeni görüşler açabilecektir. fıbronektin rimer beyin tümörlerinin “fsöü'ını glial tümörler P oluşturur. Bunların çoğunluğu ise astrositomlardır

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKTAŞ, U. S., CANDA, P. M. (1997). Astrositomlarda Damar Proliferasyonunun Morfometrik Ölçümüyle CD44 ve Fibronektinin İmmun Dokukimyasal Belirlenmesinin Prognostik Önemi (70 Olgu). Türkiye Ekopatoloji Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 3-4, 113–121. https://ajindex.com/articles/845827

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. Farisi JE. Schaithauer BW. Giial Tumors. In: Nelson JS. Perisi JE. 9cl1ochet SS Jr. editors. Principles and Eagetlges of Neuropatl'ıology. St Luis: Mosby 1999: Züich KI. Histological typing of tumours of the central nervous s stem. Interne iona Histological Classification of Tumours. o: 21 Geneva: WHD 1979: ii'-ET. Daumasıüuppcrt C. Scheithauer El. Ü'Fallon J. Kelly P. Grading ot astrocytcmas. Cancer 1999: 92: 2199-95. Canda MŞ. Daumas-Doupcrt yöntemi Ie astrositomierrn derecelendirilmesi ve &iomerulcid g'rülme oranı [99 olgu). Türk Patcl Derg 1 99: 5: 59-99. Cande MŞ. Astrositomlar: Hlstoiojlik ve prognostik Salcman M. Scholiz H. Kaplan HS. Kulik S. Long-tens survival in patients with malignant astrocytcma. Neurosur-g 1994: 94: 213—229. 'i'. Burger PC. 1lılolln'ııer HT. Histologic factors of prognostic şı nâflışfagnrıeşElli;i the gliohlastoms muititorme. Cancer 1999: Fulll KH. Garcia DM. Anaplastic astrocytoma of the adult care mm: P nostic value of histologic features. Cancer: 55:999— 91. Scerrati M. Floselli H. Iaccangall M. Pompucoi a. Hossi GF. Prognostic factors in low grade (WHD rede II) giiornas of the cerebral hemispheres: The role o surgery. Neurol Neurosurg Psychiatry 1999: 91: 291 -299. G. Gende MŞ. Gende T. Kabadayı T. Güner EM. Acar DU ve ark. an lastik astrositom ve glioblastcm multitorrn'un histo atc ojik a ırıcı tanısı ve prognostik önemi [99 olgu]. Nero Bll Derg 991: 9: 24-21". grading. Aegean Med J 1999: 12: 59-?4. Canda M$. Nuclear ona content of astrccytcrrıa and Coons SW. Johnson PC. Pearl DK. Prognostic si niŞ- canoe ot flow cytomet deoxyrlbonucleic acid analys s of human astrocytomas. eurosurg 1994: 99: 119-199. Litotsky NS. Hinton D. Haffal C. The lack of a role for p53 ğsşsâşağytomas in pediatric patients. Neurosurg 1994: 94: Fischer H. Höfller. Expression of Neufcı—erb-E in human brain tumors. Hum Pathol 1994: 25: ??2-1'99. Haapasalo HK. Sailinen PK. Helen PT. Hantala IS. Helin HJ. lsole JJ. Comparison of three ouantitation methods tor PGNA immunostaining: Appilcaöill and relation to âurvivşl in ea astmcytic necplesms. J ethol 1999: 11'1: i?-2 4. Füzesi L. Cytcgenic analysis of glicmas by lnsitu hybridization ot stereotactic bicpsy material. acta Neurcchlr [Wieni 199?: 199: 22-99. Detection of proliferating call nuclear antigen in gliomas and adjacent resection margins. Neurosurg 1999: 99: 929. activity and ploidy level in a series o1539 human brain tu- mors. including astrocytornas. meningiomas. schwenno- mas. and metastases.