Dergiler / Akif / 2019 / Cilt: 48 - Sayı: 48

ZİYÂUDDÎN İBNU’L-ESÎR VE KİFÂYETU’T-TÂLİB FÎ NAKDİ KELÂMİ’Ş-ŞÂʿİRİ VE’L-KÂTİB ADLI ESERİNİN ARAP DİLİNDEKİ YERİ VE ÖNEMİ

Dergi
Akif
Sayfa
397–420
Yayın Tarihi
2019-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bundan dolayı araştırmanın başında İbnu’l-Esîr’in yaşadığı dönemdeki ilmî ve kültürel durum kısaca anlatılmış, hayatı ve eserleri hakkında da genel bilgiler verilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Ziyâuddîn İbnu’l-Esîr, İbnu’l-Esîr künyesiyle meşhur olan üç kardeşin en küçüğü olup belagat ve tenkit alanında uzmanlaşmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu araştırmada, Ziyâuddîn İbnu’l-Esîr’in (ö. 637/1239), XIII. yy.da belagat ve kitabet alanında kaleme almış olduğu Kifâyetu’t-tâlib fî nakdi kelâmi’ş-şâʿiri ve’l-kâtib adlı eserin Arap dilindeki yeri ve önemi incelenmeye çalışılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bundan dolayı araştırmanın başında İbnu’l-Esîr’in yaşadığı dönemdeki ilmî ve kültürel durum kısaca anlatılmış, hayatı ve eserleri hakkında da genel bilgiler verilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İbnu’l-Esîr · tenkit · şiir

Özet

Ziyâuddîn İbnu’l-Esîr, İbnu’l-Esîr künyesiyle meşhur olan üç kardeşin en küçüğü olup belagat ve tenkit alanında uzmanlaşmıştır. Vezir olmasından dolayı siyasetin içinde yaşamış olsa da ilimle ilişkisini sürdürmüş ve belagat, fesahat, tenkit, inşâ usulü gibi alanlarda pek çok risâle ve ilmî eser kaleme almıştır. Bu araştırmada, Ziyâuddîn İbnu’l-Esîr’in (ö. 637/1239), XIII. yy.da belagat ve kitabet alanında kaleme almış olduğu Kifâyetu’t-tâlib fî nakdi kelâmi’ş-şâʿiri ve’l-kâtib adlı eserin Arap dilindeki yeri ve önemi incelenmeye çalışılmıştır. Bundan dolayı araştırmanın başında İbnu’l-Esîr’in yaşadığı dönemdeki ilmî ve kültürel durum kısaca anlatılmış, hayatı ve eserleri hakkında da genel bilgiler verilmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZÇETİN, M., EMİNOĞLU, A. (2019). ZİYÂUDDÎN İBNU’L-ESÎR VE KİFÂYETU’T-TÂLİB FÎ NAKDİ KELÂMİ’Ş-ŞÂʿİRİ VE’L-KÂTİB ADLI ESERİNİN ARAP DİLİNDEKİ YERİ VE ÖNEMİ. Akif, Cilt: 48 - Sayı: 48, 397–420. https://ajindex.com/articles/840202

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (5)

  1. el-Bağdâdî, İsmâîl Bâşâ, Hediyyetu’l-ʿârifîn esmâʾu’l-muellifîn ve âsâru’l-musannifîn, (Beyrût: Muessetu’t-Târîhi’l-ʿArabî, ty.). Brockelmann, Carl, Geschichte der Arabischen Litteratur, 2. bs., (Leiden: E. J. Brill, 1943). Cuhâ, Ferîd, “Mekânetu Ziyâuddîn İbnu’l-Esîr fî târîhi’l-edebi’l-ʿarabî”, Mecelletu’l-Mecmaʿi’l-lugati’l-ʿArabîyye, 63/4 (1988), 664-676.
  2. Çelebi, Kâtib, Keşfu’z-zunûn ʿan esâmi’l-kutub ve’l-funûn, (Mısır: Matbaʿatu Vekâletu’l-Funûn, 1941). Ḍayf, Şevkî, Târîhu’l-Edebi’l-ʿArabî, (Kahire: Dâru’l-Meʿârif, ty.). Durmuş, İsmail, “İbnu’l-Esîr, Ziyâeddîn”, DİA, (İstanbul: TDV yay., 2000), 21: 30-32. el-Erbîlî, Ebu’l-Berakât Şerefuddîn el-Mubârek b. Ahmed b. el-Mubârek el-Lahmî, Târîhu Erbil, thk. Sâmî es-Sakkâr, (Irak: Dâru’r-Raşîd, 1980). el-Faysal, Semr Rûhî, “İbnu’l-Esîr el-Cezerî ve kitâbuhû el-Meselu’s-sâʾir fî edebi’l-kâtibi ve’ş-şâʿir”, Mecelletu’t-Turâsi’l-Arabî, 79/1, (ty.) 70-75.
  3. Hacımüftüoğlu, Nasrullah, “Bedîʿ”, DİA, (İstanbul: TDV yay., 1992), 5: 320-322. el-Hamdân, Muhammed b. Abdullah b. Abdurrahman, Benû’l-Esîr el-fursânu’s-selâse, (Riyad: Dâru’r-Rıfâʿî, 1974). el-Hamevî, Ebû Abdillâh Şihâbuddîn Yâʿkût b. Abdillâh el-Bağdâdî er-Rûmî, Muʿcemu’l-buldân, 2. bs., (Beyrût: Dâru Sâdır, 1995).
  4. Huseyn, Abdulkadir, el-Muhtasar fî târîhi’l-belâğa, (Kahire: Dâru Ğarîb, 2001). el-Huseynî, Sadruddîn Alî Hân b. Nizâmiddîn Ahmed b. Muhammed Ma‘sûm, Envâru’r-rebîʿ fî envâʿi’l-bedîʿ, (byy.: yy., ty.). İbn Hallikân, Ebu’l-Abbâs Şemsuddîn Ahmed b. Muhammed b. İbrâhîm b. Ebî Bekr el-Bermekî el-İrbilî, Vefeyâtu’l-aʿyân ve enbâʾu ebnâʾi’z-zamân, thk. İhsan Abbas, (Beyrut: Dâru Sâdır, 1977).
  5. İbn Kuteybe, Ebû Muhammed Abdullâh b. Muslim ed-Dîneverî, eş-Şiʿr ve’ş-şuʿarâʾ, (Kahire: Dâru’l- Hadîs, 2002). İbn Reşîk, Ebû Alî el-Hasen el-Ezdî el-Mesîlî el-Kayrevânî, el-ʿUmde fî mehâsini’ş-şiʿri ve âdâbih, thk. Muhammed Muhyiddîn Abdulhamîd, (Beyrut: Dâru’l-Cîl, 1981). İbnu’l-Esîr, Ebu’l-Feth Ziyâuddîn Nasrullâh b. Muhammed b. Muhammed eş-Şeybânî el-Cezerî, el-İstidrâk fi’r-red ʿalâ Risâleti İbni’d-Dehhân el-musemmâ bi’l-Meʾâhıẕi’l-Kindiyye mine’l-meʿâni’t-Tâʾiyye, thk. Hafnî Muhammed Şeref, (Kahire: Mektebetu’l-Encilû’l-Mısriyye, 1958). İbnu’l-Esîr, Ebu’l-Feth Ziyâuddîn Nasrullâh b. Muhammed b. Muhammed eş-Şeybânî el-Cezerî, el-Meselu’s-sâʾir fî edebi’l-kâtibi ve’ş-şâʿir, thk. Ahmed el-Havfî, Bedevî Tabâne, (Kahire: Dâru NahZa,, ty.). İbnu’l-Esîr, Ebu’l-Feth Ziyâuddîn Nasrullâh b. Muhammed b. Muhammed eş-Şeybânî el-Cezerî, Kifâyetu’t-tâlib fî nakdi kelâmi’ş