Dergiler / PHILIA / 2016 / Cilt: Suppl. 1

Karia’da Yunanca Epigramlar – Yerli Nüfusun Helenleşmesine dair Veriler

Griechische Grabepigramme in Karien – Zeugnisse der Hellenisierung der lokalen Bevölkerung?

Dergi
PHILIA
Sayfa
435–453
Yayın Tarihi
2016-08-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Dolayısıyla söz konusu yazıtlar, bunları çeşitlilik olsun diye değil, tam tersine kendi statüleri ve kültürel artalan­larının cakasını satmak için ayırt edici bir form olarak talep eden yerel Yunan elitler için bir tür kimlik belirteci olarak anlaşılmalıdırlar.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Karia yazıtları, özellikle de mezar yazıtları açısından ilgi çekici derecede zengindir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu­nun­la birlikte özellikle iç kesimler için yerel nüfusun Yunan Dünyası’nın politik ve kültürel etkisi altına girmesi Helenistik Dönem’le birlikte olmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Dolayısıyla söz konusu yazıtlar, bunları çeşitlilik olsun diye değil, tam tersine kendi statüleri ve kültürel artalan­larının cakasını satmak için ayırt edici bir form olarak talep eden yerel Yunan elitler için bir tür kimlik belirteci olarak anlaşılmalıdırlar.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Karia · Helenleşme · yerel seçkinler

Özet

Karia yazıtları, özellikle de mezar yazıtları açısından ilgi çekici derecede zengindir. Bu makale Karia mezar yazıtlarını, bölgenin Roma’nın fethine kadar politik ve kültürel gelişimi çerçevesinde yorum­lamayı denemektedir. Karia en erken dönemlerden itibaren Yunan medeniyetiyle temas halinde olmuş ve Büyük Kolonizasyon Dönemi’nde sahilleri boyunca çok sayıda Yunan iskâncı kabul etmiştir. Bu­nun­la birlikte özellikle iç kesimler için yerel nüfusun Yunan Dünyası’nın politik ve kültürel etkisi altına girmesi Helenistik Dönem’le birlikte olmuştur. Bütün bu süre zarfında tüm bölgede sadece Karca’nın kullanılmasında değil, örneğin Yunan ve Doğu kültürlerinden esinlenen ama bunları kendine has Karia biçemini yaratmak için kullanan yerel mezar mimarisinde de güçlü bir yerli Karia kimliği tespit edile­bilmektedir. Buna karşın mezar epigramları, temaları, ölüye atfedilen değerler, yazıtların okuyucuları veya hatta sahipleri açısından değerlendirildiklerinde bu tür bir Karia özelliği sergilemezler. Dolayısıyla söz konusu yazıtlar, bunları çeşitlilik olsun diye değil, tam tersine kendi statüleri ve kültürel artalan­larının cakasını satmak için ayırt edici bir form olarak talep eden yerel Yunan elitler için bir tür kimlik belirteci olarak anlaşılmalıdırlar.

Abstract

Caria is surprisingly rich in inscriptions and particularly in funerary epigrams. This essay tries to interpret Carian funerary epigrams in the context of the regions political and cultural deve­lop­ment down to the Roman conquest. Caria had been in contact with the Greek civilization from its earliest days and received a large number of Greek settlers along its coast in the age of the Great Colonization. Particularly for the hinterland, however, it was the Hellenistic Age that brought the local people under Greek political and cultural influence. All the while, a strong Carian indigenous identity can be detected in the entire region not only in the use of the Carian language, but also e.g. in the local funerary architecture, that was strongly inspired by Greek and Eastern influences but used these to create a specifically Carian style. However, the funerary epigrams seem to show no such particularly Carian traits in respect to its themes, the values attributed to the dead, the re­ci­pients or even initiators of the inscriptions. They must thus be understood as identity markers for the local Greek elites who did not wish for variation but in contrast for a traditional and recognize­able form to show off their status and cultural background.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

HOFFMANN-SALZ, J. (2016). Karia’da Yunanca Epigramlar – Yerli Nüfusun Helenleşmesine dair Veriler. PHILIA, Cilt: Suppl. 1, 435–453. https://ajindex.com/articles/841899

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Benda-Weber 2005
  2. I. Benda-Weber, Lykier und Karer. Zwei autochthone Ethnien Kleinasiens zwischen Orient und Okzident [Asia Minor Studien 56], Bonn 2005. Breuer 1995
  3. C. Breuer, Reliefs und Epigramme griechischer Privatgrabmäler, Köln – Wien 1995. Brun 2001
  4. P. Brun, Les sites, in: P. Debord – E. Varinlioğlu (Hrsgg.), Les Hautes Terres de Carie, Bordeaux 2001, 23–75. Burnett-Grossman 2007
  5. J. Burnett-Grossman, Forever Young: An Investigation of the Depiction of Children on Classical Attic Funerary Monuments, in: A. Cohn – J. B. Rutter (Hrsgg.), Constructions of Childhood in Ancient Greece and Italy (Hesperia Supp. 41), Athen 2007, 309–322. Carney 2005
  6. E. D. Carney, Women and Dynasteia in Caria, AJP 126, 2005, 65–91. Carpenter – Boyd 1977 J. Carpenter – D. Boyd, Dragon-Houses: Euboia, Attika, Karia, AJA 81, 1977, 179–215. Carstens 2002
  7. A. M. Carstens, Tomb Cult on the Halikarnassos Peninsula, AJA 106, 2002, 391–409. Carstens 2010
  8. A. M. Carstens, The Sepulchral Landscape of the Halikarnassos Peninsula in Hellenistic Times, in: R. van Bremen – J.-M. Carbon (Hrsgg.), Hellenistic Karia, Bordeaux 2010, 331–352. Cohen 1995
  9. G. Cohen, The Hellenistic Settlements in Europe, the Islands and Asia Minor, Berkeley – Los Angeles 1995. Colledge 1988
  10. M. Colledge, Greek and non-Greek Interaction in the Art and Architecture of the Hellenistic East, in: A. Kuhrt – S. Sherwin-White (Hrsgg.), Hellenism in the East. The Interaction of Greek and non-Greek Civilizations from Syria to Central Asia after Alexander, Berkely – Los Angeles 1988, 134–162. Cormack 2004
  11. S. Cormack, The Space of Death in Roman Asia Minor (Wiener Forschungen zur Archäologie 6), Wien 2004. Day 1989
  12. J. W. Day, Rituals in Stone: Early Greek Grave Epigrams and Monuments, JHS 109, 1989, 16–28. Debord 2001
  13. P. Debord, Introduction, in: P. Debord – E. Varinlioğlu (Hrsgg.), Les Hautes Terres de Carie, Bordeaux 2001, 11–19. Debord 2005
  14. P. Debord, Côte / Intérieure: Les acculturations de la Carie, PP 60, 2005, 357–378. Debord – Varinlioglu 2010 P. Debord – E. Varinlioglu, Cités de Carie. Harpasa, Bargasa, Orthosia dans l’Antiquité, Rennes 2010. Dickie 1994
  15. M. W. Dickie, An Epitaph from Stratonikeia in Caria, ZPE 100, 1994, 109–118. Dillon 2007
  16. B. M. Dillon, Were Spartan Women who died in Childbirth honoured with Grave Inscriptions?, Hermes 135/2, 2007, 149–165. Dreyer – Weber 2011 B. Dreyer – G. Weber, Lokale Eliten griechischer Städte und königliche Herrschaft, in: B. Dreyer – P. F. Mittag (Hrsgg.), Lokale Eliten und hel