Dergiler / PHILIA / 2016 / Cilt: Suppl. 1

Sezgin Köksal Koleksiyonu’ndan Apameia Myrleia’ya (Mudanya) Ait Yeni Yazıtlar

Dergi
PHILIA
Sayfa
269–277
Yayın Tarihi
2016-08-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yazılı olmayan tek taş eser olan no. 7, olasılıkla bir lahde ait olan bir parçadır ve üzerinde bir haç betimlemesi bulunmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makalede Sezgin Köksal Koleksiyonu’nda yer alan altı tanesi yazılı yedi adet taş eser tanıtılmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Sezgin Köksal’ın 1970’li ve 80’li yıllarda Mudanya ve çevresinden toplamış olduğu özel koleksiyonu Bursa Müzesi’ne bağlıdır.
💡
Sonuç & Katkı:Yazılı olmayan tek taş eser olan no. 7, olasılıkla bir lahde ait olan bir parçadır ve üzerinde bir haç betimlemesi bulunmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Isis · Pataikos/Ptah · kült derneği

Özet

Bu makalede Sezgin Köksal Koleksiyonu’nda yer alan altı tanesi yazılı yedi adet taş eser tanıtılmaktadır. Sezgin Köksal’ın 1970’li ve 80’li yıllarda Mudanya ve çevresinden toplamış olduğu özel koleksiyonu Bursa Müzesi’ne bağlıdır. Roma Dönemi eseri olan No. 1’de Isis kültü ile ilişkili dodekatistai adlı grup/dernek tarafından rahip Marcus Vettinus Pataikos’un onurlandırıldığı eser tanıtılmaktadır ve dodekatistai ifadesi tartışılmaktadır. No. 2 ve 3 ölü ziyafet sahnesi taşıyan mezar stelleridir. No. 2, Karpos oğlu Metrodoros’un beslemesi için dikmiş olduğu mezar stelidir. No. 3 ise Sosthenes’in oğlu Menekrates’in sütkardeşi Menophilos için diktirdiği mezar yazıtıdır. 4 ve 5 numaralı yazıtlar daha önce yayımlanmış olup koleksiyonun bütünlüğünü korumak amacı ile tekrar ele alınmışlardır. Eserlerden ilki (no. 4) bir lahit olup, tabula ansata içerisinde yer alan yazıt Lucia Munatia Maxima’nın kendisi ve kocası Bassus için yaptırmış olduğunu kaydetmektedir. Fragman halindeki ikincisi (no.5) ise bir mezar yazıtı olup Kallistos oğlu Stephanos’a aittir. No. 6 Hristiyanlık Dönemi’ne ait yazılı bir parçadır. Yazılı olmayan tek taş eser olan no. 7, olasılıkla bir lahde ait olan bir parçadır ve üzerinde bir haç betimlemesi bulunmaktadır.

Abstract

This article presents seven stone monuments from the Sezgin Köksal Collection including four new (nos. 1–3 and 6) and two previously published inscriptions (nos. 4–5) as well as an archi­tec­tural fragment (no. 7). These items were collected by Mr. Köksal in the 1970ies and 80ies from Mu­dan­ya and its territory. No. 1 is an honorary inscription for Marcus Vettinus Pataikos, erected by a group or association dedicated to the worship of Isis and called “dodekatistai”. Nos. 2 and 3 are steles with funerary banquets and short inscriptions. Inscription no. 2 records that Metrodoros, son of Karpos, erected the stele for his threpte. No. 3 records that Menekrates, son of Sosthenes, erected the stele for his foster brother Menophilos. No. 4, a sarcophagus with an inscript­ion on its tabula ansata, and the fragmentary inscription no. 5 were published previously. No. 6 is a fragmentary inscription. No. 7 is an architectural fragment of a sarcophagus.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DOĞAN, Y. (2016). Sezgin Köksal Koleksiyonu’ndan Apameia Myrleia’ya (Mudanya) Ait Yeni Yazıtlar. PHILIA, Cilt: Suppl. 1, 269–277. https://ajindex.com/articles/841884

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (20)

  1. Alföldi 1937
  2. A. Alföldi, A Festival of Isis in Rome under the Christian Emperors of the IVth Century, Budapest 1937. Andrews 1994
  3. C. Andrews, Amulets of Ancient Egypt, Londra 1994. Arav – Bernett 1997 R. Arav – M. Bernett, An Egyptian Figurine of Pataikos at Bethsaida, IEJ 47, 198–213. Bricault 2006
  4. L. Bricault, Isis, Dame des flots, Liegè 2006 (Aegyptiaca Laodiensia 7). Bonnet 1952
  5. H. Bonnet, Reallexikon der Ägyptischen Religionsgeschichte, Berlin 1952. Bruneau 1974
  6. P. Bruneau, Existe-t-il des Statues d’Isis Pélagia?, BCH 98, 1974, 333–381. Dareste 1988
  7. R. Dareste, Note sur une hypothécaire, BCH 12, 1988, 302–305. Drexler 1889 W. Drexler, Der Isis und Sarapis Cultus in Kleinasien, NZ 21, 1889, 1–234. Dasen 1993
  8. V. Dasen, Dwarfs in Ancient Egypt and Greece, Oxford 1993. Dunand 1973
  9. F. Dunand, Le culte d’Isis dans le bassin oriental de la Méditerranée III. Le cul¬¬te d’Isis en Asie Mineure. Clergé et ritüel des sanctuaries isiaques, Lei¬den1973. Fabricius 1999
  10. J. Fabricius, Die hellenistischen Totenmahlreliefs. Grabrepräsentation und Wert¬vorstellungen in Ostgriechischen Städten, Münih 1999. Fernoux 2004
  11. H. Fernoux, Le Demos et la Cité. Communautés et assemblées populaires en Asie Mineure à l’époque impériale, Rennes 2011. Grandjean 1971
  12. Y. Grandjean, Note sur une épigramme de Maronée, BCH 95, 1971, 283– 294. Györy 2003
  13. H. Györy, Über die Patäken-Amulette in Neuen Reich şurada: Das Alte Ägyp¬ten und seine Nachbarn, Festschrift zum 65. Geburtstag von Helmut Sat¬zinger, Krems, 2003, 58–68. Hermann 1994 C. Hermann, Ägyptische Amulette aus Palästina/Israel, mit einem Ausblick auf ihre Rezeption durch das Alte Testament, OBO 138, Freiburg 1994. Sandman Holmberg 1946
  14. M. Sandman Holmberg, The God Ptah, Lund 1946. Koch – Sichtermann 1982 G. Koch – H. Sichtermann, Römische Sarkophage (HdA), Münih 1982. Koch 2000
  15. G. Koch, Frühchristlische Sarkophage (HdA), Münih 2000. Kozma 2006
  16. C. Kozma, Dwarfs in Ancient Egypt, American Journal of Medical Genetics 140 A, 2006, 303–311. Lüders 1873 O. Lüders, Die dionysischen Künstler, Berlin 1873. Magie 1953
  17. D. Magie, Egyptian Deities in Asia Minor in Inscriptions and on Coins, AJA 57, 1953, 163–187. Mendel 1900
  18. G. Mendel, Inscriptions de Bithynie, BCH 24, 1900, 361–426. Merkelbach 1995
  19. R. Merkelbach, Isis Regina – Zeus Sarapis. Die griechisch-ägyptische Reli¬gion nach den Quellen dargestellt. Stuttgart – Leipzig 1995. Morenz 1954
  20. S. Morenz, Ptah-Hephaistos, der Zwerg, beobachtungen zur Frage der inter¬pretation graeca in der Ägypt