Dergiler / PressAcademia Procedia / 2022 / Cilt: 15 - Sayı: 1

ÜNİVERSİTE ÇALIŞANLARINDA DEDİKODU EĞİLİMİ

TENDENCY OF GOSSIP AMONG UNIVERSITY WORKERS

Sayfa
26–33
Yayın Tarihi
2022-07-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular- Ankete katılan üniversite çalışanlarının çoğunluğunun dedikodu yaptığı ve bu eylemlerini fiziksel görünüm, başarı ve sosyal bilgi konularında/boyutlarında gerçekleştirdikleri gözlemlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç- Toplum halinde yaşayan insan, hemcinsleri ile sürekli iletişim ve etkileşim halindedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çoğunlukla olumsuz olarak nitelendirilen dedikodu da insanlar arasındaki etkileşim ve iletişimin farklı bir şekli olarak görülmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular- Ankete katılan üniversite çalışanlarının çoğunluğunun dedikodu yaptığı ve bu eylemlerini fiziksel görünüm, başarı ve sosyal bilgi konularında/boyutlarında gerçekleştirdikleri gözlemlenmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Dedikodu · örgütsel davranış · dedikodu sınıflandırması

Özet

Amaç- Toplum halinde yaşayan insan, hemcinsleri ile sürekli iletişim ve etkileşim halindedir. İnsanların bu faaliyetleri kimi zaman olumsuz kimi zaman olumlu şekilde tezahür edebilmektedir. Çoğunlukla olumsuz olarak nitelendirilen dedikodu da insanlar arasındaki etkileşim ve iletişimin farklı bir şekli olarak görülmektedir. Bu çalışmada örgütsel ortamlarda yapılan dedikodunun tespiti ve niteliği yapılmaya çalışılmıştır. Yöntem- Bu çalışmada akademik ve akademik olmayan üniversite çalışanlarına Dedikodu Eğilimi Anketi uygulanmıştır. Elde edilen veriler de buna uygun olarak analiz edilmiştir. Bulgular- Ankete katılan üniversite çalışanlarının çoğunluğunun dedikodu yaptığı ve bu eylemlerini fiziksel görünüm, başarı ve sosyal bilgi konularında/boyutlarında gerçekleştirdikleri gözlemlenmiştir. Sonuç- Cinsiyet farkı gözetmeksizin herkesin dedikodu yaptığı gerçeğinden hareketle dedikodu eğilimi ölçeğinin alt boyutlarından olan fiziksel görünüme, kadınların erkeklerden daha fazla önem verdiği sonucuna ulaşılmıştır.

Abstract

Purpose- Human, living gregariously is continiously in interaction and communication with their fellow creatures. These activities of human can occur either positive, or negative. Gossip which is called as negative is also seen as a different kind of interaction and communication among people. In this study the gossip that is being done in organizational settings and its characteristics are tried to be established. Methodology- In this study Tendency to Gossip Questionnaire-TGQ was employed to university workers composed of academic and nonacademics. And the data gathered was analysed accordingly. Findings- It was observed that most of the university workers that participated to the questionnaire gossip and those who gossip does their action in different subjects/dimensions, such as physical appearance, success and social information. Conclusion- By starting with the reality that every individual gossips without making any sex seperation, it was concluded that women value more to the physical appearance that is the sub-dimension of Tendency to Gossip Questionnaire-TGQ than men.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SIMSEK, S. (2022). ÜNİVERSİTE ÇALIŞANLARINDA DEDİKODU EĞİLİMİ. PressAcademia Procedia, Cilt: 15 - Sayı: 1, 26–33. https://ajindex.com/articles/841956

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Abbajay, M. (2021). The Danger of Workplace Gossip. Careerstone Group. https://careerstonegroup.com/blog/105/The-Danger-ofWorkplace-Gossip.
  2. Abrahams, R. D. (1970). A Performance-Centred Approach to Gossip. Man, 5(2): 290–301.
  3. Allport, G. W., & Postman, L. J. (1945). The basic psychology of rumor. Transactions of the New York Academy of Sciences, 8: 61–81.
  4. Argyris, C. (1964). Integrating the Individual and the Organization. New York:John Wiley & Sons Inc. Aries, E. (1976). Interaction Patterns and Themes of Male, Female, and Mixed Groups. Small Group Research, 7(7): 7-18.
  5. Baumeister, R.F., Zhang, L., Vohs, K.D. (2004). Gossip in Cultural Learning. Review of General Psychology, 8(2): 111-121. Ben Ze’ev, A. (1994). The Vindication of Gossip. İçinde “Good Gossip”, (Ed.: Goodman, R.F. & Ben Ze’ev, A.), University Press of Kansas, Kansas. Demirci, K. (2004). Dedikodu Kavramına Dair. Milli Folklor, 16(64): 11-17.
  6. DiFonzo, N., Bordia, P., Rosnow, R. L. (1994). Reining in rumors. Organizational Dynamics, 23(1): 47–62.
  7. Dunbar, R.I.M. (2004). Gossip in Evolutionary Perspective. Review of General Psychology, 8(2): 100-110.
  8. Eagly, A.H. (1987). Sex Differences in Social Behavior: A Social-Role Interpretation. New Jersey:Lawrence Erlbaum Associates, Inc., Publishers.
  9. Elias, N., Scotson, J.L. (1994). The Established and The Outsiders: A Sociological Enquiry into Community Problems. London: Sage Publications. Fine G.A., Rosnow R.L. (1978).
  10. Gossip, Gossipers, Gossiping. Personality and Social Psychology Bulletin,4(1):161-168.
  11. Foster, E.K (2004). Research on Gossip: Taxonomy, Methods, and Future Directions. Review of General Psychology, 8(2): 78–99.
  12. French, J.R.P., Raven, B. (1959). The Bases of Social Power. İçinde Studies in Social Power (Ed. Dorwin Cartwright). Ann Arbor University of Micigan, Insitute for Social Research, 150-167.
  13. Gelles, B. E. (1989). Gossip: An Eighteenth-Century Case. Journal of Social History, 22(4):667-683.
  14. Gluckman, M. (1963). Papers in Honor of Melville J. Herskovits: Gossip and Scandal. Current Anthropology, 4(3): 307–316.
  15. Houmanfar, R., Johnson, R. (2003).Organizational Implications of Gossip and Rumor. Journal of Organizational Behavior Management,23(2-3): 117-138.
  16. Jaeger, M.E., Skelder, A.A., Rosnow, R.L. (1998). Who’s Up on the Low Down: Gossip in Interpersonal Relations. İçinde The Dark Side of Close Relationships, (Ed.: Brian H. Spitzberg and William R. Cupach), New Jersey:Lawrence Erlbaum Associates Publishers, 103-117.
  17. Kniffin, K.M. &