Dergiler / Akif / 2010 / Cilt: 30 - Sayı: 30

KUR’AN’IN KADININ EVLENMESİNE BAKIŞI VE İSLAM HUKUKÇULARININ KONU HAKKINDAKİ GÖRÜŞLERİ

Dergi
Akif
Sayfa
37–73
Yayın Tarihi
2010-07-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Kadın ile velisi arasında eş seçiminde çıkan anlaşmazlığın yargıya intikal etmesi halinde, hâkimin kadın lehinde karar vermesi gerekir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kadının evlenmesiyle ilgili şer’î delillerin yorumlanmasında İslâm âlimleri ihtilaf etmişlerdir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bunun sonucu olarak Hanefiler, akıllı ve ergen kadının evlenmede erkek gibi hür iradesiyle tasarrufta bulunma yetkisine malik olduğunu söylemişler, fakihlerin çoğunluğu ise, onun velisiz evlenmesinin geçersizliğini ileri sürmüşlerdir.
💡
Sonuç & Katkı:Kadın ile velisi arasında eş seçiminde çıkan anlaşmazlığın yargıya intikal etmesi halinde, hâkimin kadın lehinde karar vermesi gerekir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Nikâh · evlenme · veli

Özet

Kadının evlenmesiyle ilgili şer’î delillerin yorumlanmasında İslâm âlimleri ihtilaf etmişlerdir. Bunun sonucu olarak Hanefiler, akıllı ve ergen kadının evlenmede erkek gibi hür iradesiyle tasarrufta bulunma yetkisine malik olduğunu söylemişler, fakihlerin çoğunluğu ise, onun velisiz evlenmesinin geçersizliğini ileri sürmüşlerdir. Şâri’ kadının evlenmesinde, kendisinin de velisinin de söz ve tasarruf hakkına malik bulunduklarına, ancak kadının hakkının asıl ve birinci derecede olduğuna itibar etmiştir. Bundan dolayı kız olsun, dul olsun fiil ehliyetine sahip kadının evlenmesinde, rızasının alınması ve istemediği birisiyle evlendirilmemesi gerekmektedir. Kadının evlenmesiyle ilgili delillerden, evlenme işinde kadın ile velisi arasında istişare yapılmasının önerildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle kimi İslam hukuk- çularına göre kadın ile velisi arasında eş seçiminde anlaşmazlık çıkması durumunda doğru olan – şer’in evlenmede itibar ettiği esaslara uygun olmak şartıylakadının seçtiği eş adayının tercih edilmesidir. Zira bu, şer’î delillere ve Şâri’in nikâh akdinde gözettiği amaca daha uygundur. Kadın ile velisi arasında eş seçiminde çıkan anlaşmazlığın yargıya intikal etmesi halinde, hâkimin kadın lehinde karar vermesi gerekir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÖRGÜLÜ, H. A. (2010). KUR’AN’IN KADININ EVLENMESİNE BAKIŞI VE İSLAM HUKUKÇULARININ KONU HAKKINDAKİ GÖRÜŞLERİ. Akif, Cilt: 30 - Sayı: 30, 37–73. https://ajindex.com/articles/840360

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Abdulbaki, Muhammed Fuad, el-Mu’cemu’l-Müfehres li Elfazı’l-Kur’ani’l- Kerîm, Daru’l-Fikr, 2. tb., 1401/1981, by. Ahmed b. Hanbel (ö. 241/855), el-Müsned, maa Kenzi’l-Ummal, I-VI, 5. tb., el-Mektebetü’l-İslâmî, Beyrut 1405/1985.
  2. Akıntürk, Turgut, Medenî Hukuk, 7. bs., Betaş, İstanbul 1999;
  3. Medeni Hu- kuk-Aile hukuku, I-II, 10. bas., II. Cilt, Beta, İstanbul 2006. el-Âmidî, Seyfuddîn Ebu’l-Hasen Ali b. Ali (ö. 631/1233), el-İhkâm fî Usuli’l-Ahkâm, I-III, Mektebetu Muhammed Ali ve Evladuh, Mısır 1387/1968.
  4. Ateş, Süleyman, Kur’an-ı Kerîm ve Yüce Meâli, Yeni Ufuklar Neşriyatı, İs- tanbul, bty. Ateş, Süleyman, Kur’an-ı Kerîm Tefsiri, I-VI, Yeni Ufuklar Neşriyatı, Milliyet byy., 1988. el-Beyhakî, Ebu Bekr Ahmed b. el-Huseyn (ö. 458/1066), es-Sünenu’l- Kübrâ maa Cevheri’n-Nakî li’bni Türkmânî, I-X, Daru’l-Ma’rife, Beyrut-Lübnan, ty. Bilmen, Ö. N., Huku-ı İslâmiyye ve Istılahat-i Fıkhiyye Kamusu, I-VIII, Bilmen Yayınevi, İstanbul 1968. el-Buhari, Muhammed b. İsmail (ö. 256/870), es-Sahih, I-VIII, el- Mektebetü’l-İslâmî, Muhammed Özdemir, İstanbul 1979. el-Buhûtî, Mansur b. Yûnus (ö. 1051/1641), Keşşâfü’l-Kınâ’ an Metni’l- İknâ’, I-VI, Alemu’l-Kütüb, Beyrut 1403/1983. el-Buhûtî, er-Ravdu’l-Murbi’ Şarhu Zâdi’l-Mustakni’, 6. tb., I-II, Daru’l-Fikr, ty. el-Cessas, Ebu Bekr Ahmed b. Ali er-Razî (ö. 370/981), Ahkamu’l-Kur’an, I-V, Tahkik: Muhammed es-Sadık Kamhavî, Daru’l-Mushaf, Kahire, ty. Cevad Ali, el-Mufassal fî Tarihi’l-Arab Kable’l-İslâm, 1. tb., I-VIII, Mektebetu’n-Nehda, Daru’l-Melâyîn, Beyrut 1968. el-Cezîrî, Abdurrahman (ö. 1941), Kitabü’l-Fıkh ale’l-Mezahibi’l-Erbea, I-V, Daru İhyai’t-Turasi’l-Arabî, Beyrut-Lübnan 1969.
  5. Cin, Halil, İslâm ve Osmanlı Hukukunda Evlenme, 2. bs., Selçuk Üniversitesi Yayınları No: 42, Hukuk Fakültesi Yayınları No: 3, Konya 1988.
  6. Çantay, H. B., Kur’ân-ı Hakîm ve Meâl-i Kerîm, I-II, Bürhaneddin Erenler Matbaası, İstanbul 1959.
  7. Çeker, Orhan (Yayına hazırlayan), Aile Hukuku Kararnamesi, Ebru Yayınları, Konya 1979.
  8. Dumlu, Ömer-Hüseyin Elmalı, Kur’an-ı Kerim’in Türkçe Anlamı, İlahiyat Fakültesi Vakfı Yayınları, İzmir 2001.
  9. Ebu Ceyb, Sadî, el-Kâmusu’l-fıkhî lugaten ve ıstılahan, tab. 1, Daru’l-fikr, Dımeşk-SURİYE, 1402/1982.
  10. Ebu Davud, Süleyman b. el-Eşas el-Ezdî es-Sicistanî (ö. 275/889), es- Sünen, maa Meâlimü’s-Sünen li’l-Hattabî, 1. tb., I-V, İ’dâd ve ta’lîk: İzzet Ubeyd ed-Daas ve Adil es-Seyyid, Daru’l-Hadis, Beyrut-Lübnan 1388/1969.
  11. Ebu Zehra, Muhammed, el-Milkiyyetü ve Nazariyyetü’l-Akd fi’ş-Şerîati’l- İslâmiyye, Daru’