Dergiler / Akif / 2014 / Cilt: 38 - Sayı: 38

SAHÂBENİN FIKHÎ MEZHEPLERE KAYNAKLIĞI

-

Dergi
Akif
Sayfa
11–44
Yayın Tarihi
2014-03-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu geleneği de, sahâbeden tevârüs edilen bilgi, görgü ve uygulama belirlemiştir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İslâm’ın iki aslî kaynağının içerdiği hukukî normların anlam çerçevesi ve somut uygulama biçimi, sahabe neslinin anlayış ve uygulaması ile sonrakilere aktarıldığı için fıkıh ilmi açısından bu nesil merkezî bir konuma ve değere sahiptir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Sahâbe nesli sayesindedir ki, temel anlam ve ahkâm çerçevesi itibariyle özgün ve standart bir İslâm anlayışına sahip olunmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Bu geleneği de, sahâbeden tevârüs edilen bilgi, görgü ve uygulama belirlemiştir
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Sahâbe · ashâb · sahâbî kavli

Özet

İslâm’ın iki aslî kaynağının içerdiği hukukî normların anlam çerçevesi ve somut uygulama biçimi, sahabe neslinin anlayış ve uygulaması ile sonrakilere aktarıldığı için fıkıh ilmi açısından bu nesil merkezî bir konuma ve değere sahiptir. Sahâbe nesli sayesindedir ki, temel anlam ve ahkâm çerçevesi itibariyle özgün ve standart bir İslâm anlayışına sahip olunmuştur. Dolayısıyla amelî mezhepleri kendilerine nisbet ettiğimiz müctehid imamlar, ilkten bir keşfin sahibi değillerdir. En başta bilinen dört sünnî mezhep olmak üzere bütün fıkıh mezhepleri bir geleneğin ürünü ve temsilcileridirler. Bu geleneği de, sahâbeden tevârüs edilen bilgi, görgü ve uygulama belirlemiştir

Abstract

the two fundamental sources of Islam and the form were applied concretely were transferred to others by the understanding and application of the Ashab generation, from the perspective of the science of Fiqh, the generation of Ashab has a central place and importance. Because of the Ashab generation, a unique and standard Islamic understanding with its basic meaning and provisional outlines has come to life. Thus, the mujtahid Imams to whom we ascribe the practical madhahib do not have totally new discoveries. Starting with the well-known four Orthodox madhahib, all Fiqh mad- hahib are products and representatives of a tradition. This tradition was established by the knowledge, etiquette and practice inherited from Ashab

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YAMAN, A. (2014). SAHÂBENİN FIKHÎ MEZHEPLERE KAYNAKLIĞI. Akif, Cilt: 38 - Sayı: 38, 11–44. https://ajindex.com/articles/840306

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. Abdülazîz Buhârî (ö. 730/1329), Keşfü’l-esrâr fi şerhi Usûli’l-Pezdevî, Beyrut 1997
  2. Apaydın, Yunus, “Sahâbî Kavli”, DİA, XXXV, 500-504 _______, “Sahâbî Sözünün Hukuki Değeri”, EÜ Sosyal Bilimler Enstitü- sü Dergisi, sy. 4 (1990), ss. 323-353; sy. 5 (1994), ss. 379-397
  3. Aybakan, Bilal, İmam Şâfiî ve Fıkıh Düşüncesinin Mezhepleşmesi, İs- tanbul 2007 A’zamî, Muhammed Mustafa, İlk Devir Hadis Edebiyatı ve Peygambe- rimizin Hadislerinin Tedvin Tarihi: (H. 1-150-M. 622-657) (çev. H. Yavuz), İstanbul 1993 Bağdâdî, Hatîb (ö.463/1071), Târîhu Bağdâd, Beyrut ts. (Dâru’l- Kütübi’l-İlmiyye). Bâkıllânî (ö. 403/1013), et-Takrîb ve’l-irşâd es-sağîr, (nşr. A. Ebû Zeyd), Beyrut 1998 Cassâs (ö. 370/980), el-Fusûl fi’l-usûl, (nşr. U. C. Neşemî), Kuveyt 1985 Cüveynî (ö. 478/1085), el-Burhân, (nşr. S. Uveyda), Beyrut 1997 _______, el-Varakât, (Mütûn usûliyye mühimme içinde), Kahire 1993
  4. Derviş, Abdurrahman b. Abdullah, es-Sahâbî ve mevkıfü’l-ulemâ mi- ne’l-ihticâc bi-kavlihi, Riyad 1992
  5. Dönmez, İbrahim Kâfi, “Amel-i Ehl-i Medine”, DİA, III, 21-25 Ebû Nuaym el-İsfahânî (ö. 430/1038), Müsnedü Ebî Hanîfe rivayetü Ebî Nuaym, (thk.N. M. Fâryâbî), Riyad 1415 Ebû Yûsuf (ö. 182/798), el-Âsâr, (thk. E. Efğânî), Beyrut 1355 _________, er-Red alâ Siyeri’l-Evzâî, Beyrut ts. (Dâru’l-Kütübi’l- İlmiyye) _________, Kitabu’l-Harâc, Kahire 1382 Ebû Zehra (ö. 1974), Ebû Hanîfe, Kahire 1977 (?) (Dâru’l-Fikri’l-Arabî) _________, eş-Şâfiî, Kahire 1978 _________, İbn Hanbel, Kahire ts. (Dâru’l-Fikri’l-Arabî) _________, Mâlik, Kahire 1978 (?) (Dâru’l-Fikri’l-Arabî) Efendioğlu, Mehmet, “Sahâbe”, DİA, XXXV, 491-500.
  6. Erul, Bünyamin, Sahâbenin Sünnet Anlayışı, Ankara 1999 Fahreddin Râzî (ö. 606/1209), el-Mahsûl, Beyrut 1988 _____________, et-Tefsîru’l-kebîr (Mefâtîhu’l-ğayb), Beyrut 2004 Gazzâlî (ö. 505/1111), el-Mustasfâ fî ilmi’l-usûl, Beyrut 1993
  7. Güşen, Seyit Ali, Hz. Peygamber ve Hulefâ-i Râşidîn'in Sünnetine Sa- rılmayı Emreden Hadisin Değerlendirmesi (Yüksek lisans tezi, 2007), Marma- ra Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Hacvî, Muhammed (ö. 1956), el-Fikru’s-sâmî fî târihi’l-fıkhi’l-İslâmî, Beyrut 1995 Hâkim (ö. 405/1014), Müstedrek ale’s-Sahîhayn, Haydarâbâd 1915 Hallâf, Abdülvehhab (ö. 1956), Hulâsatü târîhi’t-teşrîi’l-İslâmî, Kuveyt ts. (Dâru’l-Kalem) Hamidullah, Muhammed (ö. 2002), “Ebu Hanîfe ve Eseri”, (çev. K. Kuşçu), İslam Hukuku Etütleri, İstanbul 1984, ss. 350-363 Haskefî (ö. 1088/1677), Müsnedü Ebî Hanîfe bi rivayeti’l-Haskefî, (thk. A. H. Mahmud), Mısır ts. (el-Âdâb). Hassan, Ahmed,