Dergiler / Akif / 2019 / Cilt: 48 - Sayı: 48

Lügavî İbdâl ve İlk Dönem Arap Lehçerinin üzerindeki Etkisi

Dergi
Akif
Sayfa
545–566
Yayın Tarihi
2019-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İlk dönem Arap lehçeleri sentaks, semantik, morfolojik ve fonetik düzeylerde farklılık göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İlk dönem Arap lehçeleri sentaks, semantik, morfolojik ve fonetik düzeylerde farklılık göstermektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Fonetik düzeyde farklılık gösteren sebeplerden biri ‘Lügavî İbdâl/Mahreç Yakınlığına bağlı İbdâl’dır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu inceleme ilk ve son dönem âlimlerinin görüşleri ile hem kendi aralarında ve hem deilk ve son alimler arasında tartışılmıştır. çerçevesindedir. ‘Lügavî İbdâl’i incelerken âlimlerin ihtilafa düştüğü bazı konular tartışılmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kadîm Arap Lahçeleri · Lügavî İbdâl · Kur’ân Kıraatleri

Özet

İlk dönem Arap lehçeleri sentaks, semantik, morfolojik ve fonetik düzeylerde farklılık göstermektedir. Fonetik düzeyde farklılık gösteren sebeplerden biri ‘Lügavî İbdâl/Mahreç Yakınlığına bağlı İbdâl’dır. Bu çeşit ibdalin oluşumunda herhangi bir şart ve kural bulunmamaktadır. İbdâl lugavînin kullanımında kabileler arasında farklılık görülmektedir. Bu farklı kullanımlar semâî yolla şart ve kural olmaksızın yapılmaktadır.Bu yazıda, ‘Lügavî İbdâl’ oluşumuna izin veren harflerin mahreç ve sıfatlarına dayanarak incelenme yapılmaktadır, ve sıralandığı şekliyle yer alır: Mütecânis harfler, Mütecâvir harfler, Mütekârib harfler ve Mütebâid harfler arasında ibdâl. Ayrıca bu taksime beşinci olaraki ilk dönem dilcilerin ibdal olarak kabul ettiği fakat ondan farklı olan diğer bir çeşit eklenebilir. Kabilelerine nisbet edilmeyen bazı rivayetler bulunmaktadır. Bu rivayetler ilk dönem dilcilerin tarafından ibdal olarak kabul edilmiştir. Fakat son dönem dilciler mübdel ve mübdel-minh harfleri arasında sıfat ve mahreçleri bakımından ortak özelliğe sahip olmamaları nedeniyle bu görüşe katılmamaktadır. İbdâl lügavîninin incelediğimiz bu kısımları örneklerle ve Kuran kıraatlerde geçtiği yerleri bahsedilmesiyle ayrıntılı olarak inceledik. Bu inceleme ilk ve son dönem âlimlerinin görüşleri ile hem kendi aralarında ve hem deilk ve son alimler arasında tartışılmıştır. çerçevesindedir. ‘Lügavî İbdâl’i incelerken âlimlerin ihtilafa düştüğü bazı konular tartışılmaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ARSLAN, İ., SALEH, M. H. (2019). Lügavî İbdâl ve İlk Dönem Arap Lehçerinin üzerindeki Etkisi. Akif, Cilt: 48 - Sayı: 48, 545–566. https://ajindex.com/articles/840207

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. المراجع:ابن الجزري، شمس الدين أبي الخير محمد بن محمد بن يوسف. التمهيد في علم التجويد. تحقيق: غانم قدّوري حَمَد. ط1. بيروت: مؤسسة الرّسالة، 2001.ابن الجزري، شمس الدين أبو الخير محمد بن محمد بن يوسف. النشر في القراءات العشر. تحقيق: علي محمد الضباع. القاهرة: المطبعة التجارية الكبرى.ابن السكّيت، بعقوب بن إسحاق. (كنز الحُفّاظ) كتاب الألفاظ. تحقيق: فخر الدين قباوة. ط1. لبنان: مكتبة لبنان، 1998.ابن جني، أبو الفتح عثمان الموصلي. سر صناعة الإعراب. تحقيق: حسن هنداوي. ط1. دمشق: دار القلم، 1985.ابن جني، أبو الفتح عثمان الموصلي. المحتسب في تبيين وجوه شواذ القرآن والإيضاح عنها. ط1. مصر: وزارة الأوقاف، 1999.ابن خالوبه، أبو عبد الله الحسين بن أحمد. مختصر في شواذ القرآن من كتاب البديع. القاهرة: مكتبة المتنبي.ابن دريد، أبو بكر محمد بن الحسن الأزدي. الجمهرة. تحقيق: رمزي منير بعلبكي. ط1. بيروت: دار العلم للملايين، 1987.ابن سيدا، أبو الحسن علي بن إسماعيل النّحوي اللغوي الأندلسي. المخصص. بيروت: دار الكتب العلمية.ابن عصفور، علي بن مؤمن الإشبيلي. الممتع الكبير في التصريف. تحقيق: فخر الدين قباوة. ط8. بيروت: مكتب لبنان، 1994.ابن فارس، أحمد بن زكريا القزويني الرازي. الصاحبي في فقه اللغة وسنن العرب في كلامها. القاهرة: مكتبة السلفية، 1910.ابن مجاهد، أحمد بن موسى بن العبّاس التميمي أبوبكر البغدادي. كتاب السبعة في القراءات. تحقيق: شوقي ضيف. ط2. مصر: دار المعارف، 1980.ابن منظور، أبو الفضل جمال الدين محمد بن مكرم الإفريقي. لسان العرب. ط3. بيروت: دار الصدر.ابن يعيش، أبو البقاء. شرح الملوكي في التصريف. تحقيق: د.فخر الدين قباوة. ط1. حلب: مكتبة العربية، 1973.ابن يعيش، أبو البقاء. شرح المفصّل للزمخشري. تحقيق: إيميل بديع يعقوب. ط1. بيروت: دار الكتب العلمية، 2001.أبو الحجاج، يوسف البلوى المالقي. ألف باء في أنواع الآداب وفنون المحاضرات واللغة. بيروت: المكتبة العلمية، 2013.أبو الطيب، عبد الواحد علي اللغوي الحلبي. كتاب الإبدال. تحقيق: عز الدين التنوخي. دمشق: مطبوعات مجمع اللغة العربية بدمشق، 1961.أبو حيان، محمد بن يوسف بن علي بن يوسف بن حيان أسير الدين الأندلسي. ارتشاف الضرب من لسان العرب. تحقيق: رجب عثمان محمد ورمضان عبد التواب. ط1. القاهرة: مكتبة الخانجي، 1998.أبو حيان، محمد بن يوسف بن علي بن يوسف بن حيان أسير الدين الأندلسي. البحر المحيط في التفسير. تحقيق: صدقي محمد جميل. ط1. بيروت: دار الفكر، 1999.أبو منصور، محمد بن أحمد بن الأزهري الهروي. تهذيب اللغة. تحقيق: محمد عوض مرعب. ط1. بيروت: دار أحياء التراث العربي. 2001.الأخفش الأوسط، أبو الحسن البلخي البصري. معاني القرآن. تحقيق: هدى محمد قراعة. ط2. القاهرة: مكتبة الخانجي، 1990.الاستراباذي، محمد بن الحسن الرضي نجم الدين. شرح شافية ابن الحاجب مع شرح شواهده للعالم عبد القادر البغدادي. تحقيق: محمد نور الحسن ومحمد الزفزاف ومحمد محي الدين عبد الحميد. بيرو