Dergiler / Akif / 2020 / Cilt: 49 - Sayı: 49

BİR EHLİBEYT ŞAİRİ OLARAK ABDULLAH B. MUHAMMED EŞ-ŞEBRÂVÎ

Dergi
Akif
Sayfa
173–208
Yayın Tarihi
2020-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada eş-Şebrâvî’nin ehlibeyt hakkındaki şiirlerinin muhtevası ve şekilsel özelliklerinin bir kısmı incelenerek onların edebî değerleri ortaya konulmaya çalışılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Ehlibeyt kavramı ile Hz.
📊
Temel Bulgular & Veri:Peygamber’in soyu olması hasebiyle Müslümanlar tarafından hürmete layık kabul edilmiş ve onlar, ehlibeytin hak ettiği sevgi ve saygıyı tarih boyunca göstermeye çalışmışlardır. Âlimler onların yüceliği ve değeri hakkında eserler kaleme alırken edebiyatçılar da edebî ürünlerinde onları methetmişlerdir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada eş-Şebrâvî’nin ehlibeyt hakkındaki şiirlerinin muhtevası ve şekilsel özelliklerinin bir kısmı incelenerek onların edebî değerleri ortaya konulmaya çalışılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Ehlibeyt · eş-Şebrâvî · şiir

Özet

Ehlibeyt kavramı ile Hz. Peygamber’in ailesi, özellikle de soyunun kendileriyle devam ettiği torunları Hz. Hasan, Hz. Hüseyin ve onların soyundan gelenler kastedilmektedir. Ehlibeyt Hz. Peygamber’in soyu olması hasebiyle Müslümanlar tarafından hürmete layık kabul edilmiş ve onlar, ehlibeytin hak ettiği sevgi ve saygıyı tarih boyunca göstermeye çalışmışlardır. Âlimler onların yüceliği ve değeri hakkında eserler kaleme alırken edebiyatçılar da edebî ürünlerinde onları methetmişlerdir. Ehlibeyt hakkında şiir söyleyen çok sayıda Arap şairden birisi de Abdullah b. Muhammed eş-Şebrâvî’dir. Osmanlı Mısırı’nda doğup büyüyen şair yaşadığı çevreden etkilenmiş, ehlibeyt hakkında şiir yazan ve kendilerine ‘Aleviyye denilen edebî bir ortamda bulunmuştur. Şairin ehlibeyt hakkında nazmettiği şiirlerin temaları methiye, istiġâse (medet umma), tevessül (niyaz) gibi daha çok dini içerikli şiirlerde görülen konulardır. Bu çalışmada eş-Şebrâvî’nin ehlibeyt hakkındaki şiirlerinin muhtevası ve şekilsel özelliklerinin bir kısmı incelenerek onların edebî değerleri ortaya konulmaya çalışılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

İYİŞENYÜREK, O. (2020). BİR EHLİBEYT ŞAİRİ OLARAK ABDULLAH B. MUHAMMED EŞ-ŞEBRÂVÎ. Akif, Cilt: 49 - Sayı: 49, 173–208. https://ajindex.com/articles/840181

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. el-‘Askerî, Ebû Hilâl el-Ḥasen b. Abdullah b. Sehl, Kitâbu’ṣ-Ṣınâ‘ateyn, thk. Ali Muhammed el-Bicâvî ve Muhammed Ebu’l-Fazl İbrahim, 1. b, Dâru İhyâi’l-Kutubi’l-‘Arabiyye, Kahire, 1952. ‘Atîḳ, Abdülaziz, ‘İlmu’l-Beyân, Dâru’n-Nehdati’l-‘Arabiyye, Beyrût, 1985. ‘Atîḳ, Abdülaziz, ‘İlmu’l-‘Arûż ve’l-Ḳâfiye, Dâru’n-Nehdati’l-‘Arabiyye, Beyrût, tsz. Bağdatlı İsmail Paşa, Hediyyetu’l-‘Ârifîn Esmâu’l-Müellifîn ve Âsâru’l-Muṣannifîn, Behiyye Matbaası (Maarif Vekâleti desteğiyle), İstanbul, 1951. Bağdatlı İsmail Paşa, Îḍâḥu’l-Meknûn fi’z-Zeyli ‘ala Keşfi’ẓ-Ẓunûn ‘an Esâmi’l-Kutubi ve’l-Funûn, Behiyye Matbaası (Maarif Vekâleti desteğiyle), İstanbul, 1945. Bekkâr,Yusuf Ḥuseyn, Binâu’l-Ḳasîde fi’n-Naḳdi’l-‘Arabiyyi’l-Ḳadîm fî Ḍav’i’n-Naḳdi’l-Ḥadîs, Dâru’l-Endelûs, 2. b. Beyrût, 1982. Besyûnî, Abdulfettah, ‘İlmu’l-Bedî‘, 4. b. Muessesetu’l-Muhtâr, Kahire, 2015. el-Beyhaḳî, Ahmed b. Hüseyin, Menâḳıbu’ş-Şâfi‘î, thk. Seyyid Ahmed Sakr, Dâru’t-Turâs, 1. b. Kahire, 1970.
  2. Brockelmann, Carl, Geschichte der Arabischen Litteratur (GAL), Leiden, 1943.
  3. Brockelmann, Carl, GAL (Supplementband), Leiden, 1934.
  4. Buzpınar, Ş. Tufan, “Nakîbüleşraf”, DİA, XXXII, 322-324, İstanbul, 2006. el-Cârim, Ali ve Mustafa Emin, el-Belâġatu’l-Vâḍıḥa, Dâru’l-Meârif, Kahire, tsz. Ceviz, Nurettin, Osmanlılar Dönemi’nde Mısır’da Arap Edebiyatı (1517-1798),
  5. Basılmamış Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Doğu Dilleri ve Edebiyatları Anabilim Dalı, Erzurum, 2002. el-Cebertî, Abdurrahman b. Ḥasen Burhanuddin, Târîḫu ‘Acâibi’l-Âsâr fi’t-Terâcim ve’l-Aḫbâr, Dâru’l-Kutubi’l-Mıṣriyye, Mısır, 1998.
  6. Çağrıcı, Mustafa, “Şebrâvî”, DİA, XXXVIII, 396, 397, İstanbul, 2010.
  7. Demirayak, Kenan, Arap Edebiyatı Tarihi Osmanlı Dönemi Mısır ve Biladu'ş-Şam Bölgesi 922-1217/1516-1802, 1. Baskı,
  8. Fenomen yayıncılık, Erzurum, 2015.
  9. Demirayak, Kenan,“Osmanlı Dönemi Arap Edebiyatında Tarih Düşürme Şiirleri Ya Da Şiirle Tarih Düşürme”, Şarkiyât Mecmuası, sayı 25, İstanbul, 2014. Ḍayf, Şevḳî, ‘Aṣru’d-Duvel ve’l-İmârât Mıṣr (Târîḫu’l-Edebi’l-‘Arabî), Dâru’l-Ma‘ârif, 2. b. Kahire, 1990.
  10. Durmuş, İsmail, “Itnâb”, DİA, XIX, 215-219, İstanbul, 1999.
  11. Durmuş, İsmail, “İktibas”, DİA, XXII, 52, İstanbul, 2000.
  12. Durmuş, İsmail, “Kinaye”, DİA, XXVI, 34-36, İstanbul, 2002.
  13. Durmuş, İsmail, “Methiye”, DİA, XXIX, 406-408, İstanbul, 2004.
  14. Durmuş, İsmail, “Teşbih”, DİA, XL, 553-556, İstanbul, 2011.
  15. Durmuş, İsmail,“Tevriye”, DİA, XLI, 45-47, İstanbul, 2012.
  16. Elmalı, Hüseyin, “Kaside”, DİA, XXIV, 562-564, İstanbul, 2001. Emîl B