Dergiler / PHILIA / 2016 / Cilt: Suppl. 1

Bithynia ve Pontos’ta Grup ve Dernekler’in Yerel Siyasetçi ve Eyalet Valileriyle İletişimleri

Groups and Associations in Bithynia and Pontus: Interaction with prominent Statesmen and provincial Governors

Dergi
PHILIA
Sayfa
364–387
Yayın Tarihi
2016-08-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Öte yandan, yapı itibariyle değiş­ken ve hizipçi politik çevre içerisinde, politikacıları doğrudan halka danışmaya teşvik eden ısrarcı demo­kratik karakter ve derneklerin önemli devlet adamlarına bağlanması anlaşmazlık zamanlarında bir nevi seferber olma aracı olarak da işlev görebilmekteydi.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bithynia ve Pontos kentlerinde birçok dini ve mesleki dernek belgelenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Pli­nius’un mektuplaşmaları da Roma Dönemi Bithynia ve Pontos’undaki özel derneklerin, kentlerdeki ye­rel toplum içersinde kayda değer ölçüde önemli güçler ve buna bağlı olarak da eyalet yöneticileri için bir itina ve ilgi meselesi olarak düşünüldüğüne işaret eder.
💡
Sonuç & Katkı:Öte yandan, yapı itibariyle değiş­ken ve hizipçi politik çevre içerisinde, politikacıları doğrudan halka danışmaya teşvik eden ısrarcı demo­kratik karakter ve derneklerin önemli devlet adamlarına bağlanması anlaşmazlık zamanlarında bir nevi seferber olma aracı olarak da işlev görebilmekteydi.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Bithynia · Pontos · dernekler

Özet

Bithynia ve Pontos kentlerinde birçok dini ve mesleki dernek belgelenmiştir. Bunların, kentlerinde önem­­li bir siyasi faktör oluşturdukları bilinmektedir. Bazı derneklerin kentlerde yerel yöneticiler ve vali gi­bi Romalı yöneticiler ile ilişki içine girdikleri ve bu kişileri onurlandırdıkları görülmektedir. Pli­nius’un mektuplaşmaları da Roma Dönemi Bithynia ve Pontos’undaki özel derneklerin, kentlerdeki ye­rel toplum içersinde kayda değer ölçüde önemli güçler ve buna bağlı olarak da eyalet yöneticileri için bir itina ve ilgi meselesi olarak düşünüldüğüne işaret eder. Ancak bu resmi olmayan tüzel kişiler böyle bir öneme nasıl ulaşmışlardı? Bu onurlandırmaların arkasında yatan sebepleri irdeleyen yazar Bithynia-Pon­tos dernekleri ile yerel ve Romalı yöneticiler arasında söz konusu olan ilişkilere yoğunlaşmak sure­tiyle bu probleme eğilmeyi amaçlamıştır. Bir yandan kentteki söz sahibi kişilerin kazanılması dernek­lerin statüsünü yükseltmekte, onların çeşitli imtiyazlar elde etmesini kolaylaştırmakta ve dernek­lere res­men liderlik ve bir üstünlük kazandırmaktaydılar. Diğer yandan yerel siyasetçiler de bu dernek­lerin des­teğiy­le resmi onurlar elde etmekte ve hedefledikleri siyasi amaçlara daha kolay ulaşa­bilmekteydiler. Bithy­niarchai ve eyalet valilerinin de Roma imparatoru için dikilen onurlandırma ya da adak anıtlarının in­şa­sında söz konusu bu özel derneklerle işbirliği içerisine girdikleri görülmektedir. Eşraf tabakanın elin­de tutuğu kent kurumları vasıtasıyla değil de, eşraftan seçkin üye­lerle gerçekleşen bu türden bir kişi­sel ilişki toplum yaşamının temel taşı olan euergesia sisteminin düzgün bir şekilde deva­mını sağlamakla bir­likte, derneklere, önemli politik figürler haline gelerek kendi micro-toplumlarının imparatorluk içe­ri­sin­deki yerini belirleyen siyasi hayata iştirak etme olanağını da sağla­mıştır. Öte yandan, yapı itibariyle değiş­ken ve hizipçi politik çevre içerisinde, politikacıları doğrudan halka danışmaya teşvik eden ısrarcı demo­kratik karakter ve derneklerin önemli devlet adamlarına bağlanması anlaşmazlık zamanlarında bir nevi seferber olma aracı olarak da işlev görebilmekteydi.

Abstract

Pliny’s correspondence demonstrates that private associations in Roman Bithynia and Pon­tus were considered forces of considerable significance in the local civic societies and conse­quently a matter of care and concern for the provincial authorities. But how could these non-official corporate bodies acquire such an importance? The present paper proposes to deal with this problem by focusing on the relations cultivated between Bithynian-Pontic associations and specific individuals possessing high status at a local or regional level. The epigraphic evidence indicates that local statesmen provided formal leadership and external championship to associations and received public honours from them. Bithyniarchai and provincial governors even collaborated with indi­vi­dual associations in the construction of monuments honouring, or dedicated to, the Roman em­peror. This sort of personalized interaction with specific members of the elite enabled asso­ciat­ions to advertise themselves as the favourites of important political figures and through their cont­ri­bution to the imperial monuments to participate in a common political discourse which placed their own micro-communities in an empire-wide context. On the other hand, in a struc­turally fac­tionalist political environment, the persistently democratic character of which en­couraged politic­ians to appeal directly to the people, the associations’ affiliation to prominent statesmen could also func­tion as vehicle of mobilization in time of conflict.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GİANNAKOPOULOS, N. (2016). Bithynia ve Pontos’ta Grup ve Dernekler’in Yerel Siyasetçi ve Eyalet Valileriyle İletişimleri. PHILIA, Cilt: Suppl. 1, 364–387. https://ajindex.com/articles/841893

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Adak – Stauner 2013 M. Adak – K. Stauner, Eine Honoratorenfamilie aus Nikomedeia, Gephyra 10, 2013, 143–151. Anderson 1900
  2. J. G. C. Anderson, Pontica, JHS 20, 1900, 151–158. Anderson et al. 1910 J. G. C. Anderson – Fr. Cumont – H. Grégoire, Studia Pontica, III. Recueil des inscriptions grecques et latines du Pont et de l'Arménie. Fasc. 1, Brussels 1910. Arnaoutoglou 2002
  3. I. Arnaoutoglou, Roman Law and Collegia in Asia Minor, RIDA 49, 2002, 27–44. Arnaoutoglou 2003
  4. I. Arnaoutoglou, Thusias heneka kai sunousias. Private Religious Associations in Hellenistic Athens, Athens 2003. Bekker-Nielsen 2008
  5. T. Bekker-Nielsen, Urban Life and Roman Politics in Roman Bithynia: The Small World of Dio Chrysostom, Aarhus 2008. Bendlin 2002
  6. A. Bendlin, Gemeinschaft, Öffentlichkeit und Identität, in: U. Egelhaaf-Gaiser – A. Schöfer (edd.), Religiose Vereine in der romischen Antike: Untersuchungen zu Organisation, Ritual und Raumordnung, Tübingen 2002, 9–40. Bricault 2005
  7. L. Bricault, Recueil des inscriptions concernant les cultes isiaques (RICIS) vol. 2 – Corpus, Paris 2005. Cotter 1996
  8. W. Cotter, The Collegia and Roman Law: State Restrictions on Voluntary Associations, in: J. S. Kloppenborg – St. G. Wilson, (edd.), Voluntary Associations in the Graeco-Roman World, London – New York 1996, 74–89. de Ligt 2000
  9. L. de Ligt, Governmental Attitudes towards Markets and Collegia in: E. Lo Cascio (ed.), Mercati permanenti e mercati periodici nel Mondo Romano, Bari 2000, 237–252. Dittman-Schöne 2001
  10. I. Dittmann-Schöne, Die Berufsvereine in den Städten des kaiserzeitlichen Kleinasiens, Regensburg 2001. Dunant 1973
  11. Fr. Dunant, Le culte d’Isis dans le bassin oriental de la Méditerranée III. Le culte d’Isis en Asie Mineure. Clergé et ritual des sanctuaries isiaques, Leiden 1973. Eck 1970
  12. W. Eck, Senatoren von Vespasian bis Hadrian. Prosopographische Untersuchungen mit Einschluss der Jahres- und Provinzialfasten der Staathalter, München 1970. Erdkamp 2005
  13. P. Erdkamp, The Grain Market in the Roman Empire, Cambridge 2005. Fernoux 2004
  14. H.-L. Fernoux, Notables et élites des cites de Bithynie aux époques hellénistique et romaine (IIIe siècle av. J.-C. – IIIe siècle ap. J.-C.). Essai d’histoire sociale, Lyon 2004. Fernoux 2011
  15. H. Fernoux, Le Demos et la Cité. Communautés et assemblées populaires en Asie Mineure à l’époque impériale, Rennes 2011. Foucart 1873 P. Foucart, Des associations religieuses chez les Grecs. Thiases, éranes, orgéons. Paris 1873. Fröhlich 2013
  16. P. Fröhlich, Les groupes du gym