Dergiler / Akif / 2014 / Cilt: 37 - Sayı: 37

ZAYIF HADİSİN AMEL KARİNESİYLE DESTEKLENMESİ VE TİRMİZÎ’NİN SÜNENİ

-

Dergi
Akif
Sayfa
41–70
Yayın Tarihi
2014-02-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Tirmizî özelinde kütüb-i sittede, ilk nesillerin uygulamalarından, daha ziyade isnad açısından zayıf görülen rivayetlerin ‘amel edilebilirlik’ niteliğine kavuşmalarında bir takviye aracı olarak yararlanılıp yararlanılmadığı üzerinde durulmaktadır

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Hadis ve sünnet eksenli yapılan çalışmalarda öne çıkan konuların başında, bir hadisin sıhhat değerinin belirlenmesi gelmekte ve bu işlemin yalnızca isnad üzerinden yürütülüp yürütülemeyeceği öteden beri tartışılmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu makalede, bir hadisin kabulü için sahabe ve sonraki nesillerin uygulamalarını önemli bir kriter olarak kabul eden Mâlik’in bu tutumunun, hadis edebiyatının oluşum dönemi olarak kabul edilen hicri ilk üç asırdaki hadis ve sünnete dair çalışmalara ne ölçüde yansıdığının tespiti yapılmaya çalışılmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Tirmizî özelinde kütüb-i sittede, ilk nesillerin uygulamalarından, daha ziyade isnad açısından zayıf görülen rivayetlerin ‘amel edilebilirlik’ niteliğine kavuşmalarında bir takviye aracı olarak yararlanılıp yararlanılmadığı üzerinde durulmaktadır
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Zayıf hadis · amel · takviye

Özet

Hadis ve sünnet eksenli yapılan çalışmalarda öne çıkan konuların başında, bir hadisin sıhhat değerinin belirlenmesi gelmekte ve bu işlemin yalnızca isnad üzerinden yürütülüp yürütülemeyeceği öteden beri tartışılmaktadır. Bu makalede, bir hadisin kabulü için sahabe ve sonraki nesillerin uygulamalarını önemli bir kriter olarak kabul eden Mâlik’in bu tutumunun, hadis edebiyatının oluşum dönemi olarak kabul edilen hicri ilk üç asırdaki hadis ve sünnete dair çalışmalara ne ölçüde yansıdığının tespiti yapılmaya çalışılmaktadır. Tirmizî özelinde kütüb-i sittede, ilk nesillerin uygulamalarından, daha ziyade isnad açısından zayıf görülen rivayetlerin ‘amel edilebilirlik’ niteliğine kavuşmalarında bir takviye aracı olarak yararlanılıp yararlanılmadığı üzerinde durulmaktadır

Abstract

value of authenticity of narrations and the possibility of it being only through the chain of narration (sanad), this having been discussed long ago. In this article the approach of Imam Malik who accepts applications of the Companions (Sahaba) and next genera- tions as an important criteria for the adoption of a hadith, effects on the studies of the first three centuries which accepted as a formative period of Hadith Literature espe- cially on the Six Books of Hadith (al Kutub al Sittah) with a special focus on Tirmidhi

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ACAR, Y. (2014). ZAYIF HADİSİN AMEL KARİNESİYLE DESTEKLENMESİ VE TİRMİZÎ’NİN SÜNENİ. Akif, Cilt: 37 - Sayı: 37, 41–70. https://ajindex.com/articles/840319

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (5)

  1. Abdurrazzâk, Ebû Bekr İbn Hemmâm es-San'ânî (v. 211/826), el- Musannef, Thk. Habîbu'r-Rahmân el-A'zamî, II. Baskı, el-Mektebü'l-İslâmî, Beyrut 1403. Acar, Yusuf, Kuraşî’nin el-İnâye’si ve Hidâye Hadisleri, Konya 2011. Addâb, Mahmud el-Hamş, el-İmam et-Tirmizî ve menhecuhû fî kitâbihi’l-Câmi’, I. Baskı, Bağdat 2003. Aliyyülkârî, Ebu’l-Hasen Nuruddin Molla Ali b. Muhammed (ö.1014/1605), Mirkâtü’l-mefâtîh şerhu Mişkâti’l-mesâbîh, I. Baskı, Beyrut 2002. Aynî, Ebû Muhammed Mahmud b. Ahmed (ö.855/1451), Umdetü’l- kârî şerhu Sahîhi’l-Buhârî, Beyrut ts. Aydın, Nevzat, “H. II. Asırdaki ‘Sünnetin Neliği’ Sorunu Bağlamında İmam Evzaî’nin Hadis ve Sünnet Anlayışı”, Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Cilt: IX, Yıl: 2009, Sayı: 1, s. 253-86. -----, “Hadislerin İlk Dönem tasnif Süreci Üzerine Bir değerlendirme”, OMÜİF Dergisi, Yıl: 2011, Sayı: 31, s. 199-230.
  2. Itr, Nureddin, el-İmam et-Tirmizî ve’l-muvâzene beyne Câmi’ihî ve beyne’s-Sahîhayn, I. Baskı, Halep 1970.
  3. İbn Abdilber, Ebû Ömer Yusuf b. Abdillah en-Nemerî, (ö.463/1071), et-Temhîd limâ fi'l-Muvatta mine'l-meânî ve'l-esânîd, Thk. Mustafa b. Ahmed el-Alevî ve Muhammed Abdulkebîr el-Bekrî, Nşr. Müessesetü'l- Kurtuba, Mağrib 1387. -----, el-İstizkâr, Thk. Salim Muhammed Ata – Muhammed Ali Muavvad, I. Baskı, Beyrut 2000.
  4. İbn Hacer, Ebu’l-Fadl Ahmed b. Ali el-Askalânî (ö.852/1448), Nüzhetü’n-nazar fî tavdîhi Nuhbeti’l-fiker fî mustalahı ehli’l-eser, Thk. Abdul- lah b. Dayfillah er-Ruhaylî, I. Baskı, Riyad 1422. -----, en-Nüket alâ Kitâbi İbni’s-Salâh, Thk. Rabî’ b. Hâdî Umeyr el- Medhalî, I. Baskı, Medine 1984.
  5. İbn Kayyım, Muhammed b. Ebî Bekr b. Eyyub el-Cevziyye (751/1350), İ’lâmü’l-müvakkı’în an Rabbi’l-âlemîn, Thk. Muhammed Abdusselam İbra- him, I. Baskı, 1991. -----, er-Rûh fi’l-kelam alâ ervâhi’l-emvâti ve’l-ahyâ bi’d-delâil mine’l- kitâb ve’s-sünne, Nşr. Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, Beyrut ts. İbn Receb, Zeynüddin Abdurrahman b. Ahmed el-Hanbelî (ö.795/1392), Şerhu I’leli’t-Tirmizî, Thk. Hemmam Abdurrahim Saîd, I. Baskı, Ürdün 1987. İbnü’l-Cârûd, Ebu Muhammed Abdullah b. Ali (ö.307/919), el- Müntekâ mine’s-süneni’l-müsnede, Thk. Abdullah Ömer, I. Baskı, Beyrut 1988. İbnü’l-Hümâm, Kemalüddin Muhammed b. Abdilvahid (ö.861/1457), Fethu’l-kadîr, Nşr. Dâru’l-Fikr, Beyrut ts. Kandemir, M. Yaşar, “Kütüb-i Sitte”, DİA, İstanbul 2003, XXVII, 6-8. Kuraşî, Muhyiddin Ebû Muhammed Abdulkadir b. Muhammed b. Muhammed b. Ebi'l-Vefâ (ö.775/1373), el-Inâye bi ma'rifeti ehâdîsi'l-Hidâye, İstanbul Millet Yazma Eser Kütüphanesi Fey